Reviews for உடையார் - பாகம் 6

இந்தப் பாகம் தஞ்சை பெரிய கோவில் கட்டி முடிப்பது முதல் ராஜராஜ சோழனின் மரணம் வரை நிகழ்வுகளை விவரிக்கிறது. சோழ சாம்ராஜ்யத்தின் ஒரு முக்கிய காலகட்டத்தை இறுதி வரை கொண்டுசெல்கிறது.

ராஜராஜ சோழனின் ஆளுமை, காதல், கடவுள் பக்தி எல்லாம் என்னை வியக்க வைத்தது. எத்தனை முறை பெரிய கோவிலுக்குச் சென்றாலும் ஒவ்வொரு முறையும் புதிய அனுபவம். இந்தப் படிப்பின் முடிவில் வாசிக்கும்போது கண்கள் கலங்கிச் சோர்ந்து போனேன். அற்புதமான படைப்பு!

கோவில் எப்படிக் கட்டப்பட்டது என்ற வேகமான கதையை எதிர்பார்த்தேன். மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன் புத்தகத்தைத் தொடங்கியபோது ஏமாற்றமடைந்தேன் — பொன்னியின் செல்வன் போன்ற வேகமான கதை இல்லை. என் தவறு. பின்னர் தொடர்ந்து படிக்கும்போது, இது ஒரு நாகரீகத்தை நடைமுறையான கோணத்தில் விவரிக்கிறது என்பதை உணர்ந்தேன்.

மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு முடித்தபோது நிறைவாக உணர்ந்தேன் — புத்தகத்தை முடித்ததால் மட்டுமல்ல, ராஜராஜனைப் போன்றவர்களால் இந்த நாட்டிற்கு இருக்கும் வளமான பாரம்பரியத்தை அறிந்ததால். இனிமேல் தஞ்சை பெரிய கோவில் எனக்கு ஒருபோதும் முன்பு போல இருக்காது.

முந்தைய ஐந்து பாகங்களையும் படித்த பிறகு, கோவில் கும்பாபிஷேகத்தின் பிரமாண்டமான இறுதிக்காகக் காத்திருந்தேன். ஆனால் கோவில் திறப்பும் கும்பாபிஷேகமும் வெறும் மூன்று நான்கு பக்கங்களில் முடிக்கப்பட்டது பெரும் ஏமாற்றம். முந்தைய பாகங்களில் தலைமைச் சிற்பியின் மகளின் காதல் கதை போன்ற சிறிய கதாபாத்திரங்களுக்கு விரிவான இடம் கொடுக்கப்பட்டது முரணாக இருக்கிறது. மேலும் கோவிலின் மற்றொரு முக்கிய அம்சமான பெரிய நந்தி பற்றி எந்தக் குறிப்பும் இல்லை.

சோழர்களின் அரசியல் கட்டமைப்பு, காவிரி நாகரீகம், சமூகக் கட்டமைப்பு, கட்டிடக்கலை மற்றும் போர்முனை என அனைத்துத் திசைகளிலும் பயணித்து நம்மையும் சோழர் காலத்துக்கே கூட்டிக்கொண்டு செல்கிறார் பாலகுமாரன்.

சில இடங்களில் கதை ஓட்டம் சீராக இல்லாமல் ஒரு மந்தத்தன்மை கொடுத்து சலிப்பூட்டுகிறது. ஆனால் முடிவில் சாதித்துவிட்டார் என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். தஞ்சை பெரிய கோவிலை எப்படிப் பார்த்து ரசித்து வியக்க வேண்டும் என்ற கோணத்தையும், ஒரு காதலையும், ஒரு பெரும் வியப்பையும் நமக்குக் கொடுத்துள்ளார்.

பல கல்வெட்டுகளையும் சரித்திர முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிகழ்வுகளையும் பெயர்களையும் கதை வடிவில் அருமையான முறையில் கையாண்டிருக்கிறார். இதைப் படித்த 30 நாட்களும் சோழ தேசத்தில் சக்கரவர்த்தி ராஜராஜ சோழனின் கீழ் எங்கோ ஒரு மூலையில் நானும் வாழ்ந்துவிட்டேன் என்ற பெருமிதத்தைக் கொடுத்துள்ளார். வாழ்க உடையார்! வளர்க சோழ தேசம்!

தஞ்சை பெரிய கோவில் கட்டிய வரலாறு என்பதை விட இராஜராஜனின் ஆட்சிக் காலம் பற்றிய நாவல் என்று சொல்வதே சரி. இராஜராஜன் எப்படி ஆட்சியைக் கைப்பற்றினான், மேலைச் சாளுக்கியப் போர், அக்கால மக்களின் வாழ்க்கை முறை என ஆறு பாகம் முழுவதும் தகவல்கள் ஏராளம். கோவிலுக்கு அடிக்கல் நாட்டுவதும் கும்பாபிஷேக நிகழ்வும் குறுகிய அளவே எடுத்துரைக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

சில பாகங்களில் அந்தணர்கள் மீதான கோபம், கம்மாளர்களின் புதிய கோரிக்கைகள் எனும் நீண்ட பகுதிகள் அயர்ச்சியூட்டுவதாக இருந்தன. நான்காம் பாகத்தில் மேலைச் சாளுக்கியப் போர் மிகச் சுவாரசியமாக விளக்கப்பட்டிருக்கிறது. படைகளை ஒன்றிணைத்து, யூகங்கள் வகுத்து, ஒற்றர்கள் துணையோடு போர் நடத்தியது கண் முன்னே கொண்டு வந்திருக்கிறார்.

மொத்தத்தில் பல்வேறு வரலாற்றுத் தகவல்களை நாவல் முறையில் கொண்டுவந்த முயற்சிக்காக நிச்சயம் படிக்கலாம். பொன்னியின் செல்வன் போல இருக்கும் என எதிர்பார்த்து வந்தால் ஏமாற்றமே மிஞ்சும். அதீத பொறுமையோடு படித்தால் நிச்சயம் பயனுள்ள நாவல். தஞ்சையின் கல்வெட்டுகளைத் தேட வைக்கும் நாவல்.

இந்தப் பாகத்தில் பாலகுமாரன் கோவில் கட்டுவதற்கான தொடர்ச்சியில் கதையை நகர்த்துகிறார். கோவில் கட்டுவதில் ஏற்படும் இடையூறுகள், நித்தவினோத பெருந்தச்சனின் வாழ்க்கையில் ஏற்படும் குழப்பங்கள் எனப் பல்வேறு தடைகளைத் தாண்டி இராஜராஜர் வெற்றிகரமாகக் கோவில் கட்டுவதை மிகச் சுவாரசியமாகக் கூறுகிறார்.

நித்தவினோத பெருந்தச்சனின் வாழ்க்கை எப்படித் திடீரெனப் புரட்டிப் போடப்படுகிறது என்பதை மிக அழகாக விவரிக்கிறார். நாமும் எப்போது லிங்கம் அமைக்கப்படும், எப்போது குடமுழுக்கு நடக்கும் என ஆவலாக இருக்கிறோம்.

தஞ்சை பெருவுடையார் கோவில் நடனச் சிற்பங்கள் முடிவுபெறாமல் இருப்பதற்கு பாலகுமாரன் மிக அழகான காரணம் அமைக்கிறார். பஞ்சவன் மாதேவியின் தியாகத்தை அழகாக வடிக்கிறார். இராஜராஜரின் மரணத்தை மிக மரியாதையுடன் காட்டி, ஒரு பெரிய சகாப்தத்தை முடித்து வைக்கிறார்.

மிக நேர்த்தியான நாவலைப் படைத்து தமிழ் கூறும் நல்லுலகிற்கு மிகப்பெரிய சேவை செய்துள்ளார். கல்கி போட்ட சாலையை விரிவுபடுத்தி ராஜபாட்டையாக மேம்படுத்தியுள்ளார். பாலகுமாரன் மறைந்தாலும் என்றென்றும் தமிழர்கள் நினைவுகூரும் எழுத்தாளராக உருவாகிவிட்டார்.

நான்காம் பாகம் அமைத்த வேகத்தில் ஐந்தாம் பாகம் தொடங்கி சற்று தளர்கிறது. திடீரென வேகம் பிடித்து, சோழர் காலத்திலிருந்து வெளியே வரப்போகிறோம் என்ற பாரம் வாசகர் மனதில் தங்குகிறது. கடைசி அத்தியாயங்களில் "சக்கரவர்த்தி ராஜேந்திரன்" என்று எழுதும்போது வலிக்கிறது — ஏனெனில் சக்கரவர்த்தி என்றால் எப்போதும் ராஜராஜன்தான்.

சில முடிவுறாத கதாபாத்திரங்கள் — ராஜராஜனின் இரு மகள்கள், விமலாதித்தன், குணவனின் பிரிவு — சரியாக முடிக்கப்பட்டிருக்கலாம். கும்பாபிஷேகம் சாதாரணமாக விவரிக்கப்பட்டது. ஆசிரியருக்கு திடீர் அழுத்தம் வந்து முடிக்க நேர்ந்ததோ என்று தோன்றுகிறது.

மொத்தத்தில் பெரிய கோவில் கட்டுமானத்தின் போது நிலவிய அரசியல் சூழலை பல சுவாரசியமான நிகழ்வுகளுடன் நன்றாக விவரித்திருக்கிறார். சோழ தேசம் மீதும் ராஜராஜன் மீதும் ஆசிரியரின் அன்பு வாசகருக்கும் அழகாகக் கடத்தப்படுகிறது.

உடையார் ஆறாம் பாகம் கோவில் கட்டுமானம் மற்றும் போருக்குப் பிந்தைய தஞ்சாவூர் நிலைமையைப் பற்றியது. போருக்குப் பின் மறவர்களின்/படைவீரர்களின் மன நிலையை ஆசிரியர் மிகச் சிறப்பாக விளக்குகிறார். பாலகுமாரன் தரும் நுட்பமான விவரங்கள் நம்மை அக்காலத்துக்கே அழைத்துச் சென்று வாழும் அனுபவத்தைத் தருகின்றன.

முதல் சில பாகங்களில் ஆசிரியர் சில சமூகங்களின் பக்கம் சார்ந்திருப்பது போல் தோன்றினாலும், அடுத்த பாகங்களில் அனைத்து சமூகங்களின் நேர்மறை மற்றும் எதிர்மறை அம்சங்களையும் சுட்டிக்காட்டி நாவலை மிகச் சமநிலையானதாக ஆக்கியுள்ளார். கோவில், உளவியல், சிந்தனை ஆகியவற்றுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட கவனம் வேறொரு பார்வையைத் தருகிறது.

புதிய தலைநகரம் கட்டுவதைச் சுற்றிய பொருளாதாரத்தை விளக்குவதும், பாண்டிய சிற்பி, அரசன், பஞ்சவன் மாதேவி போன்ற கதாபாத்திரங்கள் மூலம் மனிதநேயத்தைக் காட்டுவதும் அருமை. ஆறு பாகங்களும் ஒரு முழுமையான அனுபவம். மிகவும் பரிந்துரைக்கத்தக்கது.

இது பொன்னியின் செல்வன் போன்ற வேகமான கதை அல்ல. இது ஒரு ஆவணப்படம் போன்ற நாவல். எட்டு மாதங்கள் எடுத்துக்கொண்டு முடித்தேன். தமிழ் கலாசாரம் மற்றும் அக்கால மக்களின் வாழ்க்கையை அழகாகச் சித்தரிக்கிறது.

சமூக-பொருளாதார நிலை, பழக்கவழக்கங்கள், சடங்குகள், மதங்கள் என விரிவாக எழுதும்போது சில இடங்களில் முக்கியக் கதையைத் தவறவிடுகிறார். ஆனால் அந்த விவரங்கள் இல்லாமல் ராஜராஜ சோழன் சந்தித்த சவால்களைப் புரிந்துகொள்வது கடினம் என்று உணர்ந்தேன். ராஜராஜ சோழனுக்கும் ராஜேந்திர சோழனுக்கும் இடையேயான உரையாடல்கள் நாவலின் உச்சக்கட்டங்கள்.

ஆறாவது பாகத்தின் கடைசி 50 பக்கங்கள் மட்டுமே முழு தொடரையும் படிக்கத் தகுந்தவை. ஏனெனில் ராஜராஜ சோழனை அவன் காலத்தின் தமிழகத்தைப் புரிந்துகொள்ளாமல் போற்ற முடியாது. சுமார் 3000 பக்கங்கள் படித்த பிறகு ராஜராஜ சோழன் மற்றும் ராஜேந்திர சோழன் மீதான மரியாதை பத்து மடங்கு அதிகரித்தது. கோவில் கட்டுமானத்தின் பிரமாண்டம் இன்றைய நவீன காலத்திலும் திகைக்க வைக்கிறது. ஆனால் நம் தமிழர்கள் எந்தப் பொறியியல் கண்டுபிடிப்பும் இல்லாமலே இதைச் சாதித்தார்கள்.