இந்நூல் நம் நாட்டார் மரபின் கதைகள் வழியாக நம் மரபை ஆழமாக அறிமுகப்படுத்துகிறது. இந்து மதம் மூன்று அடுக்கு அமைப்பு கொண்டது — அடித்தளத்தில் நாட்டார் தெய்வங்கள், அதன் மேல் சிவன்-விஷ்ணு போன்ற பெரும் தெய்வங்கள், மூன்றாம் தளம் பிரம்மம் என்னும் தத்துவ உருவகம். இவை ஒன்றோடு ஒன்று ஆழப் பிணைந்துள்ளன என்பதை இக்கட்டுரைகள் காட்டுகின்றன.

கட்டுரைகள் பெரும்பாலும் தென்குமரி நிலம் சார்ந்த தொன்மங்களிலிருந்து தொடங்கி, குறியீட்டு அர்த்தம், அழகியல், அறம், தெய்வம் உருவான ஆழ்மனநிலை என்று பல திசைகளில் பயணிக்கின்றன. செண்பக யட்சி போன்ற பெண் தெய்வங்கள் உருவாகும் விதம் — அநீதி இழைக்கப்பட்டு இறந்தவர்கள் சமூகத்தின் குற்றவுணர்வால் தெய்வங்களாக உருவகப்படுத்தப்படுவது — மிகக் கவனிக்கத்தக்கது.

முதல் கட்டுரையில் வரும் வாசுகியின் கதை, பேச்சிப்பாறை அணை கட்டும்போது இறந்தவர்களை நினைவுகூரும் இடம், மார்த்தாண்ட வர்மாவும் உம்மிணி குட்டியும் கதை, முத்துபட்டன் காதலுக்காக அனைத்தையும் துறக்கும் இடம் — இவை அனைத்தும் கவித்துவ அழகு கொண்டவை. நாட்டார் கதைகளிலிருந்து தத்துவம் நோக்கிய தாவல், குறிப்பாக ஜேஷ்டையின் கதையிலிருந்து யோகத்தின் ஆழங்களுக்குள் செல்வது இந்நூலின் தனிச்சிறப்பு.

ஆங்கில ஆண்டின் தொடக்க நாளே மிகச் சிறப்பாக அமைந்தது — புத்தாண்டின் முதல் நாளிலேயே இப்புத்தகத்தை முழுதுமாய் வாசித்து முடித்தேன்.

நாட்டார் தெய்வங்கள் உருவான கருத்தாக்கங்களை ஜெயமோகன் தன் பாணியில் அருமையாக முன்வைத்திருக்கிறார். நாட்டார் தெய்வங்கள் என்றாலே முன்னோர்கள் என்ற கோட்பாட்டில் இருந்த எனக்கு, சிறு தெய்வத் தோன்றல்களின் ஒவ்வொரு கதையும் பெரும் பிரமிப்பை அளித்தது. தமிழகத்தின் தென்கோடி மாவட்டமான குமரியின் சிறு தெய்வங்கள் முழுதுமாய் இக்கதைகளில் நிறைந்திருக்கின்றன.

கேரளாவின் பாலக்காட்டில் பிறந்த எனக்கு, இப்புத்தகம் என் பிறந்த கிராமத்தின் நாட்டார் தெய்வங்களை — முனி, கருங்குட்டி, பகவதி, சாஸ்தா, அம்மன்கள், மணிநாகம் — கண்முன்னே கொண்டுவந்தது. குலசாமிகளும் காவல் தெய்வங்களும் நமது வேர்கள்; இவற்றிலிருந்தே நமது பண்பாடுகளும் கோட்பாடுகளும் கிளைபரப்பிக் கொண்டிருக்கின்றன. ஜெயமோகன் வழியாக நாட்டார் தெய்வங்களின் கதைகள் பெரும் சுவாரஸ்யப் பயணமாக இருக்கும்.

பெரும்பாலும் நாஞ்சில் நாட்டு நாட்டார் தெய்வங்கள் பற்றிய கதைக் கட்டுரைகள். ஜெயமோகனின் ஆங்காங்கே வரும் விமர்சனங்களைத் தவிர்த்துவிட்டுப் பார்க்கையில், நாட்டார் தெய்வங்களின் மரபியலுக்காகவும் கதைகளுக்காகவும் நிச்சயம் வாசிக்கலாம்.

தாத்தா பாட்டியுடன் வளர்ந்ததால் நாட்டுப்புறக் கதைகளும் தொன்மங்களும் எனக்குப் பரிச்சயமானவை. கோயில்களுக்குச் சென்றதும், புராணங்களைப் படித்ததும் இந்த ஆர்வத்தை வளர்த்தன. அந்த ஆர்வத்துடனேயே ஜெயமோகனின் இத்தொகுப்பை வாசிக்கத் தொடங்கினேன்.

தமிழ்நாட்டின் தென்பகுதி, குறிப்பாக கேரள எல்லையோரப் பகுதிகளின் நாட்டார் தெய்வங்கள், தேவதைகள், அமானுஷ்ய சக்திகள் பற்றிய கதைகளை ஜெயமோகன் தன் ஆராய்ச்சியையும் சிறுவயது நினைவுகளையும் கலந்து அழகாக எழுதியிருக்கிறார்.

ஆசிரியரின் சில கருத்துக்களுடன் கருத்தியல் முரண்பாடுகள் இருந்தாலும், அவற்றைத் தவிர்த்துப் பார்த்தால் இது ஒரு சுவாரஸ்யமான தொன்மக் கதைகளின் தொகுப்பு. நிகழ்வுகளை மீட்டெடுக்கும் முயற்சியும், அவற்றை நியாயப்படுத்தும் அணுகுமுறையும் பாராட்டத்தக்கவை.

ஜெயமோகனின் அபாரமான படைப்புகளில் இந்த புத்தகத்தையும் சொல்ல வேண்டும். கன்னியாகுமரி, நாகர்கோவில் மாவட்டத்தைச் சார்ந்த நாட்டார் தெய்வங்களின் கதைகளின் தொகுப்பே இது.

தெய்வங்களில் வலிமையானவை, வலிமையற்றவை, தேவதைகள், பேய்கள் என்று பல பரிமாணங்கள் கொண்ட கதைகள் ஒவ்வொன்றும் அற்புதம். தெய்வங்களுக்கும் இந்தியாவின் தொன்ம மரபுகளுக்கும் என்ன உறவு, அவை எப்படி உருவாயின, அவற்றின் உணர்வுநிலைகள் என்ன என்று ஆழமாக அலசுகிறது.