Reviews for Fire Bird

பெருமாள் முருகனின் படைப்பை முதல் முறையாக வாசிக்கிறேன். இயற்கையை சித்தரிக்கும் அவரது திறன் மிகவும் ஈர்க்கிறது. நிலம், தமிழ் கலாச்சாரம், கிராமங்கள் எப்படி ஒரு சமூகமாக இயங்குகின்றன என்பதை நுணுக்கமாகக் காட்டுகிறார்.

நீண்ட குடும்பத்தில் செல்லமாக வளர்ந்த கடைசி மகன் முத்து, சொத்துப் பிரிவினையில் பலனற்ற நிலத்தைப் பெற்று அதிர்ச்சியடைகிறான். துன்பம் ஆழமாகப் பதியும்போது, வாழ்க்கை எதிர்நிலைகளோடு போராடுவது மட்டுமல்ல, சில நேரங்களில் அவற்றோடு ஓடுவதும் அவசியம் என்பதை உணர்கிறான்.

கிராம மக்களின் நம்பிக்கைகள், பயங்கள், நிலத்துடனான இணக்கமான வாழ்வு — எல்லாவற்றையும் வெற்றிகரமாகப் பதிவு செய்கிறது இந்த நாவல். விவசாயம் பற்றிய ஆழமான அறிவு ஆசிரியர் நேரடியாக விவசாயியாக வாழ்ந்திருக்க வேண்டும் என நம்ப வைக்கிறது. இந்தப் புத்தகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்ததில் மிகவும் மகிழ்ச்சி.

பெருமாள் முருகனின் தனித்துவமான எழுத்து நடையில் அமைந்த நாவல். குடும்பப் பாகப்பிரிவினையின் வலியையும், விவசாயியின் எண்ணங்களையும், எதிர்பாராத இடங்களில் கிடைக்கும் உதவியையும் அன்பையும் அழகாகப் படம் பிடிக்கிறது. மொழிபெயர்ப்பு கலைநயமாக அமைந்துள்ளது.

பெருமாள் முருகனின் கதைகளைப் படிக்கும் ஒவ்வொருவரும் உணர்வுகளின் ஆழத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்படுவார்கள் என்பதில் சந்தேகமே இல்லை. அவரது எழுத்து எளிமையானது, ஆனால் அதன் உட்பொருள் மிகுந்த தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியது. ஆளண்டாப் பட்சி இதை நிரூபிக்கும் மற்றொரு படைப்பு.

கூட்டுக்குடும்பத்தில் ஏற்பட்ட முரண்பாடுகள் காரணமாக, ஒரு உழவுக் குடும்பம் புதிய இடத்துக்கு புலம்பெயர்ந்து, அங்கு நிலம் வாங்கி விவசாயம் செய்யும் முயற்சிகளைப் பற்றியது. குப்பன், முத்துவின் உரையாடல்கள் மூலமாகத்தான் முழுக் கதையையும் சொல்லியிருக்கிறார். அத்தனை கதாபாத்திரங்களும் நம் மனதில் தனித்தனி இடத்தைப் பிடிக்கிறார்கள்.

கொங்கு நாட்டுப்புறக் கதைகளில் வரும் ஆளண்டாப் பட்சி என்ற பிரம்மாண்டமான பறவை, மனிதர்களை அண்டாது, ஆனால் நல்லவர்களுக்கு உதவும் பண்பைக் கொண்டதாக கருதப்படுகிறது. இந்தப் பறவையின் இயல்புகள், நாவலில் வரும் பல கதாபாத்திரங்களுக்கும் பொருந்துகின்றன.

பெருமாள் முருகனின் எழுத்து நடை கிராமிய வாழ்வின் நுட்பங்களை நம் கண்முன் கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறது. குடும்ப உறவுகளின் நெருக்கடியை, சமூகத்தின் கட்டுப்பாடுகளை ஆழமாக ஆராய்கிறது. கொங்கு மண்டலத்தின் வட்டார மொழி, வாழ்வியல் முறைகள், விவசாயிகளின் வாழ்க்கைமுறைகள் விளக்கமாக எழுதப்பட்டிருக்கிறது. வாசிக்க வேண்டிய, உருக்கமான, சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு கதை.

ஆளண்டாப் பட்சி என்ற தலைப்பு ஒரு கோபக்காரப் பெண்ணின் கதை என்று குறிப்பிடுவது போலத் தோன்றினாலும், அதற்கு நேர்மாறான அழகான கதைசொல்லல் இந்த நாவலின் சிறப்பு.

"ஆண் மனிதனின் வாடையே அவளுக்குப் பிடிக்காது. ஆளண்டாப் பட்சி போல யாரையும் அருகில் நெருங்க விடமாட்டாள்" — இப்படி பெருமா பற்றிய வர்ணனை இருந்தாலும், இது ஒரு முன்னோடி விவசாயக் குடும்பத்தின் கதை. இயற்கையுடன் நெருக்கமான, ஆன்மிக உணர்வு கொண்ட கிராமிய எழுத்து நடையில் அழகாக எழுதப்பட்ட நாவல்.

மொழிபெயர்ப்பு சிறப்பாக அமைந்துள்ளது. மரங்கள், தாவரங்கள், உணவு வகைகளின் பெயர்களுக்கான சொற்களஞ்சியம் இருந்திருந்தால் இன்னும் நன்றாக இருந்திருக்கும்.

சில புத்தகங்கள் நம்மை ஒரு புதிய உலகத்திற்கு கொண்டு செல்கின்றன — அந்த மாயாஜாலம் கொண்ட புத்தகங்களில் இதுவும் ஒன்று! படிக்கும்போது முத்துவின் உலகத்தில் மூழ்கிவிடுகிறோம்.

பெருமாள் முருகன் சமீபகாலத்தில் மிகவும் பிரபலமான தமிழ் எழுத்தாளர். ஜே.சி.பி விருது பெற்றபோது இயல்பாகவே ஆர்வத்துடன் வாசித்தேன். அவரது பல படைப்புகள் வேறு மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டிருந்தாலும், இதுவரை படிக்கவில்லை. இந்த நாவல் மிகவும் பிடித்திருந்தது.

வீட்டுச் சொத்து பாகம் பிரிக்கப்பட்டு, கடைசி மகன் என்பதால் அநீதிக்கு உள்ளாகி, ஊர் விட்டு ஊர் புதிய நிலம் தேடி அலையும் முத்துவின் கதை இது. ஒரு பயணக் கதை மட்டுமல்ல, சொந்தங்களால் அநீதிக்கு உள்ளானவர்களின் கதையும் அல்ல — இது வாழ்வதற்கான வைராக்கியத்தின் கதை. வெற்றி கிடைக்கும் என்ற நம்பிக்கையுடன் கதை முடிவடைகிறது. அந்தப் பாதையின் கஷ்டங்கள், தனக்கென ஒரு இடத்திற்காக மனிதன் படும் பாடு — அற்புதமான சித்தரிப்பு. நல்ல மொழிபெயர்ப்பு.

சில புத்தகங்கள் நம்மை ஒரு புதிய உலகத்திற்கு அழைத்துச் செல்கின்றன — இதுவும் அப்படிப்பட்ட ஒரு மாயாஜால நாவல்!

இளம் விவசாயி முத்துவின் நிலம் தேடும் பயணம் என் மனதில் ஆழமாக பதிந்தது. தனக்கு நிலம் கிடைக்குமா, கிடைத்தாலும் அந்த ஊர் மக்கள் வாங்க அனுமதிப்பார்களா, எல்லாம் சரியாக அமைந்தாலும் அவர்கள் ஒத்துழைப்பார்களா என்ற சந்தேகங்கள் முத்துவின் மனதை அலைக்கழிக்கின்றன. இறுதியில் நிலம் கண்டெடுத்து வாங்கும் தருணம் மிகவும் நெகிழ்ச்சியானது.

மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் எளிமையான கதை போலத் தோன்றும், ஆனால் ஆழமாகப் பார்த்தால் புரிந்துகொள்ள நிறைய இருக்கிறது. வாழ்க்கை சில நேரங்களில் நம்மை அடித்து வீழ்த்தும்போது, புதிதாக எங்காவது தொடங்குவதைத் தவிர வேறு வழியில்லை. அமைதியாக இருந்து ஒவ்வொரு சூழ்நிலையிலிருந்தும் கற்றுக்கொள்வதே வாழ்க்கை என்பதை இந்த நாவல் அழகாகச் சொல்கிறது.

ஓர் பாகப் பிரிவினையினால் நிகழும் மனக்கசப்பும் இடப்பெயர்வும் தான் ஆளண்டாப்பட்சியின் மையச்சரடு. அக்காலத்தில் கிராமம் விட்டு கிராமம் மாறி, புது இடம் வாங்கி, குடும்பத்துடன் குடிபெயர்ந்து விவசாயம் செய்ய வேண்டுமெனில் எவ்வளவு சிரமம் என்பது இக்கதையின் மூலம் விளங்குகிறது.

பெருமாள் முருகனுக்கே உரிய நேர்மையும், தன்னுள் இழுக்கும் எழுத்தும், எளிதில் மறக்க முடியாத மாந்தர்களும், முற்போக்கு சிந்தனையும், நில/சூழலியல்/விவசாய ஞானமும், சாதீயப் பற்றுகள் இல்லாத தெளிந்த மனமும் ஆளண்டாப் பட்சியில் அவரது முத்திரையாகத் திகழ்கின்றன.

கடைசி மகனாகப் பிறந்து செல்லமாக வளர்க்கப்படும் நாயகன், பாகப் பிரிவினையில் ஏமாற்றப்பட்டு குடும்ப நிலத்தில் இருந்து விரட்டியடிக்கப்படும் நிலைக்கு உள்ளாகிறான். மனைவியின் வீட்டார் உதவியுடன் ஒரு புதிய ஊருக்குச் சென்று நிலம் வாங்கி விவசாயம் செய்யும் முனைப்போடு மேற்கொள்ளும் பயணத்துடன் கதை தொடங்குகிறது. அவர்கள் பல ஊர்களுக்குப் பயணிக்கிறார்கள், சமைக்கிறார்கள், மாடுகளை கவனிக்கிறார்கள், பணத்தை அச்சத்துடன் பாதுகாக்கிறார்கள், பலவகைப்பட்ட மக்களை சந்திக்கிறார்கள்.

கொங்கு நாட்டு வாழ்வின் சாராம்சம் மொத்தமாக இங்கே வெளிப்படுகிறது. மனித மனத்தின் குரூரங்களும், குடும்பம் என்னும் அமைப்பில் நடந்தேறும் கொந்தளிப்புகளும், சொத்தால் ஏற்படும் உறவுநிலை மாற்றங்களும் தோன்றியவண்ணம் உள்ளன. பெருமாள் முருகனைப் போல் சிறந்த படைப்புகளைப் படைத்துக் கொண்டிருக்கும் எழுத்தாளர் தமிழ்ச் சூழலில் கொண்டாடப்பட வேண்டியவர்.

பெருமாள் முருகன் நாவல்களின் அமைப்பை நான் இரண்டு விதமாக பார்க்கிறேன் - ஒன்று, அதன் களம், சூழல் சார்ந்து. விளைநிலங்கள் விற்கப்படுவதாகட்டும், மாதாரிகளின் வாழ்நிலமாகட்டும், திரையரங்காகட்டும், அதன் களம் துல்லியமாகப் பதிவாகியிருக்கும். இரண்டாவது, மனிதர்கள், உறவு சார்ந்து - மனித உறவுகளில் உள்ள பாசமும் பிணைப்பும், அதற்கு நேர்மாறாக, அவற்றில் உள்ள வன்முறையும் பொறாமையும்; காலம் மனிதர்களின் உள்ளத்தில் ஏற்படுத்தும் மாற்றங்களும் அதனால் உறவுகளில் ஏற்படும் இயல்பான நெருக்கங்களும் விலகல்களும். இவை ஒன்றாக இணைவதையே பெருமாள் முருகனின் நாவலாக பார்க்கிறேன், அவருடைய சமீபத்திய நாவலான ஆளண்டாப் பட்சி வரை.

ஒரு வேளாண் கூட்டுக் குடும்பத்தில் நிலம், வீடு என இருக்கும் சொத்து பங்கு பிரிக்கப்பட, அதனால் ஏற்படும் இக்கட்டான நிலையால், குடும்பத்தின் கடைசி மகன் முத்து வேறொரு இடத்தில் நிலம் வாங்கி இடம்பெயர்வதைச் சொல்கிறது இந்த நாவல். ஏன் குடும்பத்தில் பங்கு பிரிக்கப்பட்டது என்பது நாவலில் வெளிப்படையாகச் சொல்லப்படவில்லை. ஆனால் ஒரு கூட்டுக் குடும்பத்தில் இருக்கக்கூடிய ஜாடைமாடையான உரசல்கள், உறவுகளுக்குள் இருக்கும் வெளிசொல்லாத பொருமல்கள், அதில் ஏற்படும் ஊமை காயங்கள், இவற்றைக் கொடி காட்டிச் செல்கிறார் பெருமாள் முருகன். பங்கு பிரித்தபின் நடக்கும் சம்பவங்களைக் கொண்டு குடும்பம் என்பது எவ்வளவு வன்மத்தை தன்னுள் பொதித்து வெளியே இயல்பாக இருக்கக்கூடியது, உறவுகளை இணைத்திருக்கும் பிணைப்பு எவ்வளவு வலுவற்றது என்பதைப் பார்க்கிறோம்.

இடப்பெயர்வு நாவலின் முக்கிய அம்சமாக இருந்தாலும் கதை மாந்தர் குறித்தே முதலில் சொல்ல வேண்டும். நல்லவர் எதிர் கெட்டவர் என்ற உளுத்துப்போன பாத்திரப் படைப்பாக இல்லாமல் முப்பரிமாணத்துடன் இருக்கின்றனர் கதை மாந்தர் அனைவரும். முத்துவின் சாதி வெறியும் குப்பனிடம் உள்ள பாசமும் ஒரே மனிதனில் இணைந்திருப்பது — முரண்பாடுகளின் மூட்டைதான் மனிதன் என்பதை அழகாகக் காட்டுகிறார் ஆசிரியர்.

பொதுவாக இடப்பெயர்வு என்பது வெளிநாடுகளில் குடியமர்வது என்ற அளவிலேயே பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. ஒரு மாநிலத்திலேயே இடப்பெயர்வு தரும் சங்கடங்கள் குறித்த பதிவுகள் அரிதே. நாவலின் காலகட்டத்தில் மாட்டு வண்டியில் செல்வது என்பது, ஒரு 50-100 கிலோமீட்டர் தொலைவையே முற்றிலும் புதிதான இடமாக காட்டக்கூடும். இன்று வெளிநாடுகளுக்கு செல்பவருக்கு ஏற்படும் அதே கலாசார அதிர்வுதான் முத்துவுக்கும் ஏற்படுகிறது.

குப்பனையும், பாட்டியையும் இந்த நாவலின் ஆளண்டாப் பட்சிகளாக பார்க்கிறேன். குப்பன் இல்லாமல் இந்த நாவலே இல்லை. முத்துவுக்கு உடலுழைப்புக்கு ஈடாக மனரீதியாகவும் தூணாக உள்ளார். பெருமாள் முருகனைப் போல் மிகவும் சிறந்த படைப்புகளைப் படைத்துக் கொண்டிருக்கும் எழுத்தாளர் தமிழ்ச் சூழலில் பெரிதும் கொண்டாடப்படாமல் இருப்பது வேதனையே. நாவல் முடிக்கையில் மனிதர்களின் முடிவில்லாத அலைச்சலை பற்றிய எண்ணங்கள் மேலோங்குகின்றன — ஆப்பிரிக்காவிலிருந்து புறப்பட்ட முதல் மனிதனின் அலைச்சல் இன்னும் ஓயவில்லை.

மிகவும் உற்சாகமான, மகிழ்ச்சியான, விவசாயக் குடும்பத்தின் வாழ்க்கையை முருகனின் தனித்துவமான கிராமிய எழுத்து நடையில் காட்டும் நாவல்.

எளிமையான, நேர்கோட்டு கதை. கசப்பும் இனிப்பும் கலந்த, ஆறுதலான வாசிப்பு அனுபவம். மொழிபெயர்ப்பு மிகவும் சிறப்பாக அமைந்துள்ளது — தமிழ் வார்த்தைகளை அப்படியே தக்க வைத்து, சரியான சூழலில் பொருத்தியிருப்பதால் தமிழ் தெரியாதவர்களும் தடுமாறாமல் படிக்க முடியும்.

உடன்பிறப்புகளிடையே வயது அடிப்படையில் வேறுபட்ட விகிதத்தில் சொத்துப் பிரிவினை நடப்பது பற்றி புதிதாக அறிந்தேன். விவசாயம் மற்றும் விளைநிலம் குறித்த ஞானத் துளிகள் நிறைந்த நாவல். அட்டைப்படம் முதல் கடைசி பக்கம் வரை எல்லாமே மிகவும் பிடித்திருந்தது! அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.