Reviews for Fire Bird

சகோதரர்களின் துரோகத்தால் ஏற்பட்ட சோகம், இறுதியில் ஒரு சாதனைப் பயணமாக மாறுகிறது. துன்பத்திலிருந்து உருவாகும் வைராக்கியத்தின் கதை.

பூனாச்சி மற்றும் மாதொருபாகன் தொடர்ச்சியாக பெருமாள் முருகனின் ஐந்தாவது நாவலை வாசிக்கிறேன். கிராமிய வாழ்வின் மீதான ஆழமான அனுதாபம், விலங்குகளின் அற்புதமான சித்தரிப்பு, கணவன்-மனைவிக்கிடையிலான அமைதியான உணர்வுப் பிணைப்பு — இவையே என்னை முருகனிடம் தொடர்ந்து இழுக்கின்றன. ஆளண்டாப் பட்சியிலும் இந்த அடையாளங்கள் இருக்கின்றன, ஆனால் ஒட்டுமொத்தமாக ஏமாற்றமே மிஞ்சியது.

நான்கு சகோதரர்களில் கடைசி மகனான முத்து செல்லமாக வளர்கிறான். சொத்துப் பிரிவினையில் மிகச் சிறிய, பலனற்ற நிலம் கிடைக்கிறது. மனைவியின் அழுத்தத்தால் புதிய நிலம் தேடிக் கிளம்புகிறான் — இந்தத் தேடலே நாவலின் பெரும்பகுதி.

நடுவில் வாசிப்பு சிரமமாக இருந்தது. நம்பிக்கையும் தோல்வியும் மாறி மாறி வரும் சுழற்சி சலிப்பை ஏற்படுத்தியது. ஆனால் முத்துவின் உள் உலகத்தில் என்னையே கண்டேன் — இரவில் உந்துதல் தூக்கமின்மையாக மாறுவது, ஏதாவது தொடங்க வேண்டும் என்ற வெறி ஓய்வைப் பறிப்பது.

ஆனால் முடிவு ஏமாற்றமளிக்கிறது. எல்லா உழைப்புக்குப் பிறகும் நாவல் வெறுமனே நின்றுவிடுகிறது — மனைவியுடன் சமரசம் இல்லை, அவன் கட்டியதன் அங்கீகாரம் இல்லை. முருகனின் இயற்கை, விலங்கு, நிலம் சித்தரிப்பு மிகச்சிறந்தது. மறக்க முடியாத நாவல் — ஆனால் எளிதாகப் பரிந்துரைக்க முடியாதது.

பொங்கல் திருநாளில் இந்த நாவலின் மதிப்புரையை எழுதுவதில் மகிழ்ச்சி — இயற்கையையும், சூரியனையும், கால்நடைகளையும், விவசாயிகளையும் கொண்டாடும் திருவிழா இதற்கு மிகவும் பொருத்தமானது.

தமிழ் மூல நாவல் ஆளண்டாப் பட்சியின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு. எளிமையான மனிதன் முத்தண்ணன், தன் சொந்த விவசாய நிலத்திலிருந்து தந்தையாலும் சகோதரர்களாலும் வெளியேற்றப்படுகிறான். பழைய கிராமிய நிலப்பிரபுத்துவ அமைப்பை பயன்படுத்தி அண்ணன்கள் பெரும்பான்மை சொத்தைக் கைப்பற்றி, முத்தண்ணனுக்கு எச்சங்களை மட்டும் விட்டுச் செல்கிறார்கள்.

மனைவி பெருமா குடும்பத்தால் ஒதுக்கப்பட்டு, மைத்துனனால் பாலியல் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகிறாள் — இதுவே இறுதி எல்லையாக அமைகிறது. கணவனை புதிய நிலம் தேடத் தூண்டும் பெருமாவே ஆளண்டாப் பட்சி.

இந்தக் கதையில் பெருமாள் முருகன் ஆணாதிக்கம், சாதியம், நிலப்பிரபுத்துவத்தின் அச்சுறுத்தும் முகங்களை வெளிக்கொணர்கிறார். முத்துவின் கள்ளுத்தொழில் பயிற்சி அவன் தனித்தன்மையான, சுயசார்பான மனிதன் என்பதை வெளிப்படுத்துகிறது. மொழிபெயர்ப்பாளர் ஜனனி கண்ணன் வட்டார மொழிநடையை அற்புதமாகக் கையாண்டிருக்கிறார்.

ஆளண்டாப் பட்சி — குடும்பத்தின் செல்லமாக வளர்ந்த முத்து, சொத்துப் பிரிவினைக்குப் பிறகு திடீரென எல்லா பொறுப்புகளையும் சுமக்க வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்படுகிறான். ஒரு விவசாயியின், போராளியின், சாதாரண மனிதனின், குடும்பத்தின் கதை இது.

பெருமா என்ற பாத்திரம் எனக்கு மிகவும் பிடித்தது — புத்திசாலியும் வீரமுள்ளவளும். "ஒரு பெண்ணால் ஒரு குடும்பத்தை உருவாக்கவும் அழிக்கவும் முடியும்" என்பதற்கு உதாரணம் அவள். முத்து எந்தப் பாதையில் செல்வது என்று தடுமாறும்போது வழிகாட்டியாக இருக்கிறாள். நாவலில் அவள் இடம் குறைவாக இருந்தாலும், இருக்கும் நேரத்தில் ஆற்றும் தாக்கம் அதிகம்.

முத்துவின் வளர்ச்சி பிடித்திருந்தது — எப்படி வாழ்வது என்று தெரியாத நிலையிலிருந்து மெல்ல மெல்ல எல்லாவற்றையும் கற்றுக்கொள்கிறான். மொழிபெயர்ப்பு கிராமிய உணர்வை இழக்காமல் அழகாக அமைந்துள்ளது. சாதிய ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் சமூக விதிகளையும் ஆசிரியர் நுட்பமாகக் காட்டியிருக்கிறார்.

இந்தப் புத்தகம் என்னை நேரடியாக முத்துவின் கிராமத்திற்கு அழைத்துச் சென்றது! அவர்கள் சாறு, களி சாப்பிடும் ஒவ்வொரு முறையும் எனக்கும் ஆசை வந்தது — கூகுளில் தேடிப் பார்க்க வேண்டியிருந்தது!

பெற்றோர் வயது அடிப்படையில் சொத்தைப் பிரித்ததால், கடைசி மகனான முத்துவுக்கு மிகச் சிறிய, பயனற்ற நிலம் கிடைக்கிறது. மனைவி, மூன்று குழந்தைகளுக்காக ஒரு வீடு கண்டுபிடிக்கும் போராட்டமே இந்தக் கதை. நிலப் பேச்சுவார்த்தைகளில் குடும்பப் பிணைப்புகள் எளிதில் உடையும் என்பதை உணர்ச்சிபூர்வமாகக் காட்டுகிறது.

கதை முழுவதும் ஒவ்வொரு பாத்திரத்தின் பின்னணியையும் வெளிக்கொணரும் சிறு கதைகள் பின்னப்பட்டுள்ளன. முத்துவுக்கும் குப்பனுக்கும் இடையிலான நட்பு மிகவும் இயல்பானது. பெருமாவின் கடுமையான பேச்சு சில நேரங்களில் எரிச்சலூட்டினாலும், அவளின் பின்னணியைப் புரிந்தபின் மனம் இளகுகிறது.

நாவல் மிகவும் உண்மையாகவும் புத்துணர்ச்சியாகவும் உள்ளது — ஆனால் திடீரென முடிந்துவிடுகிறது! முத்துவுக்கும் குப்பனுக்கும் என்ன நடந்தது என்று தெரிந்தால் ஐந்து நட்சத்திரம் கொடுத்திருப்பேன்.

என் வரையில் ஒரு எழுத்தாளரின் வெற்றி என்பது தன் வாசகனை அந்த கதைக்குள் எப்படி இழுத்துச் செல்ல முடியும் என்பதில்தான். தனது ஒவ்வொரு புதினத்திலும் அந்த அனுபவத்தை பெருமாள் முருகன் தருகிறார். இந்தக் கதையிலும் அப்படித்தான் — என்னையும் முத்து மற்றும் குப்பண்ணாவுடன் புது இடத்தைத் தேடி செல்ல வைக்கிறார்.

கரிசல் நிலத்தை அறியாத நான் இந்த புதினத்தின் வாயிலாக அந்த நிலத்தை அறிந்து, அங்குள்ள மக்கள், விலங்குகள், உணவு முறை, பழக்க வழக்கங்கள் என பல விஷயங்களை அறிய நேர்ந்தேன். பாசம் என்ற உணர்வு இருந்தாலும் பணம் சொத்து என்று வரும்போது பாசத்திற்கு இடமேது என்பதைப் பல சம்பவங்களில் காண்கிறோம்.

புது இடம் தேடுவது, வாங்குவது, வேறு ஊரில் தன் வாழ்க்கையை மீண்டும் புதிதாக நட்டு வளர்க்கும் விதம் மிகவும் நன்றாகக் காட்டியுள்ளார் எழுத்தாளர். செல்லமாக வளர்ந்தாலும் சூழ்நிலைக்கு தகுந்த மாதிரி தன்னை மாற்றிக் கொண்டு வாழ்க்கையை நிமிர்ந்த பார்வையோடு எதிர்கொள்ளும் முத்து மனதிற்குள் நிற்கிறார்.

அவனுக்கு பக்கபலமாக இருக்கும் குப்பண்ணன், மனைவி பெருமா, அண்ணன்கள், தாய் தந்தையர் என்று பல பாத்திரங்கள் வந்து போகின்றன — எந்த பாத்திரமும் சும்மா எழுதப்படவில்லை. பெருமா ஒரு வலிமையான பெண்ணாகக் கட்டமைக்கப்படுகிறாள். குப்பண்ணாவை முத்து சரிசமமாக நடத்தும் விதம், பதிலுக்கு ஊரை விட்டு வெளியே சென்றதில்லாத அவர் எப்படி முத்துவுக்கு உதவுகிறார் என்பதை வாசிக்க ஒரு மகிழ்ச்சி. "மாற்றம் ஒன்றே மாறாதது" — இந்த நியதியை உண்மையாக்கும் விதம் சிறந்த வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தருகிறது இந்த ஆளண்டாப் பட்சி.

இந்தக் கதை என் அப்பாவின் வாழ்க்கையை நினைவூட்டுகிறது — புது கிராமத்தில் 20 ஆண்டுகள் வாழ்ந்த அனுபவம், போராட்டங்கள் எல்லாம் இந்த நாவலோடு ஒத்துப்போகிறது. நெகிழ்ச்சியான வாசிப்பு.

மனித உறவுகள் அறுபடுவதற்கு அற்பமான காரணங்களே போதும். கூட்டுக்குடும்பத்தின் பிணைப்பிலிருந்து நிர்பந்தத்திற்கு ஆளாகி நாடு விட்டுப் போக வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்பட்ட முத்துவின் வாழ்க்கையே இந்த நாவலின் கதைக்கரு. தமிழ்நாட்டின் சாதி அடிப்படையிலான தொழில் பிரிவினையையும், கீழ்ஜாதி மேல்ஜாதி வேறுபாடுகளையும் இதனூடே காட்டுகிறார் ஆசிரியர்.

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பான "Fire Bird"க்கு 2023 ஆம் ஆண்டிற்கான ஜே.சி.பி விருது பெற்ற நாவல் ஆளண்டாப் பட்சி.

"ஓரிடத்தில் நிலை கொண்டு பிறவற்றை எல்லாம் சுற்றுலா பயணி போல கண்டு களிக்கும் வாழ்க்கை ஏன் அமைவதில்லை? நிலைக்கொள்ள போராடுவதுதான் வாழ்க்கையா?"

கூட்டுக் குடும்பமாக வாழும் ஒரு உழவு குடும்பத்தில், பாகப்பிரிவினைக்கு பிறகு, உறவுகளின் சிக்கல்களால் தத்தளிக்கும் முத்து, புலம்பெயர்ந்து வாழ்வில் நிலைத்தன்மையை அடைய போராடுவதே இந்த கதை.

கொங்கு நாட்டுப்புறக் கதைகளில் வரும் ஆளண்டாப் பட்சியின் பண்பினை கதை மாந்தர்களுடன் பொருத்தியிருக்கிறார். கொங்கு மண்டல வட்டார வழக்கு மொழியில் அம்மக்களின் வாழ்வியலையும், விவசாய முறைகளையும், சாதிய அடுக்குகளை பற்றி உணர்ச்சிபூர்வமாக உணர்த்தியிருக்கிறார்.

விவசாய முறைகளைப் பற்றிய விரிவான விவரங்கள் கதையிலிருந்து விலகுவதாகத் தோன்றினாலும், கதை மாந்தர்களின் பாத்திரப்படைப்பு நம்மை கதையின் பயணத்தில் மேலும் ஒன்ற வைக்கிறது. கொங்கு நாட்டு மண்ணையும், மக்களையும், காற்றையும், இயற்கையையும் நுணுக்கமாக அனுபவிக்க வைக்கிறது இந்த ஆளண்டாப் பட்சி.

ஆளண்டாப் பட்சி நிலம் மற்றும் சொந்தம் என்ற உணர்வைப் பற்றிய நாவல். ஆனால் இது அடிபட்டு, அறையுண்ட வாழ்க்கையை எதிர்காலத்திற்காக சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டிய நிலையைப் பற்றியதும் கூட.

முத்துவின் புதிய நிலம் தேடும் பயணம், அவன் மனைவி பெருமாவின் அமைதியான தனிமையுடன் ஒப்பிடப்படுகிறது. அவளின் கடுமையான தாக்குதல்கள் இருந்தாலும், நாவலின் தலைப்பு அவளுக்கே சூட்டப்படுகிறது. அவளின் கலகங்கள் ஆணாதிக்க சமூகத்தில் வரையறுக்கப்பட்டவை — ஆனால் அந்த வரையறைகளே கதையின் மேடையை அமைக்கின்றன.

பெருமாள் முருகனின் கதைசொல்லலில் தாமதமான காரண-காரிய உறவு இருக்கிறது — வெவ்வேறு காலகட்டங்களுக்கு இடையே அலைபாய்வது ஆர்வத்தை தூண்டுகிறது. மேற்கு தமிழ்நாட்டின் கிராமிய நிலங்கள், கிராம அரசியல், நிலம் சம்பந்தமான விஷயங்கள், மனிதனுக்கும் விலங்குகளுக்கும் இடையிலான உறவு — எல்லாமே முருகனின் தனித்துவமான முத்திரையுடன் கதைக்கு உயிரோட்டமான சூழலை அளிக்கின்றன. நல்ல நாவல்!