Reviews for வெக்கை

அசுரனுக்கும் வெக்கைக்கும் தொடக்கப்புள்ளியைத் தவிரப் பெரிய ஒற்றுமை இல்லை. வளர்ச்சியின் தாக்கம் முழுமையாகப் படியாத கிராமத்தில் ஒரு சிறுவனும் அவன் குடும்பமும் எதிர்கொள்ளும் சிதைவுகளினூடே, சாதிப் பாகுபாட்டையும் சூழியல் பிரச்சினைகளையும் நாவல் பேசுகிறது. இவற்றுக்கு நடுவில் எளிய மக்களின் வாழ்க்கையும் பாசாங்கற்ற குடும்பப் பாசமுமே அதிகம் ஈர்க்கின்றன.

அன்றைய தமிழகத்தின் சாதி, பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளைச் சொல்லும் நாவல், அவை இன்றும் தொடர்வதை நினைக்க வைக்கிறது. சிறுவனுக்கும் தந்தைக்கும் இடையிலான பிணைப்பும் சகோதரியைப் பற்றிய நினைவுகளும் நெகிழ்வானவை. கண்ணீரை வரவழைப்பதைவிட, சமூகத்தின் மீது அக்கறை உள்ளவர்களுக்கு மனக்கனத்தைத் தருகிறது. காலம் மாறியதில் கிடைத்ததும் இழந்ததும் என்ன, ஏழைகள் எப்படி நடத்தப்படுகிறார்கள் என்ற கேள்விகளையும் எழுப்புகிறது.

வர்க்க முரண்பாடுகளால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு குடும்பம் எதிர்த்தெழ முயல்வதே வெக்கையின் மையம். கோபத்தையும் வைராக்கியத்தையும் தாண்டி, குடும்பத்தினர் ஒருவர்மீது ஒருவர் வைத்திருக்கும் அன்பு அழகாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. சட்டத்தையும் பணத்தின் ஆதிக்கத்தையும் நாவல் கடுமையாகக் கேள்வி கேட்கிறது. இதன் கருவை மட்டுமே எடுத்துக்கொண்டு, வெற்றிமாறன் அசுரனை மிகவும் வேறுபட்ட படைப்பாக உருவாக்கியிருக்கிறார்.

சிதம்பரத்துக்கு நிம்மதியான வாழ்க்கை அமைய வேண்டும் என்ற நம்பிக்கைக்கும் உலகின் கடுமையான யதார்த்தத்துக்கும் இடையே நாவல் யோசிக்க வைக்கிறது. கதை அவனுடைய பார்வையோடு நின்றுவிடுகிறது; காவல்துறையினரின், எதிர்த்தரப்பினரின் கோணங்களும் சேர்ந்திருந்தால் இன்னும் சிறந்த விறுவிறுப்பான கதையாகியிருக்கும். நியாயமாகச் செயல்பட வேண்டிய அரசு, பணமும் பதவியும் உள்ளவர்களுக்குக் கட்டுப்படுவதையும் விமர்சிக்கிறது.

அதிகாரத்துக்கு எதிராக எளியவர்கள் வெகுண்டெழும் கதையில், அத்தையும் மாமாவும் காட்டும் அக்கறை மனதில் நிற்கிறது. சிதறும் குடும்பத்தைத் தாங்கும் உறவுகளும் பெண்களின் துணையும் கதையெங்கும் உணர முடிகிறது. ஊர்கள், காடுகள், வயல்கள், பறவைகள் என இயற்கை மெல்ல விரியும் விதம், சிதம்பரத்துடன் பயணித்த நிறைவைத் தருகிறது.

கோவில்பட்டி, திருநெல்வேலி வட்டார மொழியில் தொழிலாளர்களுக்கும் முதலாளிகளுக்கும் இடையிலான உறவுகளைச் சித்தரிக்கும் முதல் பாதி சிறப்பாக உள்ளது. சிறுவன் எதிர்கொள்ளும் சிக்கல்களையும் அறக் குழப்பங்களையும் நெருக்கமாகக் காட்டுகிறது. பின்பாதியோ புதிய உள்ளடக்கமின்றி இழுவையாகிறது; நினைவுகளில் தோன்றும் சில பாத்திரங்கள் கதைக்கு எதையும் சேர்க்கவில்லை. முடித்திருக்கும் விதம் புத்திசாலித்தனமானது. அக்காலத்தில் அதிகம் பேசப்படாத சமூகச் சிக்கல்களை முன்வைக்கும் நல்ல வாசிப்பு.

மிகவும் நல்ல நூல். எழுத்து நடை தனித்துவமாக இருக்கிறது.

ஒரு கொலையிலிருந்து தொடங்கும் கதை, பல கேள்விகளை எழுப்பி வாசிப்பில் ஈடுபடுத்துகிறது. சமூகத்தின் ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் அவற்றுக்குத் துணைபோகும் அரசு அமைப்புகளையும் சுட்டுவதோடு, சில சூழல்களில் அந்த அமைப்புகள் தேவைப்படுவதையும் பேசுகிறது. மொழி பெரும்பாலும் புரிகிறது; சில வட்டார வழக்குகள் மட்டும் சற்றுச் சிரமம் தருகின்றன. புதுமையான கதைக்களமும் வாசகரின் ஊகத்துக்கு இடமளிக்கும் முடிவும் கொண்ட அருமையான நாவல்.

அசுரன் படத்தின் நினைவுகளை ஒதுக்கிவிட்டு வாசித்தால் வெக்கையைத் தனிப் படைப்பாக ரசிக்கலாம்; படத்துக்கு ஆதாரமானது நாவலின் மையக்கருவும் பின்னணியுமே. கிராம வாழ்க்கை, மனிதர்கள், நீதித்துறை, இயற்கை ஆகியவை காட்சிகளாக விரிகின்றன. தொடக்கத்தில் வட்டார மொழிக்குப் பழகுவது சற்றுச் சிரமம் என்றாலும், போகப்போக அதுவே கதைக்கு நம்பகத்தன்மையும் செறிவும் சேர்க்கிறது. நிறைவான வாசிப்பு.

மொழிபெயர்ப்பு ஒரு புதிய வாழ்வை அறிமுகப்படுத்தினாலும், மூல மொழியின் சில நுட்பங்கள் விடுபடக்கூடும்; வெக்கையைத் தமிழிலேயே வாசிக்கும் ஆவலை அது ஏற்படுத்துகிறது. கிராமப்புறச் சாதிய வன்முறை, நிலத் தகராறுகள், சமூக அதிகார உறவுகள் ஆகியவற்றைப் பேசும் இந்த நாவலின் மையத்தில் ஒரு குடும்பம் இருக்கிறது. நெருக்கடிகளுக்கிடையே ஒருவரையொருவர் காப்பாற்றிக்கொண்டு உயிர்வாழ முயலும் தந்தை மகனின் உறவே அதன் அடிப்படை.