Reviews for வெக்கை

பெரும்பாலும் தந்தை மகன் உரையாடல்களையே சுற்றி நகரும் கதை. ஆனாலும், காலவரிசையை மாற்றிச் சொல்லும் விதம் இறுதிவரை வாசிப்பில் பிடிப்பைத் தக்கவைக்கிறது.

நன்றாக இருக்கிறது.

அசுரன் படத்தில் இருந்த சுவாரசியம், அதற்கு அடிப்படையான இந்த நாவலை வாசிக்கும்போது கிடைக்கவில்லை. படத்தைப் பார்ப்பதற்கு முன்பே வாசித்திருந்தால் ஒருவேளை இன்னும் நன்றாக இருந்திருக்கலாம்.

அசுரன் படத்துடன் ஒப்பிடும்போது நாவலில் பல குறைகள் தெரிகின்றன; குறிப்பாகக் கதையின் வேகம் போதவில்லை. சாதியப் பாகுபாடும் வெளிப்படையாகப் பேசப்படவில்லை. தலைமறைவாக இருப்பவர்களின் உயிர்பிழைக்கும் முயற்சியிலேயே கதை நிற்கிறது. இந்த அடிப்படைக் கருவை எடுத்துச் சிறந்த திரைப்படமாக விரித்த வெற்றிமாறனின் பணி பாராட்டத்தக்கது.

குழந்தைத்தனம் நீங்காத சிதம்பரத்திடம் பழிவாங்கும் எண்ணம் வளர்வதைச் சொல்லும் வெக்கை, சமூக முரண்பாடுகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. மக்களின் இயல்பான பேச்சிலேயே ஊருக்கு ஊர் தொடரும் சாதிய ஏற்றத்தாழ்வுகளைப் பூமணி உணர்த்திவிடுகிறார். பழிவாங்கும் கதையாகத் தொடங்கினாலும், வாசித்து முடித்தபின் பழியரசியலுக்கும் கொலையரசியலுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டையும் அவற்றின் நிலைப்பாடுகளையும் சிந்திக்க வைக்கிறது.

கரிசல் நிலத்தின் இயற்கை, ஊர்மக்கள், கோயில்கள் என அந்த வாழ்வை ஒரு பயணமாக விரிப்பது அழகு. சிதம்பரம் தனக்காக உணவு தேடும்போதும் அய்யாவுக்காக மிச்சம் வைக்கும் அன்பு மனதில் நிற்கிறது. நிலம் மனிதர்களுக்கு எவ்வளவு முக்கியம் என்பதைப் பாத்திரங்கள் வழியே அழுத்தமாக உணர்த்துகிறது. கொலையிலிருந்து தொடங்கும் கதை, பயணமாக நகரும் விதம் புதுமையாகவும் சுவாரசியமாகவும் இருக்கிறது.

அசுரன் சிவசாமியின் பார்வையில் நகர்ந்தால், வெக்கை சிதம்பரத்தின் பார்வையில் விரிகிறது. படித்துப் பார்க்க வேண்டிய நாவல்.

தந்தை மகன் பிணைப்பை வலுவாக வெளிப்படுத்தும் விறுவிறுப்பான கதை. காலத்தில் முன்னும் பின்னும் நகரும் கதைசொல்லல் அழகாக அமைந்து, வாசிப்பில் ஆர்வத்தைத் தக்கவைக்கிறது.

கொலைக்குப் பிறகு மறைந்து வாழும் சிறுவனைக் காப்பாற்றத் தந்தையும் உறவுகளும் எடுக்கும் முயற்சிகளில் குடும்பத்தின் அன்பு வெளிப்படுகிறது. உணர்ச்சிகளை விரித்து விளக்காமல், எளிய சொற்களாலும் நுட்பமான சித்தரிப்பாலும் அந்தப் பாசத்தை உணர்த்துகிறார் பூமணி. தங்களிடம் இருப்பதே குறைவு என்றாலும், சிறுவனுக்காக அவர்கள் பெரும் ஆபத்தை ஏற்கிறார்கள். நிலவுடைமை ஆதிக்கமும் கண்ணியமாக வாழ்வதற்கான போராட்டமும் கோட்பாட்டு விளக்கங்களாக அல்லாமல், மனிதர்களின் வாழ்க்கையாகப் பதிவாகின்றன.

அசுரன் படத்தின் எதிர்பார்ப்புகளை ஒதுக்கிவிட்டு அணுக வேண்டிய நாவல் இது. படத்துக்குக் கருவையும் பின்னணியையும் தந்திருந்தாலும், வாசிப்பில் வேறொரு அனுபவம் கிடைக்கிறது. கிராமத்து மனிதர்கள், நீதித்துறை, இயற்கைச் சூழல் ஆகியவற்றின் சித்தரிப்பு காட்சிகளாக விரிகிறது. வட்டார மொழி தொடக்கத்தில் சிரமம் தந்தாலும், போகப்போகப் பழகிவிடுகிறது; கதையின் இயல்புத்தன்மைக்கும் ஆழத்துக்கும் அது வலுச் சேர்க்கிறது. ரசித்துப் படிக்கக்கூடிய நூல்.