Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

விலங்குகளின் பார்வையையும் உணர்வுகளையும் மையமாகக் கொண்ட அழகான நூல். மனிதர்களுக்குப் பெயரில்லாமல் விலங்குகளுக்குப் பெயர்கள் இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. மொழிபெயர்ப்பில் படித்த பிறகு, தமிழ் மூலத்தையும் வாசிக்கும் விருப்பத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

பூனாச்சி ஓர் ஆட்டின் கதை மட்டுமல்ல; ஏதோ ஒரு வகையில் நம் எல்லோருடைய வாழ்க்கையையும் சொல்கிறது. தமிழின் வளமான இலக்கிய மரபிலிருந்து வந்த இந்த நாவல், மொழி எல்லைகளைக் கடந்தும் சென்றிருக்கிறது. மிகவும் பிடித்த இந்த நூலை இலக்கிய ஆர்வலர்கள் அனைவரும் படிக்க வேண்டும் என்று பரிந்துரைக்கத் தோன்றுகிறது.

விரைவாகப் படித்துவிடக்கூடிய, நன்றாக எழுதப்பட்ட கதை; ஆனால் துயரம் நிறைந்தது. காலம் தெளிவாகக் குறிப்பிடப்படாத கிராமப்புறச் சூழலில் பூனாச்சியின் வாழ்க்கை விரிகிறது. அதன் வழியே சமூகத்தின் விளிம்பில் இருப்பவர்கள், குறிப்பாகப் பெண்களும் விலங்குகளும் நடத்தப்படும் விதத்தை நாவல் பேசுகிறது. மனிதப் பேராசை குறித்த விமர்சனமும் இதில் உண்டு.

முதியவர்களிடம் வளரும் பூனாச்சியின் வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்ட கதை. வாசகரைக் கதை நடக்கும் இடத்துக்கே அழைத்துச் செல்லும் எழுத்தும், நிகழ்வுகளை இணைக்கும் விதமும் இதன் சிறப்பு. ஆழ்ந்து வாசிக்கும்போது காட்சிகளை நேரில் காண்பது போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது. பெருமாள்முருகனின் மற்ற நூல்களையும் தேடிப் படிக்கத் தூண்டுகிறது.

பூனாச்சியின் வாழ்க்கையும் உணர்வுகளும் மனித உணர்ச்சிகளைப் பிரதிபலிக்கும் விதம் அழகாக இருக்கிறது. அதன் அப்பாவித்தனம் கதையின் மீது ஈர்ப்பை ஏற்படுத்துகிறது. சூழ்நிலைகளும் துன்பங்களும் பூனாச்சியை மட்டுமன்றி, அதைச் சுற்றியுள்ள மனிதர்களையும் ஆட்டு மந்தையையும் எப்படிப் பாதிக்கின்றன என்பதும் கவனம் பெறுகிறது. வித்தியாசமான வாசிப்பு அனுபவம் தரும் நூல்.

வளர்ப்பு விலங்குகளின் சுதந்திரத்தை மனித நாகரிகம் எவ்வாறு பறித்திருக்கிறது என்று சிந்திக்க வைக்கும் உணர்வுபூர்வமான கதை. மகளைப் போல நேசிக்கப்படும் பூனாச்சிக்கும், இருக்கும் சமூக அமைப்பில் துயரங்களிலிருந்து தப்ப வழியில்லை. கருப்பு நிறப் பெண் ஆட்டின் வாழ்க்கை, நிறம், பாலினம், சாதி சார்ந்த பாகுபாடுகளின் உருவகமாகவும் படிகிறது.

ஒரு கருப்பு ஆட்டின் வாழ்க்கை இத்தனை நெருக்கமாகத் தோன்றுமா என வியக்க வைக்கிறது பூனாச்சி. அதன் போராட்டங்களும் பயணமும் எதிர்பாராத விதமாகக் கதைக்குள் இழுத்துவிடுகின்றன. பெண்ணின் அனுபவங்களோடு தொடர்புபடுத்திக்கொள்ளக்கூடிய தருணங்களும் உண்டு. எளிய கதையாக இருந்தாலும், வாசித்து முடித்த பின்னும் பூனாச்சியையும் அதன் துயரத்தையும் மனதிலிருந்து அகற்ற முடியவில்லை.

முதிய தம்பதிக்குப் பரிசாக வந்து சேரும் பூனாச்சியின் வாழ்க்கையை அழகாகச் சொல்லியிருக்கிறார் பெருமாள்முருகன். அதன் இளமை, காதல், தாய்மை எனக் கதை விரியும்போது, போராட்டங்களையும் மகிழ்ச்சியையும் இழப்புகளையும் வாசகரால் உணர முடிகிறது. பூனாச்சியின் உணர்வுகளை இவ்வளவு நெருக்கமாகக் கொண்டு வரும் விதம் மனதைத் தொடுகிறது.

விலங்குகளுக்கு மனித இயல்புகளைத் தந்த விதத்தில் ஜார்ஜ் ஆர்வெல்லின் ‘விலங்குப் பண்ணை’யை நினைவூட்டுகிறது பூனாச்சி. ஆட்டின் பார்வையிலும் அதை வளர்க்கும் முதிய தம்பதியின் வழியாகவும் மனித நடத்தையின் பல முகங்களைப் பெருமாள்முருகன் காட்டுகிறார். ஒன்றைச் சார்ந்திருக்க விரும்புவது, பேராசை, காமம், பிரிவு ஆகியவை இந்தக் கதையில் வெளிப்படுகின்றன.

பிறப்பிலிருந்தே ஒதுக்கப்பட்டாலும் வாழ்வதற்காகப் போராடும் பலவீனமான ஆட்டின் பயணமே நாவலின் மையம். பூனாச்சியின் பார்வையில் உலகைக் காணும்போது, அதன் அமைதியும் கேள்விகளும் எதிர்ப்புகளும் சிந்திக்க வைக்கின்றன. மனிதர்கள் தங்கள் இன்பதுன்பங்களைச் சொல்லிவிட முடிகிறது; பிற உயிர்களோ அவற்றை வெளிப்படுத்த முடியாமல் தவிக்கின்றன. அந்தச் சொல்ல முடியாத துயரத்தை உணர்த்துகிறது இந்தக் கதை.