Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

பூனாச்சியின் வளர்ச்சியோடு அன்பு, பிரிவு, தாய்மை, பசி எனப் பல உணர்வுகளை நெருக்கமாக உணர வைக்கிறது இந்தச் சிறிய நாவல். இதமான கதைசொல்லலுக்குப் பின்னால் சமூக அரசியல் நையாண்டியும் இருக்கிறது. குறிப்பிட்ட வில்லன் யாருமில்லை; எல்லோரும் கருணையோடுதான் நடக்கிறார்கள், தங்கள் பிழைப்புக்கு ஆபத்து வரும்வரை. அந்த எல்லையைச் சித்தரிப்பதே கதையின் முக்கியமான ஈர்ப்பு.

பூனாச்சியை மனித வாழ்க்கைக்கான உருவகமாக மட்டும் பார்க்காமல், விலங்குகளுக்கே உரிய உணர்வுகளுக்கும் மதிப்பளிக்கும் நாவலாக அணுகுவது முக்கியம். பெண் உடல்மீது இயற்கையும் சமூகமும் சுமத்தும் கோரிக்கைகளை மிகையுணர்ச்சியின்றிச் சொல்கிறது. பரிவுள்ள மனிதர்கள்கூட தங்கள் தேவைக்காக விலங்குகளைச் சுரண்டுவதையும் இரண்டிற்குமிடையிலான அதிகார ஏற்றத்தாழ்வையும் நுட்பமாகக் காட்டுகிறது. கிராம வாழ்வின் நுண்விவரங்களும் பெண் பாத்திரங்களைப் படைக்கும் உணர்திறனும் இணைந்து, மனிதனை மட்டுமே மையமாக்காத வலுவான அரசியல் கதையாகிறது.

சாதாரணமாகக் கடந்துபோகும் ஓர் உயிரின் வாழ்க்கையைப் பூனாச்சியின் அச்சம், மகிழ்ச்சி, மனவலி வழியே நெருக்கமாகக் காட்டுகிறது இந்த நாவல். இயற்கையைச் சார்ந்த கிராம வாழ்வும் மனிதர்களின் நிறைவின்மையும் கதையின் பின்னணியாகின்றன. சிக்கலான அடுக்குகள் அதிகமில்லாவிட்டாலும், இதற்கென ஒரு தனி வசீகரம் இருக்கிறது. தெளிவான மொழியும் எளிய உருவகங்களும் வாசிப்பை எளிதாக்குவதால், இலக்கிய வாசிப்பைத் தொடங்குபவர்களுக்கும் ஏற்ற நூல்.

எளிய நடையும் கதையும் கொண்டிருந்தாலும், பூனாச்சிக்குள் சிந்திக்க வைக்கும் நுட்பங்கள் நிறைந்துள்ளன. பாத்திரங்களும் அழுத்தமான உரையாடல்களும் மனதைத் தொடுகின்றன; துயரங்களை மென்மையாக்காமல் நேரடியாகச் சொல்வது வலியூட்டுகிறது. மனிதர்களுக்குப் பெயரில்லாமல் ஆடுகளுக்குப் பெயர்கள் இருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. சிறிய நூலென்று விரைந்து முடிக்காமல், உள்ளடங்கிய கருத்துகளை உணர மெதுவாக வாசிக்க வேண்டிய சிறந்த கதைசொல்லல். பெருமாள்முருகனின் மற்ற படைப்புகளையும் தேடத் தூண்டுகிறது.

எளிய கதையும் கதைசொல்லலும் கொண்ட பூனாச்சி, வாசிப்பில் பிடிப்பை ஏற்படுத்தி மனதில் பதிகிறது. ஆடுகளின் உணர்வுகள் வழியே அன்பு, இழப்பு, ஆசை, பாகுபாடு, சுயநலம் ஆகியவற்றைச் சுருக்கமான நாவலுக்குள் அழகாகச் சேர்த்திருக்கிறார் பெருமாள்முருகன். மனிதர்களுக்குப் பெயர்கள் இல்லாதபோதும் ஆடுகளுக்குத் தனித்த குரல்களும் பெயர்களும் இருப்பது கவனிக்கத்தக்கது. சுருக்கமும் செறிவும் உணர்ச்சித் தாக்கமும் கொண்ட, உறுதியாகப் பரிந்துரைக்கத்தக்க படைப்பு.

உருவகங்களை எப்படிப் புரிந்துகொள்வது என்ற தயக்கம் தொடக்க வாசிப்பைச் சிரமமாக்கலாம்; அதைக் கடந்தால் ரசிக்க நிறைய இருக்கிறது. ஆட்டின் எளிய வாழ்க்கையுடன் சிக்கலான மனித உணர்வுகள் கலப்பதும், அரசமைப்புகளைக் கேள்விக்குள்ளாக்குவதும் உலகைப் பற்றிய நம் பார்வையை மறுபரிசீலனை செய்ய வைக்கின்றன. கதையுலகை உருவாக்கிய விதம் சிறப்பு. முதல் வாசிப்பு அறிமுகமளித்தாலும், மறுவாசிப்புகளில் இன்னும் பல பொருள்களைக் கண்டடையக்கூடிய நாவல்.

எளிய ஆட்டின் கதைக்குள் பிழைப்பு, அன்பு, இழப்பு ஆகியவற்றை அமைதியான நடையில் சொல்கிறது பூனாச்சி. அதிகாரமற்றவர்கள் அதிகாரமுள்ளவர்களைச் சார்ந்து வாழும் நிலையும் பாலினம், கட்டுப்பாடு சார்ந்த விமர்சனங்களும் உறுத்தாமல் கதையோடு கலக்கின்றன. சில இடங்களில் மெதுவாக நகர்ந்தாலும், அது கிராம வாழ்வின் காத்திருப்புக்கும் பொறுத்திருப்புக்கும் பொருந்துகிறது. முடிவு கடுமையாகத் தாக்குகிறது. ஆரவாரமின்றி மனதில் தங்கும், பரிவும் துயரமும் நிறைந்த நாவல்.

ஆடுகளை வளர்க்கும் பொறுப்பையும் அவற்றோடு மனிதர்களுக்கு ஏற்படும் பிணைப்பையும் நெருக்கமாகப் பதிவு செய்கிறது இந்த நாவல். உணவு, உடல்நலம், எந்த ஆட்டை விற்பது போன்ற அன்றாடத் தேர்வுகளுடன், விவசாயிகளின் பிழைப்புப் போராட்டமும் அரசைக் கண்டு ஒதுங்கும் நிலையும் சேர்ந்து வருகின்றன. பூனாச்சியைப் பராமரிக்கும் முதிய தம்பதியின் வாழ்வில் இன்பமும் துன்பமும் இயல்பாக வெளிப்படுகின்றன. மனிதருக்கும் ஆட்டுக்கும் உள்ள பாசம் இடம், காலம் கடந்தும் புரிந்துகொள்ளக்கூடியது.

முதிய தம்பதியினரிடம் வந்து சேரும் சிறிய கருப்பு ஆட்டின் வாழ்க்கை என்பதைக் கடந்து, பூனாச்சியில் நுணுக்கமான விவரங்கள் நிறைந்திருக்கின்றன. பாட்டியின் பரிவும் ஆட்டின் பாசம், வலி, மகிழ்ச்சி ஆகிய உணர்வுகளும் கதைக்கு நெருக்கம் தருகின்றன. விலங்குகளைச் சமூகம் நடத்தும் விதத்தையும் மனிதப் பேராசையையும் ஒரு பெண் ஆட்டின் அனுபவங்கள் வழியே காட்டும் பெருமாள்முருகனின் இந்த நாவல், படித்துப் பார்க்க வேண்டிய சிறந்த படைப்பு.

ஒரு பெண் ஆட்டின் வாழ்க்கை வழியே குடும்பப் பாசம், பாலினச் சிக்கல்கள், பாகுபாடு, அதிகாரம், ஏழ்மை என மனித வாழ்வின் பல அம்சங்களைத் தொடுகிறது பூனாச்சி. எளிய நேர்கோட்டுக் கதை அமைப்பும் கவித்துவமான விறுவிறுப்பான நடையும் வாசிப்பைச் சுலபமாக்குகின்றன. மொழிபெயர்ப்பிலும் அந்த ஓட்டம் குன்றாதது சிறப்பு. எடுத்துக்கொண்ட நோக்கத்தைக் கதைசொல்லலும் எழுத்தும் சிறப்பாக நிறைவேற்றுகின்றன; குறிப்பாக இந்தியச் சூழலில் இதன் சமூக விமர்சனம் வலுவாகப் பொருந்துகிறது.