Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

பூனாச்சியின் குழந்தைத்தனமான எண்ணங்கள் கவர்ந்தாலும், அதன் ஏக்கங்களும் அச்சங்களும் ஒரு பெண்ணின் நிலையை நினைக்க வைக்கின்றன. அன்புடன் வளர்க்கப்படும் ஆட்டின் மதிப்பு, பின்னர் அதன் உடலும் குட்டிகள் ஈனும் திறனும் தரும் வருமானமாகச் சுருங்குவது அடிமைத்தனத்தைப் பற்றிச் சிந்திக்க வைக்கிறது. அதே நேரம், வறுமையில் போராடும் முதிய தம்பதியைக் குற்றம்சாட்டுவதும் எளிதல்ல. பயனை எதிர்பார்க்காத கருணையின் தேவையை உணர்த்தும் உவமைக் கதை.

பூனாச்சியின் தொடக்கத்தில் இருக்கும் பரிவும் அக்கறையும் கவர்கின்றன. ஆனால் விரைவிலேயே தொடர்பில்லாத நிகழ்வுகள் வரிசையாக வந்து, கதை எதை நோக்கிச் செல்கிறது என்ற பிடிப்பு இல்லாமல் போகிறது. நீளும் கதையைத் தொடர்ந்து வாசிப்பது சிரமம்; சொல்லத்தக்க உருவகப் பொருளும் புலப்படவில்லை. ஆடுகளின் பாலுறுப்புகள், பாலியல் செயல்கள் மீதான கவனம் அளவுக்கு அதிகமாகத் தெரிகிறது. புதிய சொற்களை அறிந்துகொள்ள முடிவது ஒரு பயன்.

ஏழைத் தம்பதியால் வளர்க்கப்படும் அனாதைக் குழந்தையின் கதையை ஆட்டுக்கு மாற்றியதுபோல் இருப்பதால், பூனாச்சியின் கதையமைப்பு வலிந்து உருவாக்கப்பட்டதாகத் தோன்றுகிறது. ஆடுகளின் பாலுறவு பற்றிய பகுதிகளும் இயல்பாகப் பொருந்தவில்லை. அரசின் கட்டுப்பாடுகள் பற்றிய அறிமுகம் ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தினாலும், அந்தத் திசையில் கதை ஆழமாகச் செல்லாதது ஏமாற்றம். வார இறுதியில் பொழுதுபோக்காக வாசிக்கலாம் என்ற அளவிலேயே நிற்கிறது; இதற்குப் பதில் மாதொருபாகனைத் தேர்ந்தெடுக்கலாம்.

எளிய ஆட்டின் கதையாகத் தொடங்கும் பூனாச்சி, வாசிக்க வாசிக்க ஆழம் பெறுகிறது. அதன் வளர்ச்சியையும் உணர்வுகளையும் மனிதத் தன்மையோடு சித்தரித்த விதம் இயல்பாக இருக்கிறது. முதிய தம்பதியின் போராட்டங்கள், அவர்களது மகளின் திருமண வாழ்க்கைச் சிக்கல்கள், அரசின் ஒடுக்குமுறை எனக் கிராம வாழ்வின் பல முகங்கள் விரிகின்றன. வறுமையிலும் அன்பைக் கைவிடாத குடும்பத்தின் வழியே நெகிழ்ச்சியையும் துயரத்தையும் ஒருசேரத் தரும் கதை.

சமூகத்தின் பாரபட்சம், மனித சுயநலம், ஆசைகள் ஆகியவற்றை எளிய நடையில் சொன்னாலும், விலங்கின் பார்வையில் அமைந்த இந்தக் கதை ரசிக்கும்படியாக இல்லை. அனிமல் ஃபார்முடன் ஒப்பிடுவதும் பொருத்தமாகத் தெரியவில்லை; விலங்குகளின் பார்வை என்ற ஒற்றுமையைத் தாண்டி இரண்டின் கதைகளும் வேறுபடுகின்றன. கருத்துகளும் எளிமையான எழுத்தும் இருந்தும் ஏமாற்றமளிக்கும் வாசிப்பு.

அனிமல் ஃபார்மின் இந்திய வடிவம் என்று சொல்லத்தக்க பூனாச்சி, சிறிய நாவலுக்குள் பலவிதமான மனித உணர்வுகளைச் செறிவாகக் கொண்டுவருகிறது. முதிய தம்பதியிடம் வந்து சேரும் கருப்பு வெள்ளாட்டுக்கும், குறிப்பாகக் கிழவிக்கும் இடையிலான பாசம் மிக அழகாக இருக்கிறது. வாழ்க்கையை ஒளிவுமறைவின்றிக் காட்டும் இந்தக் கதையின் முடிவும் அதிலுள்ள உருவகமும் உலுக்குகின்றன. நிச்சயம் வாசிக்கப் பரிந்துரைக்க வேண்டிய நூல்.

துன்பங்களுக்கு நடுவிலும் சிறிய விஷயங்களில் அமைதி காணும் பூனாச்சியின் இயல்பு அவளுடன் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. பூவனுக்கும் பூனாச்சிக்கும் இடையிலான அன்பு மனதைத் தொடுகிறது. மனிதர்களின் பாசம் எவ்வளவு விரைவாக மாறிவிடுகிறது என்பதும், விலங்குகளை நடத்தும் விதமும் நமது அறத்தைப் பற்றிக் கேள்வி எழுப்புகின்றன. முடிவு கண்ணீரை வரவழைக்கிறது; சிந்திக்கவும் கற்றுக்கொள்ளவும் நிறையத் தரும் சிறந்த வாசிப்பு.

வாசிப்பில் சுவாரஸ்யம் இருந்தாலும் பூனாச்சியுடன் உணர்வுபூர்வமாக ஒன்ற முடியவில்லை. சமூக, அரசியல் நையாண்டி போதிய அழுத்தமின்றித் தோன்றுகிறது; துயர நிகழ்வுகளுக்கு உரிய இடம் கொடுக்காமல் அடுத்தடுத்து நகர்வதும் குறை. தமிழ்ப் பண்பாட்டுப் பின்னணி அறிமுகமில்லாத வாசகர்களுக்கு மொழிபெயர்ப்பில் குறிப்புகளோ சொல்விளக்கமோ உதவியிருக்கலாம். அந்த அறிமுகமின்மையும் இவ்வாசிப்பை பாதித்திருக்கக்கூடும்; எனினும் எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றாத நூல்.

விலங்குகளுக்கு மனித உணர்வுகளை ஏற்றிச் சொல்லும் முறை இங்கே ஒட்டவில்லை. பூனாச்சியின் துயரமும் ஏக்கமும் தொடர்ந்து மனிதத்தன்மையோடு இருந்தாலும், மற்ற உணர்வுகள் அப்படித் தோன்றி மறைவது உறுத்துகிறது. வறட்சி, ஆட்சி, தெய்வ நம்பிக்கைகள் ஆகியவற்றின் பிடியில் மனிதர்களும் விலங்குகளும் தவிக்கிறார்கள். மொழிபெயர்ப்பின் சில சொற்றொடர்களும் இயல்பாக இல்லை. இந்தத் துயரமிக்க உலகத்தை ஏற்கச் செய்யும் அளவுக்குக் கதையில் நயமும் ஈர்ப்பும் போதவில்லை.

தொடக்கத்திலேயே பிடித்துக்கொள்ளும் பூனாச்சி, அனிமல் ஃபார்மை நினைவூட்டினாலும் உணர்வுகளால் இன்னும் நெருக்கமாகிறது. பூவன் உள்ளிட்ட சிறிய பாத்திரங்கள்கூட அனுதாபத்தைப் பெறுகின்றன. ஒடுக்குபவர்களும் வேறொரு நிலையில் ஒடுக்கப்படுவதைக் காட்டும் உருவகம் தெளிவாக இருக்கிறது. அடங்கிப்போவதற்கு மாறாக எதிர்க்க முயலும் உயிராகப் பூனாச்சி தெரிகிறாள். துயரமான முடிவு, அடுக்கடுக்கான ஒடுக்குமுறையிலிருந்து விடுபட முடியாத நிலையை அழுத்தமாக உணர்த்துகிறது.