Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

பூனாச்சியின் வாழ்க்கைப் பருவங்களை உணர்ச்சியோடு சொல்லும் நடை, புத்தகத்தைக் கீழே வைக்கவிடாமல் படிக்க வைக்கிறது. மனிதப் பேராசை எவ்வளவு தூரம் செல்லக்கூடும் என்பதையும் கதை உணர்த்துகிறது. ஆட்டின் கதை என்பதால் குழந்தைகளுக்கானது மட்டுமல்ல; பெரியவர்களுக்கும் உரியது. மொழிபெயர்ப்பும் சிறப்பாக அமைந்திருக்கிறது. முடிவு சற்று விநோதமாகத் தோன்றினாலும், வாசித்த நேரத்துக்குத் தகுதியான நாவல்.

எழுத்து இயல்பாக ஓடினாலும், விலங்கின் பார்வையில் கதை சொல்லும் வகைக்குள் இதைப் பொருத்த முயன்றிருப்பது சில இடங்களில் தெரிகிறது. முதிய தம்பதிக்கு உறவுப் பாலமாகவும் செழிப்பின் அடையாளமாகவும் சுமையாகவும் மாறும் பூனாச்சி, மனிதர்களின் பாசாங்கையும் தீராத ஆசையையும் வெளிப்படுத்துகிறது. இந்தக் குறையையும் மீறி ஈடுபாட்டுடன் வாசிக்க வைக்கும் ஆட்டின் கதை.

ஓர் ஆட்டின் பார்வையில் வாழ்க்கையைச் சொல்லியிருப்பது சிறப்பாக அமைந்திருக்கிறது. ஆட்டை வீட்டுக்குக் கொண்டுவருவது ஆணாக இருந்தாலும், அதை வளர்த்துப் பராமரிக்கும் பொறுப்பு பெண்ணிடமே வந்து சேர்வதை நாவல் கவனப்படுத்துகிறது. அந்தச் சுமையை அறிந்த மூதாட்டியின் பார்வை குறிப்பாக மனதில் நிற்கிறது. பூனாச்சி என்ற பெயரிலிருந்து கதைசொல்லல் வரை ரசிக்க வைக்கும் சிறந்த வாசிப்பு.

பலவீனமான பூனாச்சியும் அதை வளர்க்கும் ஏழைத் தம்பதியும் எதிர்கொள்ளும் உலகம் கொடுமையானது. அதிகாரத்தின் அச்சுறுத்தலும் வறுமையும் மனிதர்களை எப்படி நெருக்குகின்றன என்பதைக் கதை காட்டுகிறது. உயிர்வாழ்வதற்காக அறத்தை மீற வேண்டிய நிலையும் கவனம் பெறுகிறது. பூனாச்சியின் வலி ஆழமாகத் தாக்கினாலும், யதார்த்தமும் நேர்த்தியான கதைசொல்லலும் வாசிப்பில் ஈடுபாட்டைத் தக்கவைக்கின்றன.

முதிய தம்பதியிடம் வந்து சேரும் பூனாச்சியின் வாழ்க்கையை, அதன் பார்வையிலும் இடையிடையே தம்பதியின் பார்வையிலும் சொல்லியிருப்பது நெருக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அதன் வலியையும் போராட்டங்களையும் உணர முடிகிறது. ஆட்டின் கதையாக இருந்தாலும் சமூகப் பார்வை வலுவாக இருப்பதால் அனிமல் ஃபார்ம் நினைவுக்கு வருகிறது. முடித்த பின்னும் சோகத்தோடு பூனாச்சியைப் பற்றித் தொடர்ந்து படிக்கத் தோன்றுகிறது.

தாயற்ற கருப்பு ஆட்டின் வாழ்க்கையை உணர்ச்சிகளோடு சொல்லும் நாவல் இது. சூழ்நிலைக்கு ஏற்ப மனிதர்களின் உணர்வுகள் மாறுவதைப் பூனாச்சியின் பார்வையில் காண முடிகிறது. அதன் துயரங்களைச் சித்தரிக்கும் இடங்களில், ஆணாதிக்கச் சமூகத்தில் துன்புறும் பெண்ணின் நிலை வெளிப்படுகிறது. வேதனை நிறைந்த கதையாக இருந்தாலும், நீளமின்றி விறுவிறுப்பாக நகர்ந்து எதிர்பார்ப்பை நிறைவு செய்கிறது.

முதிய தம்பதியிடம் வளரும் பூனாச்சியின் துயரங்களும் போராட்டங்களும் ஒரு பெண்ணின் வாழ்க்கையை நினைவூட்டுகின்றன. எளிய ஆட்டின் கதைக்குள் மனித சமூகத்தின் பல முகங்கள் தெரிகின்றன. அதிகாரம், கண்காணிப்பு, சுதந்திரம், வாழ்வாதாரம் குறித்துச் சிந்திக்க வைக்கும் இந்த நாவல், பெருமாள் முருகனின் எழுத்துக்கு நல்ல அறிமுகமாக அமைகிறது.

ஒரு கருப்பு ஆட்டின் கதையாகத் தொடங்கினாலும், பூனாச்சி வாசித்து முடித்த பின்னும் நினைவில் நிற்கிறது. பயன் தரும்வரை கொண்டாடிவிட்டு, சுமையானதும் ஒதுக்கும் மனிதர்களின் சுயநலத்தை அமைதியாகக் காட்டுகிறது. அதிகாரமற்ற ஓர் உயிரின் பார்வையில் பேராசையும் ஏற்றத்தாழ்வும் கேள்விக்குள்ளாகின்றன. விலங்குகளைப் பொருட்களாக நடத்தும் பழக்கத்தையும், அவற்றின் உணர்வுகளையும் பயங்களையும் யோசிக்க வைக்கும் நாவல்.

பாத்திரங்கள், இடங்கள், அனுபவங்கள் எனச் சிறிய விஷயங்களைக்கூட விவரித்திருக்கும் விதம் ரசிக்க வைக்கிறது. துயரங்களுக்கு நடுவிலும் சில பகுதிகள் சிரிப்பூட்டுகின்றன. ஆழமான தத்துவத்தைத் தேடாமல் எளிய கதையாகவும் வாசிக்கலாம். ரசிக்க முடிந்தாலும், தொடர்ந்து படித்து முடிப்பது சுமையாகவும் இருக்கிறது. எல்லாக் கதைகளும் பொழுதுபோக்கவோ பெரிய பாடங்களைச் சொல்லவோ வேண்டியதில்லை; கதை சொல்வதற்காகவும் எழுதப்படலாம்.

முதிய தம்பதியிடம் வந்து சேரும் தாயற்ற ஆட்டுக்குட்டியின் வாழ்க்கை வழியாக, விலங்குகள் மீது மனிதர்கள் செலுத்தும் அதிகாரம் வெளிப்படுகிறது. குடும்பத்தில் ஓர் உறுப்பினர் என்று சொன்னாலும், வாழ்வாதாரத்துக்கான கருவியாகவே அவற்றைப் பார்க்கும் முரண்பாடு உறைக்கிறது. பூனாச்சியின் எண்ணங்களையும் உணர்வுகளையும் நெருக்கமாகச் சித்தரித்திருப்பதால், அதன் உலகை அறியும் ஆர்வத்துடன் வாசிக்க முடிகிறது.