Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

சிறிய, ஆதரவற்ற ஆடாக வளரும் பூனாச்சியின் காதலும் தாய்மையும் போராட்டங்களும் பெண்களின் வாழ்க்கையை நினைவூட்டுகின்றன. பெருமாள்முருகனின் கதைசொல்லல் சிறப்பாக இருக்கிறது; மொழிபெயர்ப்பும் நன்றாக அமைந்துள்ளது. குறுகிய நூல் என்றாலும் எளிதாகக் கடந்துபோகக்கூடிய கதை அல்ல. மகிழ்ச்சியையும் மனதை உடைக்கும் துயரத்தையும் ஒருசேரத் தருகிறது.

பலவீனமான பூனாச்சி வாழ்க்கையின் நெருக்கடிகளை எதிர்கொள்வதையும் அதன் ஆழமான உணர்வுகளையும் சொல்லும் கதை இது. ஓர் ஆட்டின் வழியாக மனித வாழ்வைப் பேசுகிறது. உணர்ச்சிகளைத் தீவிரமாகத் தொட்டாலும், அதன் துயரத்தைத் தாங்குவது எளிதல்ல. சமூகத்தின் வர்க்க வேறுபாடுகளையும் ஒடுக்குமுறையையும் நுட்பமாக நையாண்டி செய்யும், மனதை உடைக்கும் வலிமையான படைப்பு.

வித்தியாசமும் நேர்த்தியும் கொண்ட இந்தக் கதை வசீகரிப்பதோடு மனதையும் உடைக்கிறது. பூனாச்சியின் வாழ்க்கையைச் சொல்லும் நடை மிக எளிமையாகவும் சிக்கனமாகவும் தோன்றுகிறது. ஆனால் அதன் வழியே பெண்கள் மீதான அன்றாட வன்முறை, ஆழமாக வேரூன்றிய சாதி அமைப்பு, தப்ப முடியாத அரசின் அதிகாரம் ஆகியவற்றை வலிமையாக உணர்த்துகிறது.

ஓர் ஆட்டின் பார்வையில் நம் உலகைக் காட்டும் மிகவும் வித்தியாசமான கதை. விலங்கை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும் இது குழந்தைகளுக்கான நூல் அல்ல. மொழிபெயர்ப்பிலும் எழுத்தின் எளிமையும் நேரடித்தன்மையும் தெரிகின்றன. ஆடுகள் அனுபவிக்கும் வலியை பெருமாள்முருகன் உணரச் செய்கிறார். இனி ஓர் ஆட்டைப் பார்க்கும்போதும் பூனாச்சி நினைவுக்கு வருமளவு தாக்கம் தருகிறது.

ஓர் ஆட்டின் வாழ்க்கையும் காதலும் இவ்வளவு கவனத்தைப் பிடித்து வைத்திருப்பது எதிர்பாராதது. மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்கும் இடையிலான வேறுபாடுகளையும் ஆண், பெண் ஒப்பீடுகளையும் ஓரளவு உணர முடிகிறது. ஆனால் நூல் அறிமுகத்தில் குறிப்பிடப்பட்ட சாதி, நிறம் சார்ந்த உருவகங்கள் தெளிவாகப் புரியவில்லை. எல்லா உட்பொருள்களும் பிடிபடாவிட்டாலும், வித்தியாசமான இந்தக் கதை தொடர்ந்து வாசிக்க வைக்கிறது; பரிந்துரைக்கலாம்.

வாசித்து முடித்த உடனே பெரிதாகக் கவராவிட்டாலும், யோசித்துப் பார்க்கையில் நாவலின் நோக்கம் புரிகிறது. விலங்குகளின் வலியைப் பொருட்படுத்தாமல் மனிதர்கள் இழைக்கும் கொடுமையும், பூனாச்சியின் வாழ்க்கைக்கும் பெண்களின் நிலைக்கும் உள்ள ஒற்றுமையும் முக்கியமானவை. பூனாச்சி அனுபவிப்பவற்றை ஒரு மனிதருக்கு நேர்வதாக நினைத்துப் பார்க்கும்போதுதான் அதன் துயரத்தின் தீவிரம் நன்றாக உறைக்கிறது.

முதலில் ஓர் ஆட்டின் கதையாகத் தொடங்கும் பூனாச்சி, பின்னர் அரசியல், சமூகப் பொருளாதாரச் சூழல்களின் உருவகமாக விரிகிறது. பெண்ணின் வாழ்வில் நிகழும் அநீதிகளையும் கொடுமைகளையும் அதன் வழியே காண முடிகிறது. வாழ்வைத் தாங்கிச் செல்லும் நிலையைச் சொல்லும் நல்ல வாசிப்பு. சில இடங்களில் நடை இயல்பாக ஓடவில்லை; அது மொழிபெயர்ப்பால் ஏற்பட்டிருக்கலாம்.

ஒரு முதிய தம்பதியிடம் வந்து சேரும் ஆதரவற்ற ஆட்டின் வாழ்க்கை வழியே கிராமத்தின் விவசாயச் சூழலும் சமூகப் பொருளாதார நிலையும் விரிகின்றன. அதற்குள் மனிதர்களின் அச்சம், பேராசை, உயிர்பிழைக்கும் உந்துதல் ஆகியவற்றையும் பூனாச்சியின் குரலில் பார்க்க முடிகிறது. மனிதர்களுக்குப் பெயரிடாமல் ஆடுகளுக்குப் பெயர்கள் கொடுத்திருப்பது கவனிக்கத்தக்கது.

நாட்டுப்புறக் கதைபோலத் தொடங்கி, பூனாச்சியும் பெயரற்ற மூதாட்டியும் காணும் சமூகத்தை நோக்கி நாவல் விரிகிறது. பூனாச்சியிடம் இளமையின் நம்பிக்கையும், மூதாட்டியிடம் எச்சரிக்கையும் இயலாமையை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனநிலையும் தெரிகின்றன. அறியாமலேயே இருவரும் மற்றவரின் இன்பதுன்பங்களுக்குக் காரணமாகின்றனர். விளிம்புநிலைப் பெண்களின் வாழ்க்கையை ஆட்டின் வாழ்க்கையோடு ஒப்பிட்டுச் சிந்திக்க வைக்கும் சிறிய நாவல்; மொழிபெயர்ப்பு மட்டும் சற்றே இயல்பின்றித் தோன்றுகிறது.

ஒரு சிறிய கருப்பு ஆட்டின் வாழ்க்கைக்குள் சுற்றியுள்ள பலருடைய வாழ்க்கையையும் காண முடிகிறது. மனிதர்களுக்குப் பெயரின்றி ஆடுகளுக்குப் பெயரளிக்கும் நாவல், பாலின எதிர்பார்ப்புகள், ஏழை பணக்காரர் இடைவெளி, அரசின் ஒடுக்குமுறை ஆகியவற்றை நகைச்சுவையுடனும் வலியுடனும் பேசுகிறது. அனிமல் ஃபார்மை நினைவூட்டும் இந்தச் சமூக அரசியல் நையாண்டி, அவசியம் வாசிக்கப் பரிந்துரைக்கத்தக்கது.