Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

இந்திய விவசாயிகளின் வாழ்க்கையை மாறுபட்ட கோணத்தில் அறிய விரும்புவோருக்கு பூனாச்சி ஏற்ற கதை. ஏழை விவசாயக் குடும்பத்திடம் வந்து சேரும் மெலிந்த ஆட்டின் வாழ்வில் வியப்புகளுடன் இழப்புகளும் நிறைந்திருக்கின்றன. அதன் பார்வையில் காதல், மந்தைக்குள் உறவுகள், தாய்மையின் துயரம் ஆகியவை விரிகின்றன. மனிதர்களும் விலங்குகளும் எதிர்கொள்ளும் வறுமையை மாயத்தன்மை கலந்த கதையாகச் சொல்கிறது.

ஊழலும் பகைமையும் நிறைந்த சமூகத்தையும் இந்திய விவசாயிகளின் வாழ்க்கையையும் காட்டும் பூனாச்சியின் மையச் சிந்தனை தனித்துவமானது. ஆனால் பாத்திர அறிமுகங்கள் நம்பும்படி இல்லை; அரசியல் உண்மைகளைச் சொல்லும் முனைப்பில் சில இடங்களில் கதையின் தொடர்ச்சி தொலைகிறது. அனிமல் ஃபார்ம், ஹார்ட் ஆஃப் எ டாக் ஆகியவற்றுடன் ஒப்பிடும் அளவுக்கு இல்லாவிட்டாலும், இந்தியச் சமூகத்தைப் பிரதிபலிக்கும் தாக்கமுள்ள வாசிப்பு.

விலங்குகளின் வாழ்க்கையை மட்டும் சொல்லும் நாவல் என்று பூனாச்சியை ஒதுக்கிவிட முடியாது. ஆட்டின் உருவில் பெண்களின் வாழ்க்கையை இணைத்துக் காட்டும் பெருமாள் முருகனின் எழுத்து ஆழமாக நெகிழ வைக்கிறது. கிராமப்புற இந்தியாவின் பின்னணியில் சமூகத்தில் நிலவும் முன்முடிவுகள், அரசியல் தலையீடுகள், உயிர்வாழும் போராட்டம் ஆகியவற்றைப் பேசுகிறது. தொடர்ந்து வாசிக்கத் தூண்டும் ஈர்ப்புள்ள படைப்பு.

ஓர் ஆட்டின் எளிய வாழ்க்கையைச் சொல்லும் சிறுவர் கதைபோல் தோன்றினாலும், பூனாச்சியில் பல அடுக்குகள் இருக்கின்றன. பெயர்களுடன் விலங்குகள் முன்னிலை வகிக்க, மனிதர்கள் பெயரற்ற துணைப் பாத்திரங்களாக இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது. வளர்ச்சியின் பல பருவங்களைக் கடக்கும் சிறுமியைப் போலப் பூனாச்சியைச் சித்தரித்திருப்பது மனதைத் தொடுகிறது. ரசிக்க வைக்கும் உணர்வுபூர்வமான கதை; ஆனால் மொழிபெயர்ப்பு இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கலாம்.

பூனாச்சி என்ற கருப்பு ஆட்டின் பார்வையில் மனித உலகையும், குறிப்பாகப் பெண்களின் நிலையையும் காட்டுகிறது இந்நாவல். உயிர்வாழும் போராட்டம், மாறும் மனித அன்பு, அதிகாரத்தின் ஒடுக்குமுறை ஆகியவற்றுக்கிடையே சிறு மகிழ்ச்சிகளும் இடம் பெறுகின்றன. எளிய கதையும் தெளிவான நடையும் ஆழமான பொருளைச் சுமக்கின்றன. சாதாரண மக்களின் வாழ்க்கையைப் புதிய கோணத்தில் பார்க்க வைக்கும், அவசியம் படிக்க வேண்டிய நூல்.

விலங்குகளின் மீது அன்பைக் கூட்டுவதோடு, அவற்றைத் தன் தேவைக்காகப் பயன்படுத்தும் மனிதனின் சுயநலத்தையும் பூனாச்சி உணர்த்துகிறது. வரமாகக் கருதி வீட்டுக்குள் கொண்டுவரும் உயிரே பின்னர் சுமையாகப் பார்க்கப்படுவதைச் சொல்கிறது. ஆடுகள், அவற்றை மேய்ப்பவர்களின் வாழ்க்கை பற்றிப் பலவற்றை அறிய வைக்கும் இந்தக் கதையின் சொல்லாட்சியும் கருப்பொருளும் ஈர்க்கின்றன. இனிமையும் கசப்பும் கலந்த உணர்வைத் தரும் நாவல்.

சாதாரண உயிரின் பிறப்பு தடயமின்றிப் போவதைச் சொல்லும் தொடக்க வரிகள், பூனாச்சியின் கதைக்கு மிகப் பொருத்தமாக அமைந்துள்ளன.

மனிதர்கள் உருவாக்கிய சிக்கலான வாழ்க்கை அமைப்பைப் பற்றிய கருத்துரையாக இந்த ஆட்டின் கதை அமைகிறது. மனிதர்களின் தன்னலமும் தன்னலமின்மையும், நெருக்கடியில் தம்மை முதலில் காத்துக்கொள்ளும் போக்கும் இதில் வெளிப்படுகின்றன. அசாதாரணமான புதுமை ஏதும் இல்லாவிட்டாலும், எளிய கதையைச் சிறப்பாகச் சொல்லியிருப்பது வாசகரைத் தன் சூழலையும் ஆணாதிக்கத்தையும் கேள்வி கேட்க வைக்கிறது.

தொடக்கம் மெதுவாக இருந்தாலும் விரைவில் கதை வேகமெடுக்கிறது. ஓர் ஆட்டின் வாழ்க்கையில் மனித உணர்வுகளை அழகாக வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார் ஆசிரியர். தமிழின் நாட்டார் கதைகளும் தெய்வங்களும் கதையோடு கலந்து வருகின்றன. அரசியல், மதம், உறவுகள், பசி ஆகியவற்றை நாம் எப்படிப் புரிந்துகொள்கிறோம் என்று சிந்திக்க வைக்கிறது. மொழிபெயர்ப்பில் மூலத்தின் தாக்கம் ஓரளவு குறைந்திருக்கலாம்; இருந்தாலும் பாராட்டத்தக்க முயற்சியாகவும் சிறந்த வாசிப்பாகவும் இருக்கிறது.

எளிய கதையின் வழியே மனிதர்கள் அமைத்துக்கொண்ட கட்டுப்பாடுகளையும் மரபுகளையும் பூனாச்சி கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. அச்சங்களையும் பாதுகாப்பின்மையையும் ஒருவர் மீது மற்றவர் திணிப்பதையும் சிந்திக்க வைக்கிறது. நாம் உண்மையில் சுதந்திரமாக இருக்கிறோமா, பிற உயிர்களை எப்படி நடத்துகிறோம் போன்ற கேள்விகளுக்குக் கதை இடமளிக்கிறது. அவற்றைத் தொடர்ந்து ஆராய்வது வாசகரின் விருப்பத்தில்தான் இருக்கிறது.