Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

முதியவர் ஒருவரிடம் ஒப்படைக்கப்படும் பலவீனமான கருப்பு ஆட்டுக்குட்டியின் கதையாகத் தொடங்குகிறது பூனாச்சி. பெயரற்ற மனிதர்களுக்கு நடுவே, மனித இயல்புகள் ஏற்றப்பட்ட விலங்குகள் ஆசிரியரின் கருத்துகளைச் சுமக்கின்றன; சில இடங்களில் அது மனதைச் சங்கடப்படுத்தும் அளவுக்குச் செல்கிறது. கண்காணிப்பு, ஆதிக்கம், சமத்துவமின்மை, தாய்மை ஆகியவற்றைப் பேசும் பகுதிகள், இன்றைய சமூக அரசியல் சூழலில் மீண்டும் வாசிக்கத் தூண்டுகின்றன.

ஆணாதிக்கச் சமூகத்தில் ஒரு பெண் எதிர்கொள்ளும் கொடுமைகளை ஆட்டின் வாழ்வின் வழியே சொல்லும் கதை இது. பெண் வெறுப்பும் இடைவிடாத சுரண்டலும் வலுவான உணர்வுகளை எழுப்புகின்றன. ஆனால் அவற்றைச் சொல்லும் விதத்தில் நுட்பமோ போதிய ஆழமோ இல்லை. துயரத்தை உணர்த்துவதில் வென்றாலும், இன்னும் செறிவான கதைசொல்லலை எதிர்பார்க்க வைக்கிறது.

பூனாச்சி என்ற கருப்பு ஆட்டின் கதையினூடே மனித வாழ்வின் துயரங்களையும் போராட்டங்களையும் அழகாகச் சொல்லியிருக்கிறார் பெருமாள் முருகன். வாழ்வின் சுமைகள் பற்றிய வரிகளும், மக்களின் பிரச்சினைகளைப் புறக்கணித்துவிட்டு எதிர்ப்பை மட்டும் கூர்ந்து கவனிக்கும் அதிகாரம் பற்றிய சாடல்களும் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. இந்த நூலுக்குக் கிடைத்த பாராட்டுகள் ஏற்படுத்திய எதிர்பார்ப்பை வாசிப்பு ஏமாற்றவில்லை.

ஆட்டின் பார்வையில் மனித உணர்வுகளைச் சொல்லும் பூனாச்சி, பெருமாள் முருகனின் கதைசொல்லல் திறனை மீண்டும் காட்டுகிறது. நாட்டுப்புறக் கதைப்பாங்கில் உளவியலும் தத்துவமும் இயல்பாக இணைகின்றன. என். கல்யாண் ராமனின் மொழிபெயர்ப்பு தெளிவாகவும் கச்சிதமாகவும் இருக்கிறது. வாசித்து முடித்த பிறகும் சில வரிகள் நினைவில் நிற்கின்றன. பெருமாள் முருகனின் சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்று.

கற்பனையான ஓர் ஆட்டின் கதை இவ்வளவு பிடித்துப்போகும் என்பது இனிய ஆச்சரியம். மூலத் தமிழுக்கே உரிய நுட்பங்களை அறியும் விருப்பத்தை ஏற்படுத்தினாலும், மொழிபெயர்ப்பு மிகச் சிறப்பாக அமைந்துள்ளது. ஆட்டின் பார்வையில் வர்க்க வேறுபாடு, சாதி, அன்பு, வெறுப்பு, அப்பாவித்தனம் ஆகியவற்றை இயல்பாகப் பேசுகிறது. சமூக விமர்சனத்தை விரும்புவோர் அவசியம் படிக்க வேண்டிய நூல்.

எளிய மனிதர்களையும் அவர்கள் வளர்க்கும் விலங்குகளையும் பற்றிய நெகிழ்ச்சியான கதை. பூனாச்சி சந்திக்கும் துயரங்களுக்கிடையே அதன்மீது கிழவி காட்டும் அன்பும் பரிவும் மனதில் நிற்கின்றன. வறுமை, கடுமையான அரசாங்கம், உணவுப் பற்றாக்குறை இருந்தாலும், மகிழ்ச்சியும் அன்பும் வியப்பும் நிறைந்த தருணங்கள் வாழ்க்கைக்கு அர்த்தம் தருகின்றன. நினைத்துப் பார்க்கும்போது புன்னகையை வரவழைக்கும் அன்பான உயிராகப் பூனாச்சி இருக்கிறது.

விலங்குகளின் உணர்வுகளையும் அவற்றின் உயிருக்கு மனித உயிருக்கு இணையான மதிப்பு இருப்பதையும் சிந்திக்க வைக்கும் நல்ல கதை. மனதைத் தொடும் தருணங்களுடன், ஏழை பணக்கார இடைவெளி மற்றும் அரசின் அதிகாரப்போக்கு பற்றிய கூர்மையான வரிகளும் உள்ளன. ஆனால் முடிவு முழுமையடையாததுபோல் தோன்றுகிறது. இவ்வளவு நன்றாகச் சொல்லப்பட்ட கதைக்கு இன்னும் பொருத்தமான நிறைவு இருந்திருக்கலாம்.

பூனாச்சியின் கண்களால் வாழ்க்கையைப் பார்க்க வைக்கும் முயற்சி ஓரளவு வெற்றி பெறுகிறது. காதல், நட்பு, உடன்பிறந்தோர் பாசம், தாய் மகள் உறவு ஆகியவற்றுடன் வறிய மக்களின் துயரங்களையும் அவர்கள்மீதான அரசின் ஆதிக்கத்தையும் பேசுகிறது. விலங்குகளைக் கட்டுப்படுத்துவதற்காக ஆண்மை நீக்கம் செய்யப்படும் பகுதி மனதைத் தொடுகிறது. பழக்கமான உலகை வேறொரு பார்வையில் அணுக வைக்கும் கதை.

மேலோட்டமாகவும் வரிகளுக்கு இடையிலும் வாசிக்க இடமளிப்பது பெருமாள் முருகனின் எழுத்தின் சிறப்பு. மாதொருபாகன் சர்ச்சைக்குப் பிறகு விலங்கின் வழியே கதை சொல்லத் தேர்ந்திருப்பது அவரது எழுத்தார்வத்தையும் முதிர்ச்சியையும் காட்டுகிறது. முதிய தம்பதியின் அன்பும் கிழவி பூனாச்சியைப் பராமரிக்கும் விதமும் நெகிழ வைக்கின்றன. சமூகப் படிநிலைகள், அன்பு, சுயநலம், வறுமை பற்றிப் பேசும், தவறவிடக் கூடாத சுவாரசியமான வாசிப்பு.

மாதொருபாகனை ரசித்த அளவுக்குப் பூனாச்சியை எளிதாக அணுக முடியவில்லை. பண்பாட்டு, தொன்மக் குறிப்புகள் முழுமையாகப் புரியாதது வாசிப்பைச் சிரமமாக்குகிறது. மேலோட்டமாக முதிய தம்பதியும் அவர்கள் வளர்க்கும் அன்பான உயிரும் பற்றிய கதையாகத் தெரிந்தாலும், அடித்தட்டு மக்கள் சுரண்டப்படுவதைப் பேசும் சிக்கலான உருவகக் கதை அதற்குள் இருக்கிறது.