Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

முற்றிலும் கருப்பாக இருப்பதால் வேறுபட்டுத் தெரியும் பூனாச்சியின் ஏற்றத்தாழ்வுகள், ஆழமாக ஈர்க்கும் கதையாகச் சொல்லப்படுகின்றன. வாழ்வும் மரணமும், சுயநலமும் நிபந்தனையற்ற அன்பும் இதில் இடம்பிடிக்கின்றன. மனிதர்களாக இருந்தாலும் விலங்குகளாக இருந்தாலும் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்துக்கும் முக்கியப் பங்கிருக்கிறது. குறிப்பிட்ட ஒருவருடன் மட்டுமல்லாமல், கதையின் பல அனுபவங்களோடு தன் வாழ்க்கையை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கச் செய்யும் உணர்வுபூர்வமான படைப்பு.

ஆதரவற்ற ஆட்டுக்குட்டியின் தடைகளையும் உணர்வுகளையும் அழகாகச் சொல்லும் கதை. மனிதர்களை மையத்தில் வைக்காமல், ஆட்டின் பக்கமிருந்து வாழ்க்கையைப் பார்க்கச் செய்கிறது. பல இடங்களில் பூனாச்சியின் அனுபவங்கள் இன்றைய கிராமத்துப் பெண்ணின் வாழ்க்கையை நினைவூட்டுகின்றன. சிறிய நூலாக இருந்தாலும், காட்சிகளுக்குள் மறைந்திருக்கும் பொருளைக் கவனித்து வாசிக்கும்போது அதன் தாக்கம் பெரிதாக இருக்கிறது.

தெளிவான மொழியும் குறைந்த பக்கங்களும் எளிய வாசிப்பாகத் தோன்றச் செய்தாலும், பூனாச்சிக்குள் பல அடுக்குகள் இருக்கின்றன. கிராமவாசிகளின் உரையாடல்களில் சமூக விமர்சனம் வெளிப்படுகிறது. பூனாச்சி என்ற பெண் ஆடு நெருக்கமான கதாபாத்திரமாக உருவாகிறது; அதன் வாழ்க்கை நெகிழ்வூட்டுவதோடு சில இடங்களில் எதிர்பாராத துயரத்தால் அதிரவைக்கிறது. குறிப்பாக முடிவு ஆழமான அதிர்ச்சியை விட்டுச் செல்கிறது.

ஒரு சில இடங்களில் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லப்படுவதைத் தவிர, தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை சிறப்பான நூல். பூனாச்சியும் அதைச் சுற்றியுள்ளவர்களும் சந்திக்கும் துயரங்கள் வழியாகப் பெண் குழந்தை மீது சமூகம் சுமத்தும் நெருக்கடிகள் பேசப்படுகின்றன. குறியீடுகளும் சோகமும் கலந்த கதைசொல்லல் நெகிழ வைக்கிறது. மொழிபெயர்ப்பும் அழகு. விரைவில் வாசித்துவிடலாம்; ஆனால் அதன் தாக்கம் நீண்ட காலம் நிலைக்கிறது.

தங்கள் வாழ்வுக்கே போராடும் முதிய தம்பதியிடம் வந்து சேரும் பூனாச்சியை, முதியவள் விட்டுக்கொடுக்காமல் வளர்க்கிறாள். ஆடுகள் வளர்க்கப்படும் விதத்தையும் மனிதர்களால் அவை எதிர்கொள்ளும் நடைமுறைகளையும் கதை காட்டுகிறது. பூனாச்சியின் உணர்வுகளுடன் வாசகரால் ஒன்ற முடிவதுதான் வாசிப்பைச் சுவையாக்குகிறது. ஓர் ஆட்டின் மனதுக்குள் நுழைந்து பார்ப்பதுபோன்ற நெருக்கத்தைத் தரும் அழகான கதை.

முதல் பக்கத்திலேயே ஆர்வமூட்டும் பூனாச்சியின் வாழ்க்கை, ஆட்டின் கதை என்பதைக் கடந்து மனித இயல்பைப் பேசுகிறது. நெருக்கடியில் அன்பும் கருணையும் எப்படிக் கைவிடப்படுகின்றன என்பதையும், தாய்மை உள்ளிட்ட அன்பின் பல வடிவங்களையும் காட்டுகிறது. எதுவும் நிலையானதல்ல என்ற உணர்வு வலுவாகப் பதிவாகிறது. முடிவு திடீரென வந்துவிட்டதாகவும் அதன் பொருள் முழுதாகப் பிடிபடாததாகவும் இருந்தாலும், வாசிக்க வேண்டிய அழகான கதை.

பூனாச்சியின் வாழ்க்கைப் போராட்டங்களைச் சொல்லும் நெகிழ்ச்சியான கதைக்குள் பாலினச் சிக்கல்கள் குறித்த விமர்சனமும் இருக்கிறது. அனிமல் ஃபார்மை நினைவூட்டும் வகையில், ஊழலும் அடக்குமுறையும் கண்காணிப்பும் கொண்ட அரசையும், கிராமங்களின் வறட்சி மற்றும் பஞ்சத்தை அது எதிர்கொள்ளும் விதத்தையும் நாவல் சாடுகிறது. ஆனால் கதையின் மென்மைக்கு இணையாக அதன் சமூகச் செய்தி வலுவாக வெளிப்படவில்லை; இன்னும் அழுத்தமாகச் சொல்லியிருக்கலாம்.

எளிதாக வாசிக்க முடிந்தாலும் பல அடுக்குகளில் எதார்த்தத்தைச் சொல்லும் கதை. ஆடு, மனிதர், முதியவள் எனப் பார்வை இயல்பாக மாறும்போது, எது சரியான செயல் என்ற கேள்வி எழுகிறது. மொழிபெயர்ப்பு அழகாக இருந்தாலும் தமிழின் சில நுட்பங்கள் அதில் தவறியிருக்கலாம் என்ற எண்ணம் உண்டு. பிடித்த நூல்தான்; ஆனாலும் இன்னும் ஏதோ கிடைத்திருக்க வேண்டும் என்ற பெயரிட முடியாத குறையும் எஞ்சுகிறது.

தடையின்றி நகரும் அழகான கதைசொல்லல், ஒடுக்கப்பட்டவர்களின் துயரங்களையும் அவர்கள் பெண்களாக இருக்கும்போது கூடும் சுமையையும் உணர்த்துகிறது. பூனாச்சியின் வலியிலும் மகிழ்ச்சியிலும் வாசகரைப் பங்கெடுக்க வைக்கும் அளவுக்கு அந்தக் கதாபாத்திரம் நெருக்கமாகிறது. மொழிபெயர்ப்பே இவ்வளவு சிறப்பாக இருக்கிறதே, தமிழில் மூலம் எப்படி இருக்கும் என்ற வியப்பை ஏற்படுத்துகிறது. பெருமாள் முருகனின் பிற படைப்புகளையும் தேடத் தூண்டும், ஆழமாகப் பாதிக்கும் நூல்.

மகிழ்ச்சியாகத் தொடங்கும் பூனாச்சியின் கதை, மெல்ல வாழ்வின் கடுமையை உணர்த்துகிறது. ஏழைகளின் வாழ்க்கை, அரசு, பாலினப் பாகுபாடு ஆகியவற்றைக் கூர்ந்து கவனிப்பதோடு, மனிதர்களின் பரிவையும் கொடூரத்தையும் காட்டுகிறது. ஆடுகளுக்கு மனித இயல்புகளை ஏற்றிச் சொல்லும் விதத்தில் சில முரண்கள் இருந்தாலும் கதையின் பிடிப்பு குறைவதில்லை. எளிய கதையால் ஆழமான உணர்வுகளை எழுப்பும், சிந்தனையைத் தூண்டும் குறுநாவல்.