Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

பலராலும் பாராட்டப்பட்டிருந்தாலும், இந்த நூல் ஆர்வத்தையோ உணர்வுத் தாக்கத்தையோ ஏற்படுத்தாமல் அலுப்பையே தருகிறது. தொடங்கியதிலிருந்தே எப்போது முடியும் என்ற எண்ணம் மேலோங்குகிறது. வாசிக்க வேண்டாம் என்று தடுக்கவில்லை; அது அவரவர் விருப்பம். ஆனால் இந்த வாசிப்பு நிறைவு தரவில்லை.

கற்பனையிலிருந்து யதார்த்தத்துக்கும் உருவகக் கதைக்கும் நகரும் பூனாச்சியில், கதைவகைகளுக்கிடையிலான திருப்பங்கள் சில இடங்களில் மிக வேகமாக நிகழ்கின்றன. மொழிபெயர்ப்பின் தரத்தைப் பற்றித் தெளிவாக முடிவுசெய்ய முடியவில்லை. ஆனாலும் ஓர் ஆட்டுக்கு மனிதர்கள் செய்யும் புரிந்துகொள்ள முடியாத செயல்களையும், அந்த உயிரின் இன்ப துன்பங்களையும் அழகாகப் பதிவு செய்கிறது. பூனாச்சியின் அனுபவங்கள் இறுதிவரை வாசிக்க வைக்கின்றன.

பூனாச்சியைப் பூமியாகவும் அதை வளர்க்கும் தம்பதியரை மனிதர்களாகவும் வாசிக்க இடமிருக்கிறது. நமக்குக் கிடைத்ததைச் சுரண்டுகிறோம்; பலன் தரும்போது போற்றிவிட்டு, தராதபோது பழிக்கிறோம். தவறை உணர்ந்து திருத்த முயன்றாலும் பழைய வழக்கத்துக்கே திரும்பிவிடுகிறோம். அரசின் விதிகளும் போதுமான பாதுகாப்பைத் தருவதில்லை. இந்த வாசிப்பில் பூனாச்சியின் கதை பூமியின் எதிர்காலம் குறித்த அச்சத்தையும் எழுப்புகிறது.

எளிய நடையில், இடைவிடாமல் வாசிக்கத் தூண்டும் ஓர் ஆட்டின் வாழ்க்கைக் கதை. பாலும் இறைச்சியும் பெறுவதற்காக ஆடுகளைச் சுரண்டும் மனிதர்கள், அவற்றுக்கும் உணர்வுகள், தொடர்புகொள்ளும் திறன், விரும்பிய துணையை நாடும் விருப்பம் இருப்பதை மறந்துவிடுகிறார்கள். பூனாச்சியின் பயணம் அவற்றை நினைவூட்டி, ஆடுகளை வெறும் பயன்பாட்டுப் பொருளாக அல்லாமல் ஓர் உயிராகப் பார்க்க வைக்கிறது.

பிற உயிர்களுக்கும் சக மனிதர்களுக்கும் மனிதர்கள் இழைக்கும் கொடுமையை இந்தச் சிறிய கதை அழுத்தமாக உணர்த்துகிறது. பூனாச்சியின் வாழ்க்கையை வறுமையில் வாடும் ஓர் இந்தியக் கிராமத்துப் பெண்ணின் வாழ்க்கையோடு ஒப்பிட்டுப் பார்க்க முடிகிறது. அதற்கு அளிக்கப்பட்ட மனித உணர்வுகள் அதன் விரக்தியையும் தனிமையையும் நெருக்கமாக உணரச் செய்கின்றன. இந்துப் புராணக் கூறுகள் கவர்கின்றன; தமிழ்நாட்டின் நாட்டுப்புறப் பண்பாட்டைச் சார்ந்த முடிவு கடுமையாகவும் நெஞ்சை உலுக்குவதாகவும் இருக்கிறது.

மொழி எளிதாக இருந்தாலும் கதை மனதை அமைதியிழக்கச் செய்கிறது. மனிதர்களின் புரிபடாத செயல்களையும் முடிவுகளையும் ஓர் ஆட்டின் பார்வையில் காண வைக்கிறது. வயதான தம்பதியரிடம் தெரியும் அன்பும் அக்கறையும் குடும்பம், சமூகம், ஊர் என்று செல்லும்போது மாறுவதை அழகாகக் காட்டுகிறது. சிந்திக்க வைக்கும், வாசிக்கத் தகுந்த நூல்; அதன் ஆழம் எல்லா வாசகர்களுக்கும் ஒரேபோல் பிடிபடாமல் போகலாம்.

வாசித்து முடித்த பிறகும் நெஞ்சில் தங்கும் கதையாகப் பூனாச்சி இருக்கிறது. ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் தொடர்ந்து படிக்கத் தூண்டுகிறது; அதன் வாழ்க்கைப் பயணத்தில் சிரிப்புக்கும் கண்ணீருக்கும் இடமிருக்கிறது. பூனாச்சியின்மீது அன்பு கொள்ளச் செய்யும் பெருமாள் முருகனின் எழுத்து பெரிதும் கவர்கிறது. மொழிபெயர்ப்பு இலக்கியங்களை மேலும் தேடி வாசிக்கத் தூண்டும் நல்ல தொடக்கமாகவும் இந்த நூல் அமையலாம்.

ஒரு சிறிய கருப்பு ஆட்டின் மனதைத் தொடும் கதையாகவே பூனாச்சி முதலில் நிற்கிறது. உருவக அர்த்தங்களைத் தேடலாம்; ஆனால் விலங்குப் பண்ணை போன்ற படைப்புகளைப்போல் அவை வெளிப்படையாக இல்லை. ஆட்டுக்கு மனித உணர்வுகளை அளிக்கும் கதையில் மாய யதார்த்தமும், மனிதனாகவோ விலங்காகவோ வாழ்வதன் சிரமங்கள் குறித்த சிந்தனையும் கலந்திருக்கின்றன. பாலியல் விவரிப்புகள் வெளிப்படையாக இருப்பதால் இது குழந்தைகளுக்கான நூல் அல்ல.

அதிகாரத் துஷ்பிரயோகம், அடக்குமுறை, வலியற்றவர்கள் ஒடுக்கப்படுவதும் அதைச் சமூகம் ஏற்றுக்கொள்வதும் எனப் பலவற்றை நுட்பமாகச் சொல்லும் வலுவான கதை. குறைந்த பக்கங்களிலேயே காட்சிகள் தெளிவாக மனதில் பதியும் உலகை உருவாக்கியிருப்பது சிறப்பு. ஆனால் மொழிபெயர்ப்பில் ஏதோ குறைவதாகத் தோன்றுகிறது; தமிழ் மூலத்தில் இதன் தாக்கம் இன்னும் அதிகமாக இருக்கக்கூடும். அந்தக் குறையையும் மீறி வாசித்ததில் நிறைவு தருகிறது.

பூனாச்சியின் அனுபவங்கள் வழியாக மனித உணர்வுகளையும் பேராசையையும் ஓயாத ஆசைகளையும் பெருமாள் முருகன் வெளிப்படுத்துகிறார். தன்னை வளர்க்கும் தம்பதியருக்கு அதிசயமாகத் தோன்றும் இந்த ஆட்டுக்குட்டியைப் பற்றிய வர்ணனைகளில் பாசமும் அழகும் இருக்கின்றன. அதன் உணர்வுகளையும் அது எதிர்கொள்ளும் அனுபவங்களையும் நெருக்கமாக உணர முடிகிறது. படித்துப் பார்க்க வேண்டிய நூல்.