Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

கருப்பு ஆட்டின் கதையாக விரியும் இந்த நாவல், உருவகங்களின் வழியே மனித இயல்பைப் பற்றிப் பேசுகிறது. பூனாச்சி வாழ வேண்டும், வலுப்பெற வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை ஏற்படுத்துவதும், அவளது இழப்புகளுக்காக வருந்த வைப்பதும் இதன் சிறப்பு. அவளது துயரத்தின் மீது பரிவை ஏற்படுத்தும் அழகான நூல்.

தொடக்கத்தில் குழந்தைகளுக்கான கதையைப் போலத் தோன்றினாலும், அடுத்தடுத்த திருப்பங்கள் அதிர்ச்சியூட்டுகின்றன. மனித விழுமியங்களைப் பற்றிய கூர்மையான வரிகள் ஆழமாகத் தாக்குகின்றன. கருப்பு ஆட்டின் இந்தக் கதை வழக்கத்திலிருந்து மாறுபட்டு, வாசித்து முடித்ததும் மனதை உறையச் செய்கிறது.

எளிதாக வாசிக்க முடியும் இந்தக் கதை, ஆட்டின் வாழ்க்கை வழியாக மனித வாழ்வையும் உணர்வுகளையும் நுட்பமாகக் காட்டுகிறது. பெரியவர்களுக்காக விலங்குகளை மையமாக வைத்து எழுதப்பட்ட கதைகளில் ஒன்று. ஆதிக்கத்தையும் அடிமைத்தனத்தையும் எப்படி எதிர்கொள்கிறோம், எப்போது எதிர்க்கிறோம் அல்லது அடங்கிப்போகிறோம் என்பதோடு தன்னலமின்மை, ஆசை, வாழ்வு, சாவு பற்றியும் சிந்திக்க வைக்கிறது.

ஒரு பெண் ஆட்டின் வாழ்க்கை வழியாகக் கடுமையாகத் தாக்கும் கதை. பெண் குழந்தை குடும்பத்துக்கு எவ்வளவு நல்வாழ்வைக் கொண்டுவந்தாலும் அவளைச் சுமையாகவே பார்க்கும் மனப்போக்கை நினைக்க வைக்கிறது. வறுமையும் பெண்ணின் நிலையும் பற்றிய இந்த எண்ணம் வாசித்து முடித்த பின்னும் மனதில் தங்குகிறது.

வாசித்து நீண்ட காலம் ஆனாலும் பூனாச்சி மறக்க முடியாதவளாக நிற்கிறாள். அவளது அப்பாவித்தனம், தூய்மை, அன்பு, வலி ஆகியவை ஆழமாக மனதில் பதிகின்றன. புத்தகத்தைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் அவளை நினைக்க வைக்கும் அளவுக்கு நெருக்கத்தை ஏற்படுத்தும் கதை.

ஆட்டை மையமாகக் கொண்ட கற்பனை புதுமையாக இருக்கிறது; தொடக்கமும் நன்றாகவே அமைந்துள்ளது. ஆனால் சில அத்தியாயங்களுக்குப் பிறகு ஆர்வம் குறைந்து, நூலை முடிக்க முடியவில்லை. நகைச்சுவையும் நெருக்கமாக உணரப்படவில்லை; மொழிபெயர்ப்பு இதற்குக் காரணமாக இருக்கலாமோ என்ற சந்தேகம் உண்டு. நல்ல தொடக்கம் இருந்தும் தொடர்ந்து ஈடுபடுத்தத் தவறுகிறது.

ஆட்டின் கதையில் எந்தச் சமூகத்துக்கும் பொருந்தக்கூடிய மனித வாழ்க்கை தெரிகிறது. நையாண்டியாகவும் சமூகத்தை உற்றுநோக்கும் பதிவாகவும் வாசிக்கலாம். ஏற்றுக்கொள்ளுதல், ஒடுக்குமுறை, ஒரே சுழலில் சிக்கிக்கொள்ளும் சாதாரண மக்களின் வாழ்க்கை ஆகியவை கதையின் மையமாகின்றன. அழகான கதைசொல்லல் சிந்திக்க வைக்கிறது; இறுதியில் பூனாச்சிமீது அன்பு பிறக்கிறது.

உருவகக் கதை என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது; வாசித்து முடித்ததும் அதன் பொருளைப் பற்றி மேலும் யோசிக்க வேண்டியிருக்கிறது. ஆடுகளுக்கு மனிதர்களைப் போன்ற சிந்தனைகளும் நெருக்கமான தருணங்களும் இருப்பதாகக் கற்பனை செய்வது சற்றுச் சிரமம். இருந்தாலும் கதை சுவாரசியமாக இருக்கிறது; பழக்கமில்லாத பண்பாட்டின் வேறொரு பக்கத்தையும் அறிமுகப்படுத்துகிறது.

விரைவாக வாசிக்க முடியும் சுவாரசியமான கதை. பூனாச்சியின் அனுபவங்கள், உணர்வுகள், சவால்களில் கிராமப்புற இந்தியப் பெண்ணின் வாழ்க்கை பிரதிபலிக்கிறது. அதிகாரமற்றவர்களுக்கும் அமைப்புக்கும் உள்ள உறவும் கவனம் பெறுகிறது. சில இடங்களில் சிரிக்கவும் வைக்கிறது.

இது வெறும் ஆட்டின் கதை அல்ல; வேறுபட்டவர்களாகக் கருதப்படுவோரைச் சமூகம் எப்படி நடத்துகிறது என்பதன் உருவகம் எனப் புரியும்போது கதையை மேலும் ரசிக்க முடிகிறது. நீதி, வறுமை, அதிகார ஆட்சி, இழப்பு, ஏற்றுக்கொள்ளுதல் ஆகியவற்றை விவாதிக்க இடமளிக்கிறது. இலக்கிய வகுப்பில் வாசித்து ஆராய்வதற்கு ஏற்ற, மிகவும் பிடித்த கதை.