Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

பலவீனமான பூனாச்சிக்கு வலுவான குரலைத் தந்திருக்கிறார் பெருமாள் முருகன். துயரங்களை மென்மைப்படுத்தாமல் சொல்லும் நேர்மையும், விலங்குகளுக்கிடையிலான அன்பை நம்பும்படியாகச் சித்தரிக்கும் விதமும் மனதைத் தொடுகின்றன. பூவனை நாடும் பூனாச்சியின் ஏக்கம் குறிப்பாக நினைவில் நிற்கிறது. உணர்ச்சிபூர்வமான கதையோடு சமூக நையாண்டியும் சேர்ந்திருக்கிறது. குறைந்த பக்கங்களில் நிறையச் சொல்லும் நாவல்; மொழிபெயர்ப்பு சிறப்பாக இருந்தாலும், தமிழ் தெரிந்தவர்கள் மூலத்தையே வாசிப்பது நல்லது.

விலங்குகள் வழியாகச் சமூகத்தை விமர்சிக்கும் விதத்தில் ஈசாப் கதைகளை நினைவூட்டுகிறது பூனாச்சி. கதை மெதுவாக நகர்ந்தாலும், எளிய மொழியில் கிராமத்து ஏழைகள்மீது அதிகாரம் செலுத்தப்படுவதையும் அநீதிகள் உருவாவதையும் காட்டுகிறது. ஒதுக்கப்பட்டவர்களின் நிலையை இந்தக் கருப்பு வெள்ளாட்டின் வாழ்க்கை வழியே புதிதாகப் பார்க்க முடிகிறது. சர்ச்சைக்குரிய விஷயங்களைக் கையாளும் விதம் நம்பும்படியாகவும், மனித வாழ்வின் துயரங்களை உணர்த்தும் பயணம் நெகிழ்ச்சியாகவும் இருக்கிறது.

ஒரு வெள்ளாட்டின் வாழ்க்கையோடு இவ்வளவு நெருக்கம் ஏற்படும் என்பது ஆச்சரியம். பூனாச்சியின் சின்னச் சின்ன அனுபவங்களிலிருந்து வறுமை, உயிர்வாழும் போராட்டம், மனிதக் கொடுமை என்று கதை நகரும்போது மனம் கனக்கிறது. ஆடுகளின் இனச்சேர்க்கையும் அரசியலும் இடம் பெறும் இந்த நாவல், விசித்திரமான வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தருகிறது. மென்மையும் சோகமும் கலந்த, ஆர்வமூட்டும் படைப்பு.

பூனாச்சியின் கதையில் பெண் குழந்தைகளும் பெண்களும் எதிர்கொள்ளும் ஒடுக்குமுறை, விவசாயிகளின் துயரம், விலங்குகளுக்கு இழைக்கப்படும் கொடுமை ஆகியவை அழுத்தமாக வெளிப்படுகின்றன. மழையையும் அரசு நடவடிக்கைகளையும் சார்ந்திருக்கும் உழவர்களின் நிலையும் கவனத்தைப் பெறுகிறது. அன்றாடம் இயல்பானவை என்று கடந்து செல்லும் அநீதிகளை இந்த நாவல் மீண்டும் பார்க்க வைக்கிறது. ஆழமாக நெகிழச் செய்வதோடு, நமது நடத்தையையும் பொறுப்பையும் சிந்திக்கத் தூண்டும் நூல்.

ஓர் ஆதரவற்ற ஆட்டின் வாழ்வில் வரும் சிறிய மகிழ்ச்சிகளையும் துயரங்களையும் சொல்லும் இனிய கதை. குழந்தைகளுக்கான விலங்குக் கதையாக அல்லாமல், பெரியவர்களுக்கான உருவக நாவலாக அமைகிறது. குறுகிய நூலென்று விரைவில் படித்துவிடாமல், மறைந்திருக்கும் நுட்பங்களை உணர மெதுவாக வாசிக்க வேண்டும். எல்லா அடுக்குகளும் பிடிபடாவிட்டாலும் ரசிக்க முடிகிறது. பிற்பாதியைவிட முற்பாதி சிறப்பாக இருக்கிறது; மொத்தத்தில் நல்ல வாசிப்பு.

பூனாச்சியின் வழியே மனித இயல்பையும் வாழ்வின் பொருளையும் பேசும் முயற்சி நம்பும்படியாக அமையவில்லை. உயிரோட்டமற்ற, ஒற்றைப் பரிமாணப் பாத்திரங்களால் கதையும் சமூக விமர்சனமும் வலுப்பெறவில்லை. நடுப்பகுதியில் வரும் சில காட்டுக்காட்சிகளின் வருணனை மட்டும் நன்றாக இருக்கிறது. மற்றபடி நிகழ்வுகள் நகராத உணர்வும், செயற்கையான உருவகங்களும் மேலோங்குகின்றன. அடிப்படைக் கருத்து சிந்தனையைத் தூண்டுவதற்குப் பதிலாகக் குழப்பத்தையே தருகிறது.

மனிதர்களுக்கும் ஆடுகளுக்கும் இடையில் பார்வைக்கோணம் அடிக்கடி மாறுவது கதையோடு ஒன்றவிடவில்லை. கதையும் எழுத்தும் ஆழமின்றி மேலோட்டமாகவே இருக்கின்றன. விலங்குகளுக்கு மனித இயல்புகளை ஏற்றிச் சொல்லும் முறையும் அவ்வளவாகப் பிடிக்கவில்லை. முடிவு தாக்கத்தையோ பொருளுள்ள நிறைவையோ தரவில்லை.

முதிய தம்பதியருக்கும் பூனாச்சிக்கும் இடையிலான பிணைப்பைச் சொல்லும் எளிய கதையாகவும், அதற்குள் பொதிந்திருக்கும் அர்த்தங்களைத் தேடியும் இதை வாசிக்கலாம். அரசியல் பகடி, உயிர்வாழும் போராட்டம், காதல், தாய்மையின் பிணைப்பு எனப் பல தளங்கள் திறக்கின்றன. மொழிபெயர்ப்பாளரின் குறிப்பும் அந்த நுட்பங்களைக் கவனிக்கத் தூண்டுகிறது. இத்தனை அடுக்குகளுடன், ஒரு நல்ல கதையை வாசிக்கும் மகிழ்ச்சியும் இதில் இருக்கிறது.

ஓர் ஆட்டையும் அதை வளர்க்கும் முதிய தம்பதியரையும் கொண்டு சமூக அமைப்புகள், பாலினப் பாகுபாடு, மனிதக் கொடூரம், நம்பிக்கை, வறுமை ஆகியவற்றைப் பேசுகிறது நாவல். ஆனால் வாசிப்பு நிறைவளிக்கவில்லை. ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு திரைப்பட வசனவரிகளைப் போலத் தோன்றுகிறது; கிராமத்து வழக்காறுகளும் இயல்பாக அமையவில்லை. சில சொற்றொடர்கள் தமிழிலேயே படித்திருக்கலாமே என எண்ண வைக்கின்றன. கருத்துகள் இருந்தாலும் இந்த நூல் ஈர்க்கவில்லை.

சில இடங்களில் கதை மெதுவாக நகர்கிறது; முழுமையாக ஒன்றவும் முடியவில்லை. ரசனைக்கு அவ்வளவாக ஒத்துவராவிட்டாலும், சிந்திக்க வைக்கும் தனித்துவமான வாசிப்பு.