Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

அப்பாவித்தனமாகத் தோன்றும் ஆட்டின் கதைக்குள் சமூகத்தின் கொடுமைகளை நுட்பமான நையாண்டியோடு பேசுகிறது பூனாச்சி. அன்பின் பெயரிலேயே அரவணைப்பையும் துன்பத்தையும் அனுபவிக்கும் அதன் வாழ்வை, கவித்துவமான நடையில் சில பக்கங்களிலேயே தாக்கத்துடன் சொல்கிறார் ஆசிரியர். அன்றாடம் கவனிக்காமல் கடந்துபோகும் விலங்குகளின் துயரத்தை எதிர்கொள்ள வைக்கிறது. முடிவும் பொருத்தமாக அமைந்துள்ளது; உணர்வுகளின் கனத்தால் எளிதில் கடக்க முடியாத வாசிப்பு.

ஓர் ஆட்டின் குரல் வழியாக மனித இயல்பின் சிக்கல்களை நுட்பமாக ஆராயும் படைப்பு; சமூக விமர்சனமும் ஆரவாரமின்றி வெளிப்படுகிறது.

பூனாச்சியின் வாழ்வு வழியாக மற்ற உயிர்களுக்கும் அன்பு, காதல், ஏக்கம், பிரிவு உண்டு என்பதை உணர்த்துகிறது நாவல். மனிதத் தேவைகளுக்காக அவற்றின் ஆசைகள் நசுக்கப்படுவதோடு அரசியலும் அடக்குமுறையும் வெளிப்படுகின்றன. இதைப் பெண்களின் வாழ்வோடு மட்டும் ஒப்பிட முடியாது; மற்ற ஆடுகளும் முதிய தம்பதியும் சேர்ந்து ஆண், பெண் இருபாலரின் வாழ்க்கைப் போராட்டங்களையும் காட்டுகின்றனர். எவ்வளவு கிடைத்தாலும் நிறைவடையாத மனித மனமும் இதில் தெரிகிறது.

கண்ணீர் வரவைக்கும் அளவுக்கு நெகிழ்ச்சியான படைப்பு. மூலத் தமிழிலேயே வாசிக்க முடிவது பெருமையையும் இந்த நூலின் மீதான விருப்பத்தையும் கூட்டுகிறது.

அச்சம், ஏக்கம், அடிப்படை உணர்வுகள், உயிர்வாழ்வதற்கான போராட்டம் ஆகியவற்றைத் தொடும் சோகமான, உணர்வுபூர்வமான கதை. பெண்ணின் வாழ்வில் இருக்கும் நம்பிக்கைகளையும் சமூக அமைப்பில் பதிந்த வன்முறையையும் காண முடிகிறது. ஆனிமல் ஃபார்ம் போன்ற அணுகுமுறையைத் தொட்டாலும், அதன் தீவிரத்தை எட்டவில்லை.

ஆனிமல் ஃபார்ம் போன்ற படைப்பை எதிர்பார்த்தால் ஏமாற்றமே மிஞ்சுகிறது. ஆடுகளின் காதல், காமம், முக்கோணக் காதல் ஆகியவை மிகுந்து, சில இடங்களில் மோசமான பாலிவுட் படத்தின் மனிதர்களுக்குப் பதில் ஆடுகளை வைத்தது போலத் தோன்றுகிறது. பரிந்துரைக்க முடியாத நாவல். எனினும், தமிழிலிருந்த சாரம் மொழிபெயர்ப்பில் தொலைந்திருக்கக்கூடும் என்ற ஐயமும் இருக்கிறது.

பெண்ணின் வாழ்வையும் அடக்குமுறையையும் ஓர் ஆட்டின் கதையால் பேசும் எண்ணம் நல்லது; ஆனால் அதைச் செயல்படுத்திய விதம் சுவாரசியமற்றதாக இருக்கிறது. அரசின் கண்காணிப்பு குறித்த நையாண்டி கதையோடு இயல்பாக இணையாமல் திணிக்கப்பட்டதாகத் தோன்றுகிறது. சில பகுதிகளில் மட்டுமே பூனாச்சியின் மனதை அணுக முடிவதால், அதன் துயரத்துடன் ஒன்ற முடியவில்லை. நுட்பமாகச் சொல்லும் முயற்சியில் கதையின் உணர்வுத் தாக்கம் குறைந்துவிடுகிறது.

ஓர் ஆட்டின் மனவுலகை நம்பும்படி உருவாக்கியிருப்பதே பூனாச்சியின் பெரிய பலம். அதன் காதலும் சிந்தனைகளும் வாசிப்பில் நெருக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. சூழ்நிலைக்கேற்ப மாறும் மனித மனம், கிராமத்து வாழ்க்கை, பஞ்சத்தின் துயரம் ஆகியவற்றோடு அரசு இயந்திரத்தின் மீதான நாசூக்கான கேலியும் இணைகிறது. எளிதாக வாசித்துவிடலாம் என்று தோன்றினாலும், பிற உயிர்களின் வாழ்வைப் பற்றித் தொடர்ந்து சிந்திக்க வைக்கும் மிகவும் பிடித்தமான படைப்பு.

அரசியல் நையாண்டிக்கான அறிகுறிகளுடன் தொடங்கினாலும், பூனாச்சி அதற்குள் அடங்கிவிடாத படைப்பு. தன்னைக் காப்பாற்றவும் காயப்படுத்தவும் செய்யும் மனிதர்களை ஓர் ஆடு புரிந்துகொள்ள முயல்வதே மையம். அதன் உணர்வுகளையும் தாய்மையின் சுமைகளையும் பரிவோடு எழுதுகிறார் பெருமாள் முருகன். பாசமிருந்தும் விலங்குகளின் வாழ்வைத் தீர்மானிக்கும் அதிகாரத்தை மனிதர்கள் விடுவதில்லை என்பதைச் சுட்டி, அவற்றை இன்னும் நன்றாகப் புரிந்துகொள்ளத் தூண்டுகிறது நாவல்.

ஏழை முதிய தம்பதியிடம் மர்மமாக வந்து சேரும் கருப்பு ஆட்டின் நெகிழ்ச்சியான கதை. அதைப் பராமரிக்க அவர்கள் கற்றுக்கொள்வதும், அதன் வாழ்வில் மாறிமாறி வரும் இனிமையும் வேதனையும் மனதைத் தொடுகின்றன.