Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

வட்டார வழக்கும் விவசாயிகளின் வாழ்வும் உயிர்ப்புடன் வரும் பூனாச்சியில், விலங்குகளைக் குடும்பத்தில் ஒருவராக நேசிக்கும் எளிய மனிதர்களை நெருக்கமாகக் காண முடிகிறது. அதிகாரத்துக்கு முன் அவர்கள் ஒடுங்குவதையும், வறுமை அவர்களின் அன்பைச் சோதிப்பதையும் எழுத்து வலுவாக உணர்த்துகிறது. பூனாச்சியின் உலகுக்குள் வரும் கிளைக்கதைகளும் காட்டு அனுபவங்களும் அழகாக அமைந்துள்ளன. நிகழ்வுகள் அருகிலேயே நடப்பதுபோல் உணரச் செய்யும், விரைவில் வாசிக்க வேண்டிய நாவல்.

பூனாச்சி அச்சுறுத்தும் ஆடல்ல; குட்டிகளிடமும் வளர்ப்பவர்களிடமும் அன்பு காட்டும் உயிர். எளிமையாகத் தொடங்கும் கதை முடிவில் பெரும் துயரத்தைத் தருகிறது. மொழிபெயர்ப்பும் உணர்வுகளைக் கடத்துவதில் ஏமாற்றவில்லை. ஒரே அமர்வில் வாசித்துவிடலாம் என்றாலும், மனதளவில் எளிதாகக் கடக்கக்கூடிய நூலல்ல; துணிந்து வாசித்துப் பார்க்கலாம். சுபவ் கேரின் குரலில் அமைந்த ஒலிநூலும் நன்றாக உள்ளது; சில சிறிய உச்சரிப்புப் பிழைகள் மட்டும் உண்டு.

அழகான ஆட்டுக்குட்டியின் கதையாகத் தொடங்கி, நிறப் பாகுபாடு, அதிகாரவர்க்கம், பேராசை, பெண்ணாக வாழ்வதன் துயரங்கள் என மனிதச் சமூகத்தின் கொடுமைகளை பூனாச்சி வழியே காட்டுகிறது இந்தச் சிறிய நாவல். இத்தனை கருப்பொருள்களைச் செறிவாகக் கையாண்டிருப்பது சிறப்பு. இந்திய இலக்கியத்தில் பரிந்துரைக்கத் தகுந்த நூல்; மேலும் பல உள்ளூர் படைப்புகளைத் தேடவும் தூண்டுகிறது. அனிமல் ஃபார்மின் சமூக விமர்சனத்தை ரசித்தவர்களுக்கு இதுவும் பிடிக்கலாம்.

எளிய ஆட்டுக்குட்டியின் கதைக்குள் சாதி, சமூகக் கட்டுப்பாடுகள், அதிகாரம் ஆகியவை மனித வாழ்வை நெருக்குவதை நுட்பமாகக் காட்டுகிறது பூனாச்சி. அறத்தைவிட உயிர்வாழும் தேவையே முடிவுகளைத் தீர்மானிக்கும் உலகம் இது. பெண்ணாக வாழ்வதன் துயரங்களுக்கிடையிலும் நம்பிக்கையையும் கண்ணியத்தையும் கைவிடாத பூனாச்சி மனதில் நிற்கிறாள். எளிய மொழியில் மனித முரண்பாடுகளையும் கொடுமையையும் அழுத்தமாகச் சொல்கிறது. அனிமல் ஃபார்மை நினைவூட்டினாலும், இங்கே கிளர்ச்சிக்குப் பதில் அமைதியான ஏற்பே மிஞ்சுகிறது.

பொருத்தமான கதைசொல்லல்; வாழ்வையும் அதற்கு அப்பாற்பட்டவற்றையும் பேசும் சிறந்த இலக்கியம்.

போகப் போகப் பிடிக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பை பூனாச்சி நிறைவேற்றவில்லை; முடிவும் திடீரென வந்துவிடுகிறது. சில இடங்களில் தொழில்நுட்ப விவரங்களும் சில இடங்களில் முரண்பாடுகளும் நிறைந்த வாழ்க்கைப் பதிவைப் படிப்பதுபோல் இருக்கிறது. ஆசிரியர் சொல்ல வருவதும், பூனாச்சியை வளர்ப்பவர்களின் உணர்வு அன்பா வெறுப்பா என்பதும் தெளிவாகவில்லை. பின்பாதியில் அவளது பாலியல் வளர்ச்சியும் அதுசார்ந்த நிகழ்வுகளுமே அதிக இடம் பெறுவதை ரசிக்க முடியவில்லை. வாசிப்பு ஒரு இனம்புரியாத அச்சத்தையே விட்டுச் செல்கிறது.

ஏழைக் கிழவனுக்கும் கிழவிக்கும் அதிசயமான ஆட்டுக்குட்டி கிடைப்பதாகத் தொடங்கும் கதை, ஒரு தேவதைக் கதைக்குரிய எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்துகிறது. ஆனால் அதிசயங்களுக்கு இடமில்லாத உலகில் அந்தக் குட்டி வாழ நேர்வதே இதை மேலும் சுவாரசியமாக்குகிறது. அதிசய ஆட்டின் கதையாக மட்டும் நின்றுவிடாமல் நகர்வது இதன் சிறப்பு. மனதை உடைக்கும் துயரமும் இந்த வாசிப்பின் மதிப்பைக் கூட்டுகிறது.

எளிய சொற்களிலும் இயல்பான நடையிலும் சொல்லப்பட்ட பூனாச்சியின் வாழ்க்கையை ஓரிரு அமர்வுகளில் வாசித்துவிடலாம். அவளுடைய வளர்ச்சி, ஆசைகள், குறும்புகள், பிரிவின் ஏக்கம் ஆகியவற்றில் ஒரு பெண்ணின் அனுபவங்களைக் காண முடிகிறது. கதைக்களத்துக்கு அசுரலோகம் என்று பெயரிட்டிருப்பதும் கவனத்தை ஈர்க்கிறது. பூனாச்சியும் பெண்களும் வாழும் உலகம் இப்படித்தான் இருக்கிறதோ என்ற எண்ணத்தை எழுப்பும் கதை.

ஒரு வெள்ளாட்டின் வாழ்க்கையைக் கொண்டு மனிதர்களின் வாழ்வையும் அரசியலையும் பேசும் பெருமாள்முருகனின் எழுத்து வியக்க வைக்கிறது. பூனாச்சியின் துயரங்களுக்காக அவளை வளர்த்தவர்களைக் குற்றம் சொல்வதா, அவர்களின் வறுமைக்காக வருந்துவதா என்ற குழப்பம் எழுகிறது. எவ்வளவு கிடைத்தாலும் நிறைவடையாத மனித மனமே இதில் வேதனை தருகிறது. பூனாச்சியின் வாழ்க்கை வாசித்து முடித்த பின்னும் மனதில் கனக்கிறது.

உடைமையாக்கப்படுவதற்கும் சுதந்திரத்திற்கும் இடையிலான முரணையும், பிறரிடமிருந்து வேறுபட்டிருப்பதன் சுமையையும் பூனாச்சியின் வாழ்வால் அழகாக ஆராய்கிறது நாவல். அதைவிட முக்கியமாக, பெண்களின் வாழ்வில் பதிந்திருக்கும் வன்முறையைப் பேசுகிறது. ஓர் ஆடாக அதன் கையறுநிலை பல பெண்களின் நிலையை நினைவூட்டுகிறது. முடிவில் கண்ணீர் வரவைக்கும் அளவுக்கு நெகிழ்ச்சியூட்டும், மிகவும் பரிந்துரைக்கத்தக்க படைப்பு.