Reviews for பொன்னியின் செல்வன், பாகம் 5: தியாக சிகரம்

கதை நிகழும் காலத்துக்கே அழைத்துச் சென்று, சம்பவங்கள் அருகில் நடப்பது போன்ற உணர்வைத் தருகிறது கல்கியின் எழுத்து. பலவிதமான உணர்ச்சிகளை ஆழமாகக் கையாளும் விதம் சிறப்பு. பாத்திரங்களும் இறுதிக்காட்சிகளும் வாசிப்பு முடிந்த பிறகும் மனதை விட்டு அகலாத தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. இன்பமும் வலியும் கலந்த அனுபவத்தைத் தரும் கதைசொல்லல்.

அதிர்ச்சியூட்டும் திருப்பங்கள் நிறைந்த சிறப்பான இறுதிப்பாகம். அருள்மொழியின் தியாகமும், வந்தியத்தேவனுடன் தொடரும் பயணமும், குந்தவையுடனான காதல் உரையாடல்களும் கவர்கின்றன. பூங்குழலியோடு மணிமேகலையும் மனதில் இடம்பிடிக்கிறாள்; பெரிய பழுவேட்டரையரின் சித்திரிப்பு வியப்பளிக்கிறது. நந்தினியும் உணர்வுபூர்வமான பிணைப்பை ஏற்படுத்துகிறாள். கதை முடிவது வருத்தமாக இருக்கிறது. அனைவரும் வாசித்து ரசிக்க வேண்டிய படைப்பு.

சோழ நாட்டிலும் அதன் மனிதர்களுடனும் பயணித்த உணர்வைத் தரும் கதை. வாசித்து முடித்தபின் ஏற்படும் நெகிழ்ச்சியைச் சில சொற்களில் சொல்லிவிட முடியவில்லை. நீண்ட காலம் நினைவில் நிற்கும் அனுபவம்.

ஏற்கெனவே சொன்னவற்றை மீண்டும் மீண்டும் விளக்குவதால் இறுதிப்பாகம் இழுக்கிறது. முடிவிலும் அருள்மொழியைவிட வந்தியத்தேவனே கதாநாயகனாகத் தோன்றுகிறான். முந்தைய பாகங்களிலிருந்து மொழிபெயர்ப்பாளர் மாறியதால் நடைக்குப் பழகவும் நேரமாகிறது. நந்தினி, மதுராந்தகர் தொடர்பான ரகசியங்களையும் பிற திருப்பங்களையும் இன்னும் சிறப்பாக வெளிப்படுத்தியிருக்கலாம். இந்தக் குறை தமிழ் மூலத்திலும் உள்ளதா, மொழிபெயர்ப்பால் ஏற்பட்டதா என்பது தெளிவில்லை.

அரியணையைச் சுற்றிய சதிகளையும் அரசியல் மோதல்களையும் சுவாரசியமான பாத்திரங்களுடன் கல்கி திறம்படச் சொல்கிறார். வந்தியத்தேவனும் குந்தவையும் கவர, நந்தினி வலுவான எதிர்ப்பாத்திரமாக விளங்குகிறாள். பழைய நகரங்களின் வருணனைகளும் தமிழர் பண்பாட்டுச் சித்திரிப்பும் ஈர்க்கின்றன. மொழிபெயர்ப்பு சில இடங்களில் சொற்களுக்குச் சொல் அமைந்து உறுத்தினாலும், இந்த வரலாற்றுப் புனைவை அனுபவிக்க வாய்ப்பளிக்கிறது. படிக்க வேண்டிய நாவல்.

கல்கியின் ஐந்து பாகங்களும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி தரும் சிறப்பான படைப்பு; இந்த மொழிபெயர்ப்பும் மிகவும் பிடித்திருக்கிறது.

எளிதில் புரியும் நடை கதையின் தொடக்கத்திலிருந்தே ஈர்த்து, சுந்தர சோழர் காலத்தில் வாழ்வது போன்ற உணர்வைத் தருகிறது. யாரையும் முழுமையான நல்லவராகக் காட்டாமல், சூழ்நிலைக்கும் உணர்ச்சிகளுக்கும் உட்படும் மனிதர்களாகப் படைத்திருப்பது சிறப்பு. வந்தியத்தேவனும் ஆழ்வார்க்கடியானும் இணைந்து வரும் பகுதிகள் குறிப்பாகக் கவர்கின்றன. சரியான இடங்களில் வரும் கதைக் குறிப்புகள் தொடர்ந்து வாசிக்கும் ஆர்வத்தைத் தக்கவைக்கின்றன.

கதை முடிந்த பின்னும் பல முக்கியக் கேள்விகள் பதிலின்றி நிற்கின்றன. சில பாத்திரங்களின் உறவுகள், நோக்கங்கள், திடீர் மாற்றங்கள் ஆகியவற்றுக்கு இன்னும் விளக்கம் தேவைப்படுகிறது. அந்தக் குறைகள் இருந்தாலும் நாவல் மிகவும் கவர்கிறது. வரலாற்றுடன் கதையை இணைத்துச் செல்லும் கல்கியின் முயற்சி இதன் சிறப்புகளில் ஒன்று.

காட்சிகளை உணர வைக்கும் வருணனைகள், படிப்படியாக வளரும் பாத்திரங்கள், எதிர்பாராத திருப்பங்கள் எனப் பல அம்சங்கள் வாசிப்பின் சுவையைக் கூட்டுகின்றன. கதையுலகுக்குள் வாழ்வது போன்ற ஈடுபாட்டையும் பலவிதமான உணர்ச்சிகளையும் தரும் தொடர் இது. தமிழ் மொழி, பண்பாடு மீதான பற்றை மேலும் வளர்க்கிறது. வாசித்து முடித்த பின்னும் சிந்திக்கவும் உணரவும் நிறைய இருக்கிறது.

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பின் எளிய நடையும் விளக்கக் குறிப்புகளும் வாசிப்புக்கு உதவுகின்றன; சில உரையாடல்கள் மட்டும் செயற்கையாக இருக்கின்றன. சோழர்களை அளவுக்கு மீறிப் புகழும் பகுதிகளும், பிற்கால இஸ்லாமியப் படையெடுப்புகள் பற்றிய குறிப்புகளும் உறுத்துகின்றன. சில கிளைக்கதைகள் கவனிக்கப்படாமல் விடப்பட்டுள்ளன. இருந்தாலும் பாத்திரங்களின் நல்லதும் கெட்டதும் கலந்த இயல்பும், அருள்மொழியைக்கூட அதிகார விருப்பமுள்ளவராக வாசிக்க இடமளிக்கும் கதைசொல்லலும் பலவிதமான விவாதங்களுக்கு வழிவகுக்கின்றன. மொத்தத்தில் நிறைவான வாசிப்பு.