Reviews for பொன்னியின் செல்வன், பாகம் 2: சுழற்காற்று

முதல் பாகத்தைப் போல ஒரே மூச்சில் படிக்க வைக்கும் வேகம் இல்லாவிட்டாலும், சோழர் குடும்பத்தைச் சூழ்ந்த மர்மங்களை விரிவாக்குகிறது இந்தப் பாகம். வந்தியத்தேவன் அடுத்தடுத்து ஆபத்தில் சிக்கும் காட்சிகள் சில நேரங்களில் ஒரே மாதிரியாகத் தோன்றுகின்றன; வாரத் தொடராக வந்ததை நினைத்தால் அது புரிகிறது. பவித்ரா ஸ்ரீனிவாசனின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் தமிழின் ஒலிக்குறிப்புகள் தக்கவைக்கப்பட்டிருப்பது தனிச்சிறப்பு.

முதல் பாகத்தின் தொடர்ச்சியாகக் கதை சீராக நகர்கிறது. கட்டட வர்ணனைகளும் கதாபாத்திரங்களுக்கு இடையே உருவாகும் நட்பும் உறவுகளும் சிறப்பாக அமைந்துள்ளன. மனவோட்டங்களைச் சொல்லும் பகுதிகள் இழுவையாக இல்லை; கிளைக்கதைகளுக்கும் உரிய இடம் கிடைக்கிறது. இலங்கையில் விரியும் நிகழ்வுகளுக்கு நடுவே அருள்மொழிவர்மர் கவனத்தையும் அன்பையும் ஈர்க்கத் தொடங்குகிறார்.

முதல் பாகத்துடன் ஒப்பிடும்போது பரபரப்பும் கதையின் மர்மமும் சற்றுக் குறைவாகத் தோன்றுகின்றன. இருந்தாலும், பூங்குழலி மற்றும் ஆழ்வார்க்கடியானுடன் தொடரும் வந்தியத்தேவனின் பயணம் சுவாரசியமானது. திரைப்படத்தைவிட இதில் விவரங்கள் அதிகம்; குறிப்பாக ஊமை ராணியைப் பற்றிய பகுதிகள் ஆர்வமூட்டுகின்றன. சில மாற்றங்கள் இருந்தாலும் படம் மொத்தக் கதையை நன்கு பின்பற்றுகிறது. இரண்டு பாகங்களுக்குப் பிறகும் பொன்னியின் செல்வனுக்கு அடுத்து என்ன நடக்கும் என்ற எதிர்பார்ப்பு குறையவில்லை.

அருள்மொழியின் நற்பண்புகள், வீரம், வந்தியத்தேவனுடனான நட்பு ஆகியவற்றை நிதானமாகவும் நம்பும்படியும் நிறுவுகிறது இந்தப் பாகம். சுந்தர சோழரின் கடந்தகாலம் இருமுறை சொல்லப்படுவது மட்டும் தேவையற்ற மீளுரையாகத் தோன்றுகிறது; ஓவியங்கள் வழியாக ஒருமுறை சொன்னாலே போதியிருக்கும். காட்சிகளை நேரில் காண்பதுபோல உணரச் செய்யும் வர்ணனைகள் அருமை. ஆசிரியர் இடையிடையே வாசகரிடம் நேரடியாகப் பேசுவது சில சமயம் எரிச்சலூட்டினாலும், இலங்கைக்குச் சென்று வந்த நிறைவும் அடுத்த பாகத்துக்கான ஆர்வமும் மிஞ்சுகின்றன.

எதிர்பார்ப்பையும் தாண்டி நிறைவளிக்கும் இரண்டாம் பாகம். பல தரப்பினரின் சதிகள் ஆர்வமூட்டுகின்றன; குந்தவை, நந்தினி, பூங்குழலி, மந்தாகினி ஆகிய பெண் பாத்திரங்களின் மாறுபட்ட உணர்வுகள் கதைக்குச் செறிவூட்டுகின்றன. வந்தியத்தேவன் சிக்கல்களில் மாட்டிக்கொண்டே இருப்பதால் தொய்வில்லை. பத்தாம் நூற்றாண்டு இலங்கையின் சித்தரிப்பும் பொன்னியின் செல்வனின் அறிமுகமும் சிறப்பு. காதல் உணர்வும் திறமையான கதையமைப்பும் வாசிப்பை இனிமையாக்குகின்றன.

இலங்கையின் இயற்கை வளங்களும் அக்காலச் சூழலும் விரிவாகச் சித்தரிக்கப்படுவது வாசிப்பில் ஆழ்த்துகிறது. வந்தியத்தேவனின் பயணத்தில் வரும் திருப்பங்கள் பிடிப்பைத் தக்கவைக்கின்றன; அருள்மொழிவர்மனும் பூங்குழலியும் உடனே கவர்கிறார்கள். இறுதிப் பகுதியின் கடல் காட்சிகளில் பரபரப்பும் பாத்திரங்களுக்கு இடையிலான நட்பும் சிறப்பாக வெளிப்படுகின்றன. முதல் பாகத்துக்கு இணையாக, ஒருவேளை அதையும் மிஞ்சும் அளவுக்கு அமைந்த நல்ல தொடர்ச்சி.

முதல் பாகத்தில் வீரமாகத் தோன்றிய வந்தியத்தேவன் இதில் பயந்தும் புலம்பியும் குழந்தைத்தனமாக நடந்துகொள்வது எரிச்சலூட்டுகிறது. அருள்மொழியோ அளவுக்கு மீறிய நல்லவராகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார். ஆனாலும் பரபரப்பான நிகழ்வுகளும் பூங்குழலி, ஆழ்வார்க்கடியான் உள்ளிட்ட நினைவில் நிற்கும் பாத்திரங்களும் ஈடுகொடுக்கின்றன. ஒருவருக்கே பல பெயர்களும் பட்டங்களும் வருவது புதிய வாசகர்களைக் குழப்பலாம்; மொழிபெயர்ப்பில் இதை எளிமைப்படுத்தியிருக்கலாம். பண்பாட்டுப் பின்னணியை அறியாதவர்களையும் சென்றடைய வேண்டிய கதை.

சி. வி. கார்த்திக் நாராயணின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு, இந்திரா நீலமேகத்தின் மொழிபெயர்ப்பைவிடச் சரளமாக இருக்கிறது. தெலுங்கு மொழிபெயர்ப்பு அளவுக்குக் கதைக்குள் இழுத்துச் செல்லவில்லை; அதனுடன் ஒப்பிடும்போது சில வரிகள் விடுபட்டோ மாற்றப்பட்டோ இருப்பதும் தெரிகிறது. நிகழ்வுகள் குறைவதால் முதல் பாகத்தைவிட விறுவிறுப்பு குறைவு என்றாலும், அடுத்தது என்ன என்ற ஆர்வம் நீடிக்கிறது. பூங்குழலியும் அருள்மொழியும் தனித்துவமாகக் கவர்கிறார்கள். காதல் பகுதிகள் மட்டும் அவ்வளவாக ஒட்டவில்லை.

புதுவெள்ளத்தைவிட இந்தப் பாகம் அதிகம் கவர்கிறது. குந்தவை–நந்தினி சந்திப்பு, பூங்குழலியின் சுதந்திரம், அருள்மொழியின் காவிரிப் பற்று ஆகியவை சிறப்பு. மற்ற நாவல்களோடு ஒப்பிடாமல் வாசிக்கும்போது தமிழும் சோழநாடும் காவிரியும் சித்தரிக்கப்படும் அழகை ரசிக்க முடிகிறது. ஆனால் திரைப்படம் வெளியாகுமுன் முடிக்க வேண்டிய அவசரமும் சமூக ஊடகங்களில் தெரிந்துவிடும் கதைத்தகவல்களும் வாசிப்பை பாதிக்கின்றன; திரை நடிகர்களின் முகங்களும் கற்பனையில் குறுக்கிடுகின்றன.

அரசியல் சதிகளும் மாறும் உறவுகளும் வந்தியத்தேவனின் ஆபத்தான பயணமும் கதையின் பரபரப்பைக் கூட்டுகின்றன. பாத்திரங்களின் பின்னணியும் நோக்கங்களும் விரிவடைகின்றன; குறிப்பாக அருள்மொழிவர்மனின் அறிவும் துணிவும் சிறப்பாக வெளிப்படுகின்றன. சோழர் காலச் சூழலைக் கதையோடு இயல்பாக இணைத்திருப்பது பலம். சுமீதா மணிகண்டனின் சரளமான ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு மூலத்தின் நுட்பங்களையும் பண்பாட்டுச் செறிவையும் காக்கிறது. முதல் பாகத்தை ரசித்தவர்கள் தவறவிடக் கூடாத தொடர்ச்சி.