Reviews for ஒரு புளியமரத்தின் கதை

மொழிபெயர்ப்புப் பதிப்பின் அட்டையும் இதமான கதைசொல்லலும் கவர்கின்றன. பெயர் சொல்லப்படாத கதைசொல்லி, புளியமரத்தை அடையாளமாகக் கொண்டு ஓர் ஊர் அடையும் மாற்றங்களுக்கு உயிரூட்டுகிறார். எழுத்தின் ஓட்டமும் நடையும் வாசிப்பை இனிமையாக்குவதோடு சிந்திக்கவும் வைக்கின்றன. வரலாற்றுப் புனைவிலும் இலக்கியப் புனைவிலும் ஆர்வமுள்ளவர்களுக்குப் பரிந்துரைக்கத்தக்க நூல்.

சிறிய ஊரின் மாற்றங்களையும் அங்குள்ள மனிதர்களின் வாழ்க்கையையும் அழகாக இணைக்கிறது நாவல். வட்டாரச் சொற்கள் முதலில் புரியாவிட்டாலும் மீண்டும் வரும்போது பொருள் விளங்குகிறது. மதங்களுக்கிடையிலான மோதல்களைச் சொல்லும் நேர்த்தி வியப்பளிக்கிறது. தொடக்கத்தில் வரும் முதியவரின் கதைசொல்லல், அருகில் அமர்ந்து ஊரின் பழைய கதைகளைக் கேட்கும் நெருக்கத்தைத் தருகிறது.

ஒவ்வொரு கதையிலும் மரத்தை மையப்படுத்தும் உத்தியும் சில இடங்களின் மொழியழகும் ரசிக்கத்தக்கவை. ஆனால் கதைகள் நீண்டு செல்வதும், ஒரு பகுதி தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் நேரத்தில் புதிய மனிதர்களும் கதைகளும் நுழைவதும் குழப்புகின்றன. பழைய பாத்திரங்கள் மீண்டும் வரும்போதும் தொடர்பைப் பிடிப்பது சிரமம். உணர்வுபூர்வமான நெருக்கம் ஏற்படாமல், வாசித்து முடித்தால் போதும் என்ற எண்ணமே மிஞ்சுகிறது.

தமிழில் கட்டாயம் வாசிக்க வேண்டிய நாவல்களில் ஒன்று.

ஊரும் மக்களும் அவர்களின் மனங்களும் மாறிக்கொண்டிருக்க, மாறாமல் நிற்கும் புளியமரத்தின் நிலை பரிதாபத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அதற்கு என்ன நேர்ந்தது என்பதைச் சுந்தர ராமசாமியின் கதை வழியே அறியத் தூண்டுகிறது.

பழைய கிராம வாழ்க்கையை நினைவூட்டும் நாவல் இது. எழுத்துநடையைப் பாராட்ட முடிந்தாலும், பாதிக்கு மேல் கதையைத் தொடர்ந்து வாசிப்பது சிரமமாகி அலுப்புத் தோன்றுகிறது. இன்றைய வாசகர்களுக்கு இந்தக் கதைப்போக்கு எந்த அளவுக்கு ஒத்துவரும் என்ற சந்தேகமும் எழுகிறது. பெரிய உணர்ச்சித் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தாத, சுமாரான வாசிப்பு.

ஒரு புளியமரத்தை மையமாக வைத்து ஊரின் வளர்ச்சியையும் வீழ்ச்சியையும் சிறப்பாகச் சொல்கிறது நாவல். தொடக்கத்தில் வட்டார மொழி வாசிப்பைத் தடுத்தாலும், பழகியதும் கதையுலகுக்குள் செல்ல முடிகிறது. மரத்தின் அழகையும் வரலாற்றையும் அறிமுகப்படுத்தும் விதம் இறுதிப் பக்கங்களின் உணர்ச்சிக்கு வலுச் சேர்க்கிறது. அரசியல், வணிக நலன்களுக்கு நடுவே நவீனமயமாக்கலின் பெயரால் இழக்கும் மகிழ்ச்சிகளைப் பற்றிச் சிந்திக்க வைக்கிறது.

முதலில் புளியமரத்தைச் சுற்றி வெவ்வேறு காலங்களில் நடக்கும் தனித்தனிக் கதைகள் போலத் தோன்றுகின்றன. பாதியைக் கடந்ததும் அவற்றின் தொடர்பு தெளிவாகிறது; தொடக்கத்தில் வரும் தாமோதர ஆசானின் கதைகளும் பின்னர் பொருள் பெறுகின்றன. மரத்தின் மீது நெருக்கத்தை உருவாக்கும் இந்தக் கதைசொல்லல், இறுதிப் பக்கங்களில் ஆழமான நெகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்துகிறது.

தானாக வளர்ந்து நிற்கும் மரத்துக்கு மனிதர்கள் அடையாளங்களையும் தங்கள் விருப்பு வெறுப்புக்கேற்ற கதைகளையும் உருவாக்குகிறார்கள். அப்படியொரு கதையில் சிக்கிக்கொள்ளும் புளியமரத்தின் வழியாக, காலங்காலமாகத் தொடரும் மனித இயல்பைச் சுந்தர ராமசாமி நாவலாக்கியிருக்கிறார். பழகிய கருவாக இருந்தாலும் அதன் பொருத்தம் குறையவில்லை. தவறாமல் வாசிக்க வேண்டிய நாவல்.

புளியமரத்தையும் அது காணும் மனிதர்களின் வாழ்க்கை, பொறாமை ஆகியவற்றையும் சிறப்பாகச் சித்தரிக்கிறார் சுந்தர ராமசாமி. பெயரற்ற கதைசொல்லி வழியே நாவல் விரிவது கூடுதல் சிறப்பு. நாஞ்சில் வட்டாரத் தமிழ் சில இடங்களில் குழப்பினாலும், தொடர்ந்து படிக்கும் ஆர்வத்துக்குத் தடையாக இல்லை. ஒவ்வொரு ஊரிலும் நினைவில் நிற்கும் ஒரு மரம் இருப்பதை நினைவூட்டும், வாசிக்க வேண்டிய புதினம்.