Reviews for நிழல் முற்றம்

திரையரங்கச் சூழலில் அமைந்த இயல்பான கதை.

நுட்பமான புத்தகம்தான்; ஆனால் எதுவுமே புரியவில்லை.

மால்குடி டேஸ், ஸ்ரீரங்கத்துக் கதைகள் போல அன்றாடச் சுவாரசியமான நிகழ்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட படைப்பு. சிறுநகரத் திரையரங்கமும் அதன் ஊழியர்களுமே கதைக்களம்; ஒவ்வோர் அத்தியாயமும் தனித்த கதையாகத் தொடங்கி முடிகிறது. வறுமையில் வாழும் மக்களைப் பரிதாபத்துக்குரியவர்களாகச் சித்தரிக்காமல், அவர்களது அன்றாடத்தை இயல்பாகப் பதிவு செய்திருப்பது வித்தியாசமான வாசிப்பைத் தருகிறது.

வறுமை, அடையாளச் சிக்கல், அந்நியப்படுதல், நட்பு ஆகியவை இருந்தும் கதை என்ன சொல்ல வருகிறது, எப்படி முன்னேறுகிறது என்பது தெளிவில்லை. தனித்தனி சம்பவங்களாக எழுதப்பட்ட வடிவம் காலத்துக்கு முந்திய முயற்சியாகத் தெரிந்தாலும் நாவல் பிடிக்கவில்லை. ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பும் மிக மோசம். வாங்கியதே தவறு எனத் தோன்ற வைக்கும் இந்தப் புத்தகத்தை, குறிப்பாக ஆங்கிலப் பதிப்பை, தவிர்க்கலாம்.

எண்பதுகளின் திரையரங்கில் வேலை செய்யும் இளைஞர்களின் வாழ்க்கையை நெருக்கமாகக் காட்டுகிறது இந்நாவல். சாதிய இழிவு, தங்க இடமின்மை, சுரண்டல் ஆகியவற்றுக்கு நடுவிலும் அவர்கள் தங்கள் ஆசைகளுக்காக வாழ்கிறார்கள். சுயபச்சாதாபத்தில் மூழ்கியிருக்கும் வாசகருக்குத் தனக்குக் கிடைத்துள்ள வசதிகளையும் வாய்ப்புகளையும் வேறொரு கோணத்தில் பார்க்க வைக்கும் பதிவு.

அடித்தட்டு மக்களின் பழக்கவழக்கங்களையும் பாத்திரங்களையும் விரிவாகச் சித்தரிக்கும் பெருமாள்முருகனின் நடை சுவாரசியமானது. ஆனால் சோடா விற்கும் சத்தியின் வாழ்க்கையில் ஈடுபாடு ஏற்படவில்லை. கதை எதை நோக்கிச் செல்கிறது என்பதும் முடிவுவரை தெளிவாகவில்லை. இந்தச் சித்தரிப்புத் திறனைத் தாண்டி நாவல் சலிப்பையும் பெரும் ஏமாற்றத்தையுமே தருகிறது; தவிர்த்துவிடலாம்.

வறுமை, பசி, தனிமையில் வாழும் இளைஞனின் நிகழ்வுகளே இந்நாவல். பெருமாள்முருகனின் பிற படைப்புகளில் உள்ள கதைக்கள, பாத்திர முழுமை இதில் குறைவு; ஆரம்ப வாசிப்பும் சலிப்பூட்டுகிறது. நாஞ்சில் நாடனின் முன்னுரை இதன் நோக்கத்தைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. வசைச்சொற்கள் அதிகம். சுவாரசியமான, தொடர்ச்சியான கதையை எதிர்பார்த்தால் ஏமாற்றமே; நிகழ்வுகளின் விரிவான சித்தரிப்பை விரும்புவோருக்கும் பழைய திரையரங்க அனுபவமுள்ளோருக்கும் பொருந்தக்கூடும்.

சோடா விற்கும் சத்தியின் பசி, வறுமை, நட்பு, ஒதுக்கப்படுதல் ஆகியவற்றைக் கடுமையான யதார்த்தத்துடன் பதிவு செய்கிறது நாவல். தொடர்ச்சியான கதையைவிடத் தனித்தனி சம்பவங்களே அதிகம்; அருவருப்பூட்டும் விவரிப்புகளும் கடுமையான மொழியும் வாசிப்பைச் சிரமமாக்கலாம். வ. கீதாவின் மொழிபெயர்ப்பில் குறுகிய வாக்கியங்கள் திரைக்கதை போன்ற வேகத்தைத் தருகின்றன. திரையரங்கின் பின்னாலுள்ள வாழ்க்கையை வேறுவிதமாகப் பார்க்க வைக்கும், வாசிக்கப் பரிந்துரைக்கத்தக்க படைப்பு.

தமிழ் மூலத்தைப் பற்றிச் சொல்ல முடியாது; மொழிபெயர்ப்பு பிடிக்கவில்லை. வாசிப்பில் ஈர்ப்பில்லை, குறிப்பிடத்தக்க கதையும் இல்லை. பெரிதாக எந்தத் தாக்கமும் ஏற்படுத்தாமல் முடிந்துவிடுகிறது.

திரையரங்கில் சோடா விற்கும் சத்தியின் வாழ்வுச் சம்பவங்கள் வழியே, அதிகம் கவனிக்கப்படாத மனிதர்களின் நிலையற்ற வாழ்க்கை பதிவாகிறது. ஆனால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சில சம்பவங்களும் இடைவிடாத வசைச்சொற்களும் தேவையற்றதாகத் தோன்றுகின்றன. வழக்கமான கதையோ பாத்திர வளர்ச்சியோ இல்லாத இந்தப் பதிவு எதிர்பார்ப்பைப் பூர்த்தி செய்யவில்லை. இந்த ஒவ்வாமைக்கு அம்மனிதர்களின் வாழ்க்கையை அதன் கடுமையோடு ஏற்க முடியாததும் காரணமோ என்ற கேள்வி மட்டும் எஞ்சுகிறது.