Reviews for நிழல் முற்றம்

கதையமைப்பு மோசமாகவும் விவரிப்புகள் அருவருப்பூட்டுவதாகவும் இருக்கின்றன. மொழிபெயர்ப்பில் ஏதாவது தவறியிருக்கிறதோ என்ற சந்தேகமும் எழுகிறது. இந்தியப் புத்தகங்களைப் படிக்கும் ஆர்வத்தையே குறைக்கும் அளவுக்கு ஏமாற்றமளிக்கும் படைப்பு.

ஒரே நாயகனை மையமாகக் கொண்டு நேராக நகரும் கதையல்ல இது. சிறுசிறு நிகழ்வுகளின் வழியே நாம் கவனிக்கத் தவறிய மனிதர்களின் வாழ்க்கையை பெருமாள்முருகன் இயல்பாகப் பதிவு செய்கிறார். ஆனால் பல இடங்களில் கதை தொய்வடைந்து பொறுமையைச் சோதிக்கிறது.

கட்டுக்கோப்பான கதையைவிட, திரையரங்கில் வேலை செய்யும் இளைஞர்களின் வறுமையையும் அன்றாட வாழ்வையும் விவரிப்பதற்கே முக்கியத்துவம் தருகிறது. கதை நகரும் திசை தெளிவில்லாவிட்டாலும் அதன் ஓட்டத்தில் ஓர் அழகு இருக்கிறது. சுரண்டல், நட்பு, போதை ஆகியவை அவர்களின் வாழ்வைச் சூழ்ந்திருக்கின்றன. ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு சிறப்பாக உள்ளது; வசைமொழியின் முழு நுணுக்கமும் வந்திருக்குமா என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. திட்டவட்டமான முடிவை எதிர்பார்க்காதவர்களுக்குப் பரிந்துரைக்கலாம்.

சிற்றூர்களிலும் கிராமங்களிலும் ஒற்றைத்திரைத் திரையரங்குகளை அறிந்தவர்களுக்குப் பழைய நினைவுகளை மீட்டுத்தரும் கதை. மேலோட்டமாக எளிமையாகத் தோன்றினாலும், திரையரங்கைச் சுற்றிய வாழ்க்கையில் பல அடுக்குகள் வெளிப்படுகின்றன. காட்சி நேரம், வெளியாகும் படத்தின் தன்மை ஆகியவை அங்குள்ள வியாபாரங்களின் வருமான வாய்ப்பை எவ்வாறு தீர்மானிக்கின்றன என்பதையும் எடுத்துக்காட்டுகிறது.

பூனாச்சி, மாதொருபாகன் தந்த எதிர்பார்ப்புடன் இதை அணுக முடியாது. எம்.ஜி.ஆர். காலத்துச் சினிமாக் கொட்டகைகளில் பணிபுரிபவர்களை மையமாகக் கொண்ட நாவல் இது. தனித்தனி நிகழ்வுகளாக விரியும் கதையில் சுவாரஸ்யம் குறைவு; வாசிப்பும் வறட்சியாக இருக்கிறது. வசைச்சொற்கள் மிகுந்திருப்பது ஒருபுறமிருக்க, கதையே பரிந்துரைக்கத் தயங்க வைக்கிறது.

ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் முதல் ஐம்பத்தாறு பக்கங்கள் வரை கதையின் நோக்கம் தெளிவாகவில்லை. திரையரங்கில் சோடா விற்கும் சிறுவர்களின் வாழ்க்கையைச் சொல்லும்போது, உடல், உடை, உணவு, சுற்றுப்புறம் என எங்கும் அழுக்கைப் பற்றிய வர்ணனைகளே மிகுகின்றன. அவை கதைக்குப் பயனளிப்பதாகவும் தெரியவில்லை. சலிப்புக்கு மூலமா மொழிபெயர்ப்பா காரணம் என்பது தெரியாத நிலையில், இந்த முதல் அறிமுகம் ஆசிரியரின் பிற நூல்களை நாடும் ஆர்வத்தையும் குறைக்கிறது.

கதையும் புரியவில்லை; அதன் சூழலும் ஈர்க்கவில்லை. முழுவதும் ஓர் உருவகமாக அமைந்திருக்கலாம் என்றாலும், அதன் பொருள் பிடிபடவில்லை.

முதல் ஐம்பது பக்கங்கள் வரை கதையுடன் ஒன்ற முடியவில்லை. வறுமையில் உள்ள இளைஞர்கள் தொடர்பில்லாத செயல்களில் ஈடுபடுவதாகவே தோன்றுகிறது; கதை எதை நோக்கிச் செல்கிறது என்பதும் புரியவில்லை. தேவையற்ற வசைச்சொற்கள் அதிகம். இந்தத் தடுமாற்றத்துக்கு ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பும் காரணமா என்பது தெளிவில்லை; வாசிப்பைத் தொடரத் தூண்டாத தொடக்கம்.

வறுமையில் வாழ்பவர்களின் போராட்டங்களைச் சொல்லும் முயற்சி பாராட்டத்தக்கது. ஆனால் அதைத் தாண்டிக் கதையின் நோக்கமோ போக்கோ தெளிவாகவில்லை. வாசிப்பில் ஈடுபாட்டைத் தக்கவைக்கும் அம்சங்களும் இல்லாததால் பெரும் ஏமாற்றத்தை அளிக்கிறது.

திரையரங்கில் சோடா விற்கும் சக்திவேலின் வாழ்க்கையும் அவனைச் சூழ்ந்த நிலைமைகளும் நன்றாக எழுதப்பட்டுள்ளன. அறுபதுகளின் தலைமுறையினருக்குப் பழைய திரையரங்க அனுபவங்களை நினைவூட்டக்கூடிய நூல்; அவர்களுக்குப் பரிந்துரைக்கலாம்.