Reviews for நிலம் பூத்து மலர்ந்த நாள்

சங்கப் பாடல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு அன்றைய சமூகத்தைச் சித்தரிக்கும் நாவல் இது. பல வரலாற்றுப் புனைவுகளில் காணப்படும் மிகைப்படுத்தலும் நாயக வழிபாடும் இல்லாமல், சாதாரண மக்களின் பார்வையிலிருந்து கதை நகர்வது சிறப்பு. எடுத்துக்கொண்ட காலத்தின் சமூக வாழ்வுக்கும் இடமளித்து, புனைவில் நம்பகத்தன்மையைத் தக்கவைக்கிறது. வரலாற்றை இப்படியும் எழுதலாம் என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டாகப் போற்றிப் பாதுகாக்க வேண்டிய நூல்.

பழந்தமிழ் வாழ்வையும் பண்பாட்டையும் தெளிவாகக் காட்டும் இந்த நாவலின் தனிச்சிறப்பு அதன் மொழி. பாணர், கூத்தர், புலவர்களின் வறுமையும் மன்னர்களின் போர்களும் கதையில் இடம் பெறுகின்றன. கொலும்பனின் குடும்பக் கவலைகளும் சித்திரையின் பார்வையில் விரியும் குடும்பத்தின் துயரங்களும் பதிவு செய்யப்படுகின்றன. பிழைப்புக்கான இடப்பெயர்வு அவர்களுக்கு நிலையான வாழ்வைத் தருவதில்லை. பழமையான திராவிடச் சொற்கள் நிறைந்திருந்தும் வாசிப்பின் ஓட்டம் தடைபடவில்லை.

சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்களுக்கும் குறுநில மன்னர்களுக்கும் இடையிலான தொடர்புகளை அறிமுகப்படுத்தியபடியே கதை விறுவிறுப்பாக நகர்கிறது. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைப் பின்னணியில் விரியும் வாழ்வு, பாரியையும் அதியமானையும் பற்றி மேலும் அறியத் தூண்டுகிறது. தோற்றம், இடம் பற்றிய வருணனைகளை நீட்டாமல் கதைக்குத் தேவையானவற்றை மட்டும் சொல்வது சிறப்பு. மொழிபெயர்ப்பு என்ற உணர்வே வராத அளவுக்கு வாசிப்பு இயல்பாக இருக்கிறது.

திராவிடச் சொற்களின் ஓசையும் புதுமையான வாக்கிய அமைப்பும் கவனம் ஈர்க்கின்றன. ஆனால் பாணர்களின் பயணத் தொடக்கத்தில் இருந்த புதுமை, சித்திரையின் காதலுக்கும் துரோகச் சம்பவங்களுக்கும் கதை நகரும்போது குறைந்துவிடுகிறது. கதையும் பெரிதாகக் கவரவில்லை. சொற்பொருளுக்காகப் பின்னுள்ள பக்கங்களை அடிக்கடி புரட்ட வேண்டியிருப்பதால் வாசிப்பு அவ்வளவு சீராகச் செல்லவில்லை. சங்ககால வரலாறு தெரிந்தவர்களுக்கு இதன் வரலாற்றுப் புனைவு மேலும் ஆர்வமூட்டலாம்.

யாரையும் புகழவோ இகழவோ முற்படாத அணுகுமுறையே நாவலின் சிறப்பு. வேள்பாரியின் தொடர்ச்சியை எதிர்பார்த்தாலும், இது வேறொரு தளத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறது. மயிலனுக்கும் கபிலருக்கும் இடையிலான இறுதி உரையாடல் ஆழமான தாக்கத்தை விடுகிறது. மொழிபெயர்ப்பும் மிகச் சிறப்பு.

எம்.டி., எம். முகுந்தன் ஆகியோரின் எழுத்துகளைப் போலவே வாசிப்பில் ஆழ்த்திப் பிடித்துவைக்கும் எழுத்து.

பிழைப்பையும் பிரிந்த குடும்ப உறுப்பினனையும் தேடிப் புறப்படும் பாணர் குடும்பத்தின் அலைக்கழிப்புகள், அரசியல் சதிகளோடு பின்னிப் பிணைகின்றன. கொலும்பன், சித்திரை, மயிலன் ஆகிய மூவரின் பார்வைகளில் கதை சொல்லப்பட்டிருப்பது சிறப்பு. இடையிடையே வரும் சங்கப்பாடல்களுக்கு பொருள் விளக்கத்தைப் பின்னிணைப்பாகத் தந்திருந்தால் உதவியாக இருந்திருக்கும்.

மொழிபெயர்ப்பு என்று தோன்றாமல், தமிழிலேயே எழுதப்பட்ட நூலைப் போன்ற இயல்பான நடை. வரலாற்று நாவல்களில் வழக்கமாக மையம் பெறும் மன்னர்களையும் வீரர்களையும் விடுத்து, வறுமையிலும் துயரத்திலும் வாழும் மக்களின் பக்கம் கவனத்தைத் திருப்புவது இதன் தனித்தன்மை.

பிழைப்புக்காகப் பயணிக்கும் பாணர்களின் கதையில் பழைய காலத்தை நம்பும்படியாக மீட்டுருவாக்கியிருக்கிறார் மனோஜ் குரூர். திராவிடச் சொற்கள் நிறைந்த மொழிநடை சலிப்பூட்டவில்லை; பிடிப்பான கதைசொல்லலும் சிறந்த பாத்திர அமைப்பும் இறுதிவரை ஆர்வத்தைத் தக்கவைக்கின்றன. பழக்கவழக்கங்கள், விழாக்கள், ஆயுதங்கள், அணிகலன்கள் குறித்த நுண்விவரங்கள் குறிப்பிடத்தக்கவை. பேரரசுகளின் திட்டமிட்ட அதிகார அரசியலையும் அதன் வேர்களையும் தெளிவாகச் சித்தரிக்கிறது.

சங்ககால அதிகாரப் போட்டிகளில் சிக்கிக்கொள்ளும் நாடோடிப் பாணர்களின் வாழ்வை நாவல் மீட்டுருவாக்குகிறது. திணை நிலங்களும் சங்கப்பாடல்களும் கபிலர், பரணர், அவ்வை போன்ற புலவர்களும் கதையில் முக்கிய இடம் பெறுகின்றனர். சங்கக் கவிதைகளின் அழகு மட்டுமின்றி அவற்றிலுள்ள உணர்வுச் சிக்கல்களையும் அறம் சார்ந்த கேள்விகளையும் ஆசிரியர் ஆழமாகப் புரிந்துகொண்டிருப்பது தெரிகிறது. தமிழ்ப் பண்பாட்டின் முக்கியமான காலத்துக்குள் அழைத்துச் செல்லும் படைப்பு.