Reviews for நிலம் பூத்து மலர்ந்த நாள்

தமிழும் மலையாளமும் சார்ந்த பழைய திராவிட மொழிநடையே இந்த நாவலைத் தனித்துக் காட்டுகிறது. பாணர்கள், கூத்தர்கள், புலவர்களின் வறுமையையும் அரசர்களின் போர்களுக்குப் பின் எஞ்சும் துயரங்களையும் மனோஜ் குரூர் காட்சிப்படுத்தும் விதம் சிறப்பு. பழைய வாழ்வையும் பண்பாட்டையும் மீட்டுருவாக்குவதோடு, கேரளத்தின் வரலாற்று வேர்களையும் தேடுகிறது. மொழியழகாலும் சித்தரிப்பாலும் மிகவும் விரும்பத்தக்க படைப்பு.

வறுமையைப் போக்க அரசர்களை நாடிச் செல்லும் பாணர்களும் கூத்தர்களும் சந்திக்கும் துயரங்கள், மூன்று கதைமாந்தர்களின் பார்வையில் விரிகின்றன. பழந்தமிழர் வாழ்வின் நுட்பமான விவரங்களும் நினைவில் நிற்கும் மனிதர்களும் நாவலுக்கு வளம் சேர்க்கின்றன. ரசிக்க வைக்கும் மொழிபெயர்ப்பு. அரசனைப் புகழ்வது மட்டும்தான் புலவரின் கடமையா என்ற கேள்வியையும் எழுப்புகிறது. தமிழின் பழைய இலக்கியங்களைத் தேடி வாசிக்கும் ஆர்வத்தைத் தூண்டும் நூல்.

ஒரே குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மூவர் கதைசொல்லிகளாக வருவதும், ஒரே நிகழ்வை வெவ்வேறு கோணங்களில் காட்டுவதும் சிறப்பாக அமைந்துள்ளன. கபிலர், பரணர், பாரி, அவ்வை இடம்பெறும் இந்தச் சங்ககாலக் கதையில் மனோஜ் குரூரின் இலக்கிய ஆய்வு பளிச்சிடுகிறது. எழுத்தும் மொழிபெயர்ப்பும் சிறப்பு.

சங்ககாலத்தை வரலாற்றுத் துணையோடு அணுகியிருப்பது நாவலின் சிறப்பு. வறுமையிலிருந்து மீளப் பயணிக்கும் பாணர்களின் வாழ்வு, கொலும்பன், சித்திரை, மயிலன் ஆகியோரின் பார்வைகளில் விரிகிறது. புலவர்களின் வருகையும் சங்கப்பாடல்களும் செறிவு சேர்க்கின்றன. ஆனால் சு. வெங்கடேசனின் வேள்பாரியுடன் ஒப்பிடும்போது, இங்கு பாரி மிகச் சாதாரணமாகச் சித்தரிக்கப்படுவது ஏமாற்றம் தருகிறது. கே.வி. ஜெயஸ்ரீயின் மொழிபெயர்ப்பு அயர்ச்சியின்றி வாசிக்க உதவுகிறது.

பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முந்தைய கேரளத்தையும் பல்வேறு சமூக நிலைகளில் வாழ்ந்த மக்களையும் சித்தரிக்கும் சிறந்த நாவல். இதன் தனிச்சிறப்பு மொழிதான்; பழைய திராவிட மொழிநடை அந்தக் காலத்துக்கே அழைத்துச் செல்கிறது. மிகவும் பிடித்த நூல்களில் இடம்பிடிக்கக்கூடிய, அவசியம் வாசிக்க வேண்டிய படைப்பு.

அழகிய மொழியும் கற்பனையும் கதையின் வேகத்தில் தொலைந்துவிடாமல் இணைந்திருக்கின்றன. மலையாளம், தமிழகம் ஆகியவற்றின் மரபுகளை இணைக்கும் வரலாற்றுக் கதையில் இயற்கையும் வாழ்க்கையும் நம்பத்தகுந்த விதத்தில் சித்தரிக்கப்படுகின்றன. கசாக்கின் இதிகாசத்தைப் போல மனதைத் தொடும் பாத்திரங்களும் நிகழ்வுகளும் உள்ளன. கொலும்பன், சித்திரை, மயிலன் ஆகியோரின் வாழ்க்கை சிறந்த வாசிப்பனுபவமாகிறது; சித்திரை கவர்ந்தாலும் சீரை மனதில் வலியாகத் தங்குகிறாள்.

ஆசிரியரின் படைப்பாற்றலும் மொழிபெயர்ப்பாளரின் திறனும் இணைந்த நிறைவான நாவல். சு. வெங்கடேசனின் வேள்பாரியை நினைவூட்டுவதுடன், அதன் முடிவில் கிடைக்காத நிறைவை இந்நாவலின் முடிவு தருகிறது. சங்ககால அரசர்கள், புலவர்கள் பற்றிய விவரங்கள் ஈர்க்கின்றன; சில சங்கப்பாடல்கள் மட்டும் அவ்வளவாகக் கவரவில்லை. விரிவான விவரிப்பும் முடிவும் இதன் மீதான விருப்பத்திற்குக் காரணங்கள்.

தொடக்கத்தில் மொழிநடை கடினமாக இருக்கிறது; சில பகுதிகளை இருமுறை வாசிக்க வேண்டியுள்ளது. ஆனால் அதன் ஓசைக்கும் தாளத்திற்கும் பழகியதும் கவிதை வாசிப்பது போன்ற சுகம் கிடைக்கிறது. மலையாளத் தனித்துவம் நிறைந்த எழுத்து, கொலும்பன், சித்திரை, மயிலன் ஆகியோரின் பயணங்களை மனக்காட்சிகளாகப் பதிக்கிறது. படைப்பின் பின்னுள்ள ஆய்வும் உழைப்பும் வியக்க வைக்கின்றன. ஆரம்பச் சிரமத்திற்குப் பலனளிக்கும் சிறந்த வாசிப்பு.

புதிய வாசிப்பனுபவங்களைத் தரும் நாவல்; ஆழ்ந்து வாசிக்க இன்னும் பக்குவம் தேவைப்படுவதாகத் தோன்றுகிறது. மனோஜ் குரூரின் படைப்பும் கே.வி. ஜெயஸ்ரீயின் சிறப்பான தமிழ் மொழிபெயர்ப்பும் பாராட்டுக்குரியவை.

குறிஞ்சி முதல் நெய்தல் வரையிலான நிலங்களின் வழியே திராவிட மரபை மீட்டெடுக்கிறது இந்த நாவல். மொழி, பண்பாடு, மனிதர்கள், வரலாறு ஆகியவை கதையோடு இயல்பாக இணைகின்றன. சமஸ்கிருதக் கலப்பை விலக்கி, தமிழ்ச் சாயலுடன் அமைந்த மலையாள நடை இனிமையாகவும் தடையின்றியும் செல்கிறது. ஒன்றையொன்று நிறைவு செய்யும் மூன்று பார்வைக் கோணங்கள் நாவலின் அழகைக் கூட்டுகின்றன.