Reviews for நிலம் பூத்து மலர்ந்த நாள்

சொற்களின் அழகால் வசீகரிக்கும் படைப்பு.

நல்ல புத்தகம்.

தமிழுக்கு நெருக்கமான மலையாள மொழிநடையால் கவரும் நல்ல நூல். இறுதியில் உள்ள குறிப்புகளைப் பார்த்துக்கொண்டே வாசிப்பது சற்றுச் சிரமமாக இருந்தாலும், அதிலும் ஒரு மகிழ்ச்சி இருக்கிறது. தமிழ்மீது ஈடுபாடுள்ள வாசகர்களுக்கு இது ஒரு நல்ல அனுபவமாக அமையும். மறுவாசிப்புக்கும் உரிய நூல்.

திராவிடக் குடிகளின் வாழ்வையும் மொழியையும் மீட்டுருவாக்கும் முயற்சியாக இந்த நாவல் அமைந்துள்ளது. அக்காலச் சமூக வாழ்க்கையை நுட்பமாகப் பதிவு செய்திருப்பதுடன், இன்று அதிகம் புழக்கத்தில் இல்லாத சொற்களையும் மொழிநடையில் பயன்படுத்தியிருக்கிறார் மனோஜ் குரூர். மலையாளத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ள இந்தப் புதிய முயற்சி வாசிக்க வேண்டிய ஒன்று.

மிகக் குறைவான வரலாற்றுச் சான்றுகளும் பழைய நூல்களும் கதைகளுமே கிடைக்கும் நிலையில், இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலத்தைப் புனைவில் உருவாக்குவது எளிதல்ல. அந்தச் சவாலை ஏற்று, அடிப்படைத் தகவல்களுடன் கற்பனையையும் சேர்த்து ஒரு காலகட்டத்தை மீட்டுருவாக்கியிருக்கிறார் மனோஜ் குரூர். அண்மைக்கால மலையாள நாவல்களில் மிகச் சிறந்த படைப்பு.

ஒரு காலத்தின் அழகையும் துயரத்தையும் திராவிட வாழ்வின் தன்மையோடு சித்தரிக்கும் நாவல். அரசியலின் ஏற்றத்தாழ்வுகள், ஒற்றாடல் சார்ந்த நெறிகள், உணவை மட்டுமல்லாமல் உள்ளத்தையும் பகிரும் வெள்ளந்தித்தனம் எனப் பல அம்சங்கள் இதில் விரிகின்றன. நிலத்தையும் வாழ்க்கை முறையையும் மொழியில் வடித்திருக்கும் இந்தப் படைப்பு, மீண்டும் வாசிக்கும்போது மேலும் தெளிவடையும் தன்மை கொண்டது.

குறிஞ்சி முதல் பாலை வரை ஐந்திணைகளின் வழியே அழைத்துச் செல்லும் நல்ல நாவல். மலையாள எழுத்துகளில் அமைந்திருந்தாலும், தமிழ்ச் சொற்கள் நிறைந்த மொழிநடை தனித்துக் கவர்கிறது. நன்னன், வேள்பாரி, அதியமான், அவ்வையார் ஆகியோரைச் சந்திக்கச் செய்யும் பயணத்தோடு, குடும்பக் கதையும் பரபரப்பும் இணைகின்றன. பல நிலப்பகுதிகளைக் கடக்கும் இந்த வாசிப்பு, கொடுத்த விலைக்கு நிறைவளிக்கிறது.

அழகான கதைக்களமும் சிறந்த மொழிநடையும் கொண்ட நாவல். எதிர்பாராத திருப்பங்களும் வியப்பளிக்கும் சில கதாபாத்திரங்களும் நல்ல கருத்துகளும் இதன் சிறப்புகள்.

வழக்கமான மலையாள நாவல்களின் எல்லைகளைத் தாண்டிச் செல்லும் படைப்பு. அவ்வையார் போன்ற தமிழ்ப் புலவர்களின் பாடல்களையும் குறைவான வரலாற்றுச் சான்றுகளையும் கொண்டு, இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய காலத்தைக் கதையாக்கியிருக்கிறார் மனோஜ் குரூர். இன்றைய வாழ்விலிருந்து விலகிய சூழலையும் பழைய மொழிவழக்கையும் வாசகரிடம் கொண்டுசேர்ப்பதில் அவரது கற்பனையும் மொழித்திறனும் கதை அமைப்பும் கைகொடுக்கின்றன. மலையாள இலக்கியத்தில் தனித்த இடம் பெறத்தக்க நாவல்.

மன்னர்களை மையப்படுத்தாமல், பழங்காலச் சாமானியர்களின் பசி, பயணம், போராட்டம் ஆகியவற்றைக் கதையாக்கியிருப்பது சிறப்பு. உணவு, பாடல், வேட்டை, உயிரைக் கொடுத்துக் காக்கும் நட்பு, பிழைப்புக்கான வஞ்சகம் என அந்த வாழ்க்கை நினைவில் நிற்கிறது. சமஸ்கிருதக் கலப்பில்லாமல் பழந்தமிழை நினைவூட்டும் இனிய மலையாள நடையும், அறிமுகமாகும் பழைய சொற்களும் வாசிப்புக்கு வளம் சேர்க்கின்றன. விரிவான விவாதங்களுக்கும் ஆய்வுகளுக்கும் இடமளிக்கும் நாவல்.