Reviews for எரியும் பனிக்காடு

பசுமையான தேயிலைத் தோட்டங்களுக்குப் பின்னுள்ள தொழிலாளர்களின் துயர வரலாற்றை நாவல் வெளிக்கொணர்கிறது. பஞ்சத்திலிருந்து தப்பி வந்தவர்கள் கடன், பசி, நோய், ஓய்வற்ற உழைப்புக்குள் சிக்கிக்கொள்ளும் நிலை உலுக்குகிறது. நோயுற்றவர்களும் கர்ப்பிணிகளும் வேலைக்குச் செல்ல வேண்டிய அவலத்தின் வழியே அவர்களின் இயலாமை புரிகிறது. இடம்பெயர்வு, வறுமை, அதிகாரத்தின் இரக்கமின்மை ஆகியவற்றைப் பதிவு செய்து, தேநீருக்குப் பின்னுள்ள உழைப்பையும் உயிரிழப்புகளையும் நினைக்க வைக்கிறது.

பஞ்சத்திலிருந்து தப்பிக்கத் தோட்ட வேலைக்கு வரும் கருப்பன், வள்ளியின் வாழ்க்கை வழியாக அங்குள்ள கொடுமைகள் வெளிப்படுகின்றன. தொழிலாளர்களைத் தொடர்ந்து தாழ்த்தி வைத்திருக்கும் அவமதிப்புகளே அதிகம் உலுக்குகின்றன. ஏற்கெனவே இருந்த சாதி ஒடுக்குமுறை ஆங்கிலேயர்களின் சுரண்டலுக்கும் வழிவகுத்திருக்கிறது. பிறப்பிற்காகவே இத்தனை துயரங்களைச் சுமக்க வேண்டுமா என்ற கேள்வியை எழுப்பி, தேநீரைப் பற்றிய பார்வையையும் மாற்றும் நூல்.

தேயிலைத் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையைச் சொல்லி நெஞ்சை உறையவைக்கும் நூல்.

1920களில் தேயிலைத் தோட்டங்களில் உழைத்த இந்தியத் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையை டேனியல் கவனமாகச் சித்தரிக்கிறார். குடும்பச் சூழல் அவர்களை இந்த வேலைக்குத் தள்ளுவதிலிருந்து, உயிர்வாழவே போராட வேண்டிய சுரண்டல் வரை விவரிக்கிறார். ஆங்கிலேயர்களின் இரக்கமற்ற வேலைவாங்கும் முறையும் உயிரிழப்புகளும் மனதில் பதிகின்றன. அடுத்த முறை தேநீர் அருந்தும்போதும் இந்த வாழ்க்கை நினைவுக்கு வரும்.

கண்ணீரை வரவழைக்கும் நூல்; உடனே கருத்துச் சொல்லாமல், அதன் உணர்வில் சிறிது நேரம் இருக்கத் தோன்றுகிறது.

பணத்துக்காக மனிதர்கள் சக மனிதர்களை எவ்வளவு கொடுமைப்படுத்துகிறார்கள் என்பதை இந்த நாவல் கடுமையாக உணர்த்துகிறது. தேநீருக்குப் பின்னுள்ள தொழிலாளர்களின் துயரத்தை அறிந்தபின், அதைச் சாதாரண பானமாகக் கடந்து செல்ல முடியவில்லை. வாசித்து முடித்த பின்னும் மனதை விட்டு அகலாமல், மனிதநேயத்தையும் மனசாட்சியையும் பற்றிச் சிந்திக்க வைக்கும் வலுவான படைப்பு.

ஆங்கிலேயர் காலத் தேயிலைத் தோட்டங்களில் தொழிலாளர்கள் பட்ட துயரங்களைப் பதிவு செய்யும் முக்கியமான நாவல். பிழைப்பைத் தேடி ஆனைமலைக்கு வரும் கருப்பனுக்கும் வள்ளிக்கும் நேரும் சுரண்டல், பாலியல் அத்துமீறல்கள், தீராத கடன் ஆகியவை அதிகாரத்தின் கொடுமையை உணர்த்துகின்றன. மருத்துவரின் பார்வையில் விரியும் இந்த வரலாற்றை இரா. முருகவேளின் தமிழாக்கம் உருக்கமாகக் கொண்டுவருகிறது.

சில பக்கங்களிலேயே பாத்திரங்களின் வாழ்க்கை எத்திசையில் செல்லும் என்பது புரிந்துவிடுகிறது. இருந்தும் வாசிப்பைத் தொடர வைப்பது இயற்கை அழகோ வாழ்க்கைச் சித்தரிப்போ அல்ல; தேநீருக்குப் பின்னால் இருக்கும் மனிதர்களின் துயரத்தை அறியும் உந்துதல்தான்.

ஒவ்வொரு தமிழரும் அறிய வேண்டிய வரலாற்றைச் சொல்லும் படைப்பு. தேநீர் அருந்தும்போதெல்லாம் அந்த மக்களின் துயரத்தை நினைவுகூரத் தூண்டுகிறது. சில மாற்றங்கள் செய்திருந்தாலும், பரதேசி திரைப்படத்தின் வழியாக இதைப் பதிவு செய்த பாலாவின் முயற்சி பாராட்டுக்குரியது.

தேயிலைத் தோட்டத்தில் உள்ள ஒவ்வொருவரின் உணர்வுகளையும் பார்வைகளையும் பதிவு செய்யும் முயற்சி பாராட்டத்தக்கது. ஆனால் வள்ளி–கருப்பன் கதையை எதிர்பார்க்கும்போது பிறரைச் சுற்றி நீளும் விவரிப்பு சலிப்பூட்டுகிறது. நாவலில் மனிதநேயமுள்ள மருத்துவரைப் பரதேசி திரைப்படம் ஆபத்தான மதப்பிரசாரகராக மாற்றியது பாலாவின் சார்புநிலையாகத் தோன்றுகிறது. விவரிப்பின் சலிப்பை மீறித் தோட்ட வாழ்க்கையை ஆழமாக அறிய வாசிக்க வேண்டிய நாவல்.