Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

கதையின் அடிப்படைக் கருவும் அறிமுகக் குறிப்பும் ஆர்வமூட்டுகின்றன. ஆனால் ஆழ்மனத்தைச் சித்தரிக்கும் முயற்சி மோசமாக அமைந்திருக்கிறது. தோற்றவர்களின் பக்கம் நின்று கதை சொல்லும் தேர்வுக்கு எழுத்தில் நியாயம் சேரவில்லை; ராவணனுக்கு ஆதரவாக வலுவான வாதங்களும் இல்லை. தொடக்கத்தில் அளிக்கும் எதிர்பார்ப்புக்கு ஏற்ற வாசிப்பாக நூல் அமையவில்லை.

இந்த நூலைத் தோல்வியடையச் செய்வது அதன் மோசமான எழுத்துதான். ராவணன், ராமன் ஆகியோரின் ஆழ்மனத்தை ஆராயும் விதம் சிலரைப் புண்படுத்தலாம்; ஆனால் அதைவிடக் கடுமையாக உறுத்துவது எழுத்தின் தரமும் தேவையற்ற பதிப்பாசிரியர் தலையீடுகளுமே. ஆசிரியரின் எரிச்சலுக்குத் தக்க வலுவை அவரது எழுத்து தரவில்லை.

எழுத்துநடை மிகவும் ரசிக்கும்படி இருக்கிறது. இரு பாத்திரங்கள் மாறிமாறிக் கதையைச் சொல்லும் விதமும், அவர்களது உணர்வுகள் ஒன்றோடொன்று கலக்கும் விதமும் இயல்பாக அமைந்துள்ளன. மனித உணர்வுகளின் சிக்கலைச் சிறப்பாகப் பதிவு செய்கிறது. முடிவும் அதை இன்றைய யதார்த்தத்தோடு ஒப்பிட்டிருக்கும் விதமும் குறிப்பாகச் சிறப்பு.

மரபின் கட்டுப்பாடுகளை மீறித் தனக்குச் சரியெனப்பட்டபடி வாழும் இராவணனையும், பிராமணப் பண்டிதர்களின் சொற்படி நடக்கும் இராமனையும் எதிரெதிராக வைத்து வாசிக்கும்போது ஒரு கேள்வி எழுகிறது. காலப்போக்கில் ஒருவர் கடவுளாகவும் மற்றவர் அரக்கனாகவும் சித்தரிக்கப்படுவதை எதன் அடிப்படையில் புரிந்துகொள்வது?

தோற்றவர்களின் உணர்வுகளை அழகாகச் சொல்லும் அசுரன், இராவணனின் மனநிலையையும் அவனது ஆணவமும் பெருமிதமும் உருவான பின்னணியையும் விரிக்கிறது. அதிகாரம் பெற்றவர்களின் அரசியல் விளையாட்டால் துயருறும் சாதாரண மனிதனாக பத்ரன் வருகிறான். இராமாயணத்தை மிகவும் யதார்த்தமாக அணுகியிருக்கும் விதம் சிறப்பு. வரலாற்றுப் புனைவுகளை விரும்புபவர்கள் அவசியம் படிக்க வேண்டிய நூல்.

மனதில் நினைப்பதற்கும் வெளியில் காட்டிக்கொள்வதற்கும் உள்ள முரண்பாட்டை வைத்து, ஒருவரை நல்லவர் அல்லது கெட்டவர் என எளிதில் பிரித்துவிட முடியுமா என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது. மனித வாழ்க்கையின் இத்தகைய குழப்பங்களுக்கு ஆறுதல் தரும் வாசிப்பு. சமூகத்துக்கு ஏற்ப வாழும் நமக்கு நன்மை, தீமை குறித்த தெளிவு உண்மையில் எவ்வளவு இருக்கிறது எனச் சிந்திக்க வைக்கிறது.

நன்கறிந்த கதையை மறுபடியும் எழுதும் முயற்சி நன்றாக இருக்கிறது. ஆனால் இருக்கும் நிலையைத் தக்கவைக்க முயல்வதைத் தவிர, நாயகனிடம் என்ன நன்மை இருக்கிறது என்பது புரியவில்லை. அவசரமும் முரட்டுத்தனமும் உணர்ச்சிவசப்படுதலும் கொண்டவனாகவே தெரிகிறான். தான் சரியென நினைப்பதை விடாப்பிடியாகக் காக்கும், குறைகளுள்ள மனிதனைக் காட்டுவதே நோக்கமாக இருக்கலாம். இருந்தாலும் சுவாரசியமான வாசிப்பு.

வேதங்களில் புலமை பெற்றவனாக அறியப்படும் இராவணனின் அடிப்படை இயல்பை இந்த நூல் காப்பாற்றவில்லை என்பதே பெரிய ஏமாற்றம். வேதங்களையும் பண்பாட்டையும் இகழும் அணுகுமுறையும் அதிருப்தியளிக்கிறது. புனைவாக எழுதினாலும் பாத்திரங்களின் தன்மையைச் சரியாகக் காட்ட வேண்டாமா என்ற கேள்வி எழுகிறது. தொடர்ந்து வாசிக்க முடியாத அளவுக்கு மோசமான நூல்; தவிர்க்கலாம்.

பெரிய எதிர்பார்ப்பை முற்றிலும் ஏமாற்றும் நூல். சில பக்கங்களிலேயே வாசிப்பில் பிடிப்பு இல்லாமல் போகிறது; இராவணனின் சித்தரிப்பும் தெளிவற்றதாக இருக்கிறது. புராணப் புனைவுகளில் ஆர்வம் இருந்தாலும்கூட, தொடர்ந்து படிக்கும் விருப்பத்தை ஏற்படுத்தாத படைப்பு.

இராமாயணத்தில் இராவணன் ஏன் தீமையின் அடையாளமாகக் காட்டப்படுகிறான், அவனது செயல்களுக்குப் பின்னால் என்ன இருக்கிறது என்ற கேள்விகளை எழுப்புகிறது ஆனந்த் நீலகண்டனின் இந்த நூல். சீதை யார், அவளைக் கடத்தக் காரணம் என்ன என்பதையும் மாற்றுக் கோணத்தில் அணுகுகிறது. வால்மீகி இராமாயணத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு மாற்றுக் கற்பனையாக, ஆர்வமூட்டவும் சிந்திக்க வைக்கவும் செய்கிறது.