Reviews for அசுரன்: வீழ்த்தப்பட்டவர்களின் வீர காவியம், ராவணன் மற்றும் அவனது இனத்தாரின் கதை

ராமாயணத்தின் மறுபக்கத்தைச் சுவாரசியமாகக் காட்டும் புனைவு இது. ராவணனின் அகந்தை, அச்சம், அன்பு, பேராசை உள்ளிட்ட முரண்பட்ட உணர்வுகள் கதையோடு வெளிப்படுகின்றன. பத்ரனின் பயணம் சாதாரண மனிதனின் துயரங்களைத் தெளிவாக உணர்த்தி, வாழ்க்கையைப் பற்றிச் சிந்திக்க வைக்கிறது. இருவரது தனிப்பேச்சுகளும் சில இடங்களில் நீண்டுவிடுகின்றன. இருந்தாலும், தோற்கடிக்கப்பட்டவர்களின் பார்வையைத் தெளிவாக முன்வைக்கும் நாவல்.

பெரும் லட்சியங்களுடன் தெய்வங்களை எதிர்கொள்ளும் சாதாரண மனிதனாக ராவணனைச் சித்தரிப்பது வாசிப்பில் பிடிப்பை ஏற்படுத்துகிறது. குறைகளும் துணிச்சலும் எதிர்பாராத மென்மையும் சேர்ந்த அவனது பாத்திரம் கவனத்தை ஈர்க்கிறது. ஆனந்த் நீலகண்டனின் எழுத்து சிறப்பாக இருந்தாலும், பிராமணர்களையும் வடஇந்தியர்களையும் ஒரே கோணத்தில் காட்டி, அவர்களின் தரப்புக்கு இடமளிக்காதது குறை. ராமாயணத்தை வேறுவிதமாக அணுகும், விவாதிக்கத் தகுந்த துணிச்சலான நூல்.

சிவா முத்தொகுதி அளவுக்கு விறுவிறுப்பு இல்லாவிட்டாலும், அசுரன் நல்ல வாசிப்பு. வால்மீகி ராமாயண நிகழ்வுகளை இணைத்துக்கொண்டே, தேவர்களையும் அசுரர்களையும் தெய்வீகச் சக்திகள் இல்லாத மனிதர்களாக அணுகுவது சிறப்பு. ராவணனின் மனிதத் தன்மையைத் தொடர்ந்து தக்கவைப்பதும் கவர்கிறது. ராமன், லட்சுமணன் பாத்திரங்களுக்கும் போர்க்காட்சிகளுக்கும் இன்னும் விரிவான இடம் அளித்திருக்கலாம். தோற்றவர்களின் கோணத்தில் ராமாயணத்தைப் பார்க்க வைக்கும் இந்நூல், எழுத்துநடைக்காகவும் பரிந்துரைக்கத்தக்கது.

ராவணனின் நல்லதும் கெட்டதும் அவன் பார்வையிலிருந்து வெளிப்படும் என்ற எதிர்பார்ப்பை நாவல் நிறைவேற்றவில்லை. பெரிய கனவுகளும் திறமையான துணைவர்களும் இருந்தாலும், ராவணனை அறிவற்றவனாகவே காட்டுகிறது. அவனது உறவுகளைச் சித்தரிக்கும் விதமும் பாத்திரத்தை வலுவிழக்கச் செய்கிறது. மிக மெதுவாக நகரும் கதையை வாசிப்பது சிரமமாக இருக்கிறது; சில இடங்களில் நிகழ்வுகளுக்குப் பொருத்தமான காரணமே இல்லை. இறுதியில் மேம்படும் என்ற நம்பிக்கையும் பொய்த்துப்போகிறது.

அசுரர்களின் பார்வையில் சொல்லப்படும் இந்த ராமாயண மறுகதை மேலும் நம்பத்தகுந்ததாகத் தோன்றுகிறது. வென்றவர்கள் தங்கள் புகழுக்கேற்ப வரலாற்றை அமைத்துக்கொள்வது குறித்த கேள்வியுடன், அரசர்களின் வாழ்க்கையோடு இணையும் எளிய மனிதனான பத்ரனின் வாழ்வை அழகாகச் சித்தரிக்கிறது. பெரும் தலைவர்கள் வந்து போனாலும், போர்களில் மறக்கப்படும் சாதாரண மக்களே உலகை மாற்றித் தொடர்ந்து வாழ்கிறார்கள் என்பதை முன்னிறுத்துவது இதன் சிறப்பு.

ராவணன், பத்ரன் ஆகியோரின் கதைகளைச் சொல்லும் விதம் சிறப்பாக உள்ளது; சாணக்யாஸ் சாண்ட் நூலை நினைவூட்டும் நல்ல வாசிப்பு. போரில் வென்றவர்களுக்கே புகழும் அதிகாரமும் சேர்வதையும், தோற்றவர்களின் பண்பாடு பதிவுகள் இல்லாமல் மறைந்துபோகும் நிலையையும் நூல் வலியுறுத்துகிறது. வாசிப்பை முடிக்க நேரமெடுத்தாலும், பாதிக்கு மேல் சென்றதும் கதை வேகம் பெறுகிறது.

கதை நன்றாகப் பின்னப்பட்டுள்ளது; மாறிமாறி வரும் கதைசொல்லல் வாசிப்பைச் சீராகக் கொண்டுசெல்கிறது. ஆனால் கருத்துகளை மிகுந்த சார்புடன் முன்வைப்பது இதன் முக்கியமான பலவீனம்.

வழக்கமான நாயகர்களைவிட எதிர்நாயகர்களை விரும்புவோருக்கு இந்தக் கதைக்களம் பிடிக்கலாம். புனிதமான வாழ்வை முன்னிறுத்தும் பார்வைக்கு மாறாக, தனது கொள்கைகளுடன் மனிதனாக வாழும் ராவணனை முன்வைக்கிறது. ஆனால் எழுத்துமுறை பெரிய குறை. ஏற்கெனவே தெரிந்த இதிகாசக் கதையைச் சொல்லும்போது தேவைப்படும் ஈர்ப்பு பல இடங்களில் இல்லை; பாத்திரங்களோடு ஒன்ற முடியாமல் வாசிப்பு இழுபறியாகிறது. சுவாரசியமான பார்வை இருந்தும் நிறைவளிக்காத நாவல்.

அத்தியாயங்கள் நன்கு யோசிக்கப்பட்டு ஒன்றோடொன்று இணைக்கப்பட்டுள்ளன; பழக்கமான பாத்திரங்களையும் வேறொரு பார்வையில் பார்க்க வைக்கின்றன. மகாபலி ராவணனுக்குப் பத்து அறிவுரைகள் சொல்லும் பகுதியும், அதற்கு ராவணன் நேரடியாக முன்வைக்கும் கருத்துகளும் மீண்டும் வாசிக்கத் தக்கவை. அந்த அறிவுரைகளில் பல இன்றைக்கும் பொருந்துகின்றன. அரியணையையும் வெற்றியையும் நாடும் ராவணனின் வாழ்க்கை கவனத்தை ஈர்க்கிறது. மறுவாசிப்புக்கும் உகந்த நல்ல நூல்.

கதை நன்றாக இருந்தாலும் சொல்லப்பட்ட விதம் அவ்வளவாகக் கைகூடவில்லை. தெய்வக் கதையை மனிதர்களின் கோணத்தில் அணுகும் தொடக்கம், நடுப்பகுதியில் ராவணன் தனது செயல்களுக்கு சாக்குச் சொல்லும் போக்காக மாறி ஈர்ப்பை இழக்கிறது. அப்போது தனக்குச் சரியெனத் தோன்றிய முடிவுகளுக்கு அவன் இவ்வளவு நியாயம் கற்பிக்கத் தேவையில்லை. எனினும், இரு நாகரிகங்களின் பண்பாட்டு வேறுபாடுகளை நடுநிலையுடன் காட்டுவதும், வேறுபட்டிருப்பது தவறல்ல என்று உணர்த்துவதும் வாசிக்கத் தகுந்த அம்சங்கள்.