Reviews for ஸீரோ டிகிரி

தெளிவான கதையோ எளிதான வாசிப்போ இல்லாத நாவல். புரியாத இலக்கியச் சுட்டுகளும் பாலியல், உடல், உளவியல் வன்முறையின் தீவிரச் சித்தரிப்புகளும் இளம் வாசகர்களுக்கும் உணர்வுபூர்வமாகப் பாதிக்கப்படுவோருக்கும் ஏற்றவையல்ல. அவந்திகா சூர்யாவுக்கு எழுதும் கடிதம் எளிதாக வாசிக்க முடிவதோடு நெஞ்சை உலுக்குகிறது. இலக்கியத்தின் எல்லைகளையும் தமது பார்வைகளையும் சோதிக்க விரும்புபவர்களுக்கு இதில் மதிப்புண்டு; குழப்பமும் அருவருப்பும் தந்தாலும் சலிப்பூட்டாததால் வாசிக்கத் தகுந்ததாகிறது.

அபத்தத்தின் அளவில் முரகாமியை யாரும் மிஞ்ச முடியாது என்ற எண்ணத்தையே மாற்றிவிடும் நாவல்.

சில பகுதிகள் பிடிக்கின்றன; சில பிடிக்கவில்லை; இன்னும் சில வெறுப்பையும் குழப்பத்தையும் தருகின்றன. தொடர்பற்றதாகத் தோன்றும் துண்டுகளுக்கிடையில் அவந்திகாவின் வாழ்க்கையும் தந்தை–மகள் உறவும் சிறப்பாக அமைந்துள்ளன. இலக்கியப் பரிசோதனையாக மதிப்பிருக்கலாம்; ஆனால் இந்த வாசிப்புமுறை ஒத்துவரவில்லை. பாலியல் பகுதிகளும் உண்டு. வழக்கமான நாவல்களிலிருந்து மாறுபட்ட ஒன்றை விரும்புபவர்களுக்கு வாசித்துப் பார்க்க ஏற்றது.

நேர்கோடற்ற எழுத்து, புனைவுக்குள் புனைவு என எந்தப் பெயரிட்டாலும், இந்த நாவலின் அபத்தத்தை அவை நியாயப்படுத்தவில்லை. எந்த அத்தியாயத்திலும் தெளிவான நோக்கமோ இலக்கிய மதிப்போ தெரியவில்லை; பாலியல் ஆசைகளை விதவிதமாக வெளிப்படுத்துவதிலேயே எழுத்து சுழல்கிறது. பாலியலையோ காமத்தையோ எழுதுவது பிரச்சினையல்ல; அதை ரசனையுடன் கையாளாததே கடும் எரிச்சலை ஏற்படுத்துகிறது. முற்றிலும் நிராகரிக்கத் தோன்றும் படைப்பு.

சிக்கலான நடையும் பல கதாபாத்திரங்களும் சிதறிய கதைத்துணுக்குகளும் வாசிப்பில் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகின்றன. துயரமும் பாலியல் விவரணைகளும் நிறைந்த பகுதிகள் ஒன்றுசேரத் தொடங்கும்போதே நாவல் சட்டென முடிகிறது. தொடக்கத்திலிருந்து இறுதிவரை பரபரப்பும் தனித்துவமும் இருந்தாலும், அவை மட்டும் திருப்தியான வாசிப்பைத் தரவில்லை. வேறுபட்ட அனுபவமாக இருக்கலாம்; ஆனால் ரசனைக்கு ஒத்துவராத படைப்பாகவே தோன்றுகிறது.

கீழே வைக்க விடாமல் வேகமாக வாசிக்கத் தூண்டும் அத்தியாயங்கள். பகடியைக் கையாளும் விதமும் இடையில் வரும் வினாப் படிவமும் புதிதாக இருக்கின்றன; இறுதிக் கவிதைகள் சாருவின் வேறொரு முகத்தைக் காட்டுகின்றன. தனித்தனியாக அத்தியாயங்கள் சுவாரசியமாகவும் நேர்த்தியாகவும் இருந்தாலும், அவற்றை ஒன்றாக ஒரு நாவலாகப் பார்க்கும்போதுதான் குழப்பம் வருகிறது. என்ன சொல்கிறது, எவ்வளவு புரிந்தது என்ற கேள்விகள் வாசித்து முடித்தும் நீடிக்கின்றன.

ஓரிரு பகுதிகள் நினைவில் நிற்கலாம்; ஆனால் நாவலைச் சுருக்கிச் சொல்வது எளிதல்ல. வழக்கத்துக்கு மாறான ஒரு வாசிப்பு அனுபவம் இது.

தமிழ் மூலத்தின் எண் சார்ந்த கட்டுப்பாடுகளும் நிறுத்தக்குறிப் பரிசோதனைகளும் ஆங்கிலத்தில் பெரிதாகத் தெரியாதது ஏமாற்றம் தருகிறது. பல குரல்களில் சிதறி விரியும் நாவலில் அரசு வன்முறையும் பெண்களுக்கு எதிரான வன்முறையும் பாலியலும் தொடர்ந்து வருகின்றன. இலக்கியச் சுட்டுகளும் சுயபகடியும் இருந்தாலும், எழுத்துநடை ஈர்க்கவில்லை. மொழிபெயர்ப்புத் தேர்வுகளும் இதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம்; ஓரளவு ஆர்வமூட்டினாலும் பெரும்பாலும் தோல்வியுற்ற பரிசோதனையாகவே தோன்றுகிறது.

முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாவிட்டாலும், நாவலின் திருப்பங்களும் எதிர்பாராத நகர்வுகளும் வாசிப்பைச் சுவாரசியமாக்குகின்றன. ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் கிடைப்பதைவிடத் தமிழ் மூலத்தில் மொழி சார்ந்த அர்த்தச் செறிவு இன்னும் அதிகமாக இருக்கக்கூடும் என்ற எண்ணம் எழுகிறது. அந்த அடுக்குகள் எல்லாம் பிடிபடாத நிலையிலும் ரசிக்க முடிகிற படைப்பு.

நாவலாக உருப்பெறாமல் குறிப்புகள், அனுபவங்கள், கவிதைகள், கடிதங்கள் என ஒழுங்கின்றிச் சேர்க்கப்பட்ட தொகுப்பாகவே தோன்றுகிறது. கட்டமைப்பும் பாத்திர வளர்ச்சியும் தொடர்ச்சியும் இல்லாததால் ரசிக்க முடியவில்லை. இதைக் கொண்டாடுவது பொருளுள்ள படைப்பை உருவாக்க உழைப்பவர்களுக்கு அநியாயமாகப் படுகிறது. வடிவப் பரிசோதனைக்காகக் குறிப்பிடலாம்; ஆங்காங்கே நகைச்சுவையும் கூர்மையான பார்வைகளும் இருக்கின்றன. ஆனாலும் தவறவிட்டால் இழப்பில்லை.