Reviews for கோசலை

வாழ்க்கையின் சவால்களுக்கு எதிராகப் போராடிய ஒரு பெண்ணின் அழகான கதை. சமத்துவமின்மைக்கு எதிரான அவளின் தொடர் போராட்டமும், கல்வியை முன்னேற்றத்திற்கான கருவியாகப் பயன்படுத்துவதும் கதை முழுவதும் அழகாகக் கொண்டு செல்லப்பட்டுள்ளது. துரதிர்ஷ்டவசமாக, இந்தப் போராட்டத்தின் முடிவு தெரியவில்லை — அது தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கும்.

தமிழ் இலக்கியத்திற்கு பழக்கமான ஒரு கதைக்கரு. இந்துமதி, சிவசங்கரி, ரமணிச்சந்திரன், லஷ்மி போன்ற எழுத்தாளர்களின் பாணியிலான கதை — ஆனால் அதினும் மலிவான வடிவம் என்றே சொல்ல வேண்டும். அழுத்தமும் ஆழமும் இல்லாத எழுத்தும் கதாபாத்திரங்களும்.

அம்பேத்கர், சாதியமைப்பு போன்றவை வலுக்கட்டாயமாகச் சேர்க்கப்பட்டு ஒரு சோகக்கதையை சுயமுன்னேற்றக் கதையாக்கியிருக்கிறார். இதுபோன்ற படைப்புகளை தலித் இலக்கியம் என்று குறிப்பிடுவது, பெரும் போராட்டங்களை கடந்துவந்த தலித் இலக்கிய வரலாற்றை பின்னுக்கு இழுப்பதாகும்.

தன் வாழ்வின் வலியை எழுத்தாக்கி போராட்ட வடிவமாக எழுந்த தலித் இலக்கியத்தை, வெறும் சந்தைப் பண்டமாக அணுகும் கண்ணோட்டத்துடன் எழுதப்படும் படைப்புகள் ஒரு சாபக்கேடு.

பேட்டை ஒரு சினிமா கதை, கோசலை ஒரு சீரியல் கதை.

தமிழ்பிரபாவின் மற்றுமொரு தாக்கமிக்க நாவல். சுருக்கமாகச் சொன்னால், குள்ளத்தன்மையுடன் பிறந்த ஒரு பெண்ணின் கதை. ஆனால் நாவல் அதையும் தாண்டி முழுமையானது.

உணர்வுகள், மனிதர்களின் சித்தரிப்பு, செயல்களின் நியாயப்படுத்தல் அனைத்தும் யதார்த்தமானவை. ஒவ்வொரு மனிதனும் தான் செய்வது சரி என்று நம்பிக்கொள்வதும், நிபந்தனையற்ற அன்பு காட்டுபவர் எப்படி சாதாரணமாக எடுத்துக்கொள்ளப்படுகிறார் என்பதும் அழகாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

உடல் குறைபாடு கொண்ட ஒரு மனிதர் மனதளவில், உணர்வு ரீதியாக எவ்வளவு கடினமாகவும் பாதுகாப்பின்மையாகவும் உணர முடியும் என்பதை நியாயமாகக் கொண்டு வந்திருக்கிறார். நாவலின் 90கள் உணர்வு அழகானது. ரமணிச்சந்திரன் நாவலுடன் ஒப்பிடப்படினும், நடைமுறை யதார்த்தத்தில் இது மேம்பட்டது.

கோசலையிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள நிறைய இருக்கிறது. கல்வி மூலம் வாழ்க்கை எப்படி மாறும் என்பதற்கு இது சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. தூய தமிழ் நடை மிகவும் ரசிக்கத்தக்கது.

நாம் வாழும் பூமியை தொலைவிலிருந்து பார்த்தால் சமமானது என்று சொல்லிவிடலாம், ஆனால் உள்சென்று பார்த்தால் எத்தனை ஏற்றங்கள், எத்தனை பள்ளங்கள். மனித வாழ்வும் அப்படித்தான்.

சிந்தாதிரிப்பேட்டையில் அலங்காரவேலன்-வேண்டாமணி தம்பதிக்கு மூத்த பெண்ணாகப் பிறக்கிறாள் கோசலை. 15 வயதில் 5 வயது உடல் வளர்ச்சி மட்டுமே கொண்ட அவள், தாயின் மறைவு, தம்பியின் பிரிவு, கணவன் ஜோதியின் விலகல், மகள் ரேவதியின் இழப்பு என தொடர் சோகங்களை எதிர்கொள்கிறாள்.

தமிழ்பிரபா எழுத்தில் வேறு உயரத்திற்கு சென்றிருக்கிறார். ஒவ்வொரு கதை மாந்தருக்கும் உரிய இடமும் உணர்வுகளும் தெளிவாக படைக்கப்பட்டுள்ளன. 90களின் சென்னையை — ஆசை மிட்டாய், சன் டிவி, ரிச்சி ஸ்ட்ரீட், பாரிஸ் கார்னர் — என நினைவுகளில் தூண்டிவிடுகிறார்.

இலக்கியத்தின் உச்சம் என்று சொல்லக்கூடிய ஒரு இடம்: வயது மூப்பில் கூன் விழ, தெருவிளக்கின் வெளிச்சத்தில் தன் நிழல் சற்று உயரமாகத் தெரிவதை நின்று பார்க்கும் கோசலை. கோசலை கடந்த வழிநெடுக தமிழ்பிரபாவும் அலைந்து திரிந்திருக்க வேண்டும் — அப்போதுதான் இந்த எழுத்து சாத்தியம்.

கதை நெடுக மேகமும் ஒரு கதாமாந்தராக உலாவருவது சிறப்பு. கோசலையை மகிழ்விக்க, ஆறுதல்படுத்த, கண்ணீரைத் துடைக்க மேகங்கள் உடனிருக்கின்றன. சரித்திரம் வெற்றிபெற்றவர்களுக்கு இடம் கொடுக்கும், ஆனால் இலக்கியம் வாழ்தலே ஒரு சாதனை என்று சாமானிய மனிதனையும் தனக்குள் நிரப்பிக்கொள்ளும்.

மிக உணர்வுபூர்வமான புத்தகம். நான் படித்து மனதில் பதிந்த கதாபாத்திரங்களில் கோசலை நிச்சயம் இருப்பாள். அவள் வாழ்க்கைக்குள் அம்பேத்கர் நுழையும் பக்கங்கள் மிகவும் நெகிழச் செய்தன.

உடல் குறைபாடு உள்ளவர்கள் பிறர் மீது அவநம்பிக்கை கொண்டிருப்பார்கள் — நம்பிக்கை ஏமாற்றத்தையே தரக்கூடும் என்ற எண்ணத்தில். கோசலையின் வாழ்க்கையிலும் பேரன்பு கொடுத்தவர்களே விலகுகிறார்கள். அவள் வாழ்வில் படும் பெரும் துயரங்கள் அப்பா, தம்பி, கணவன் ஆகியோரால்.

அம்பேத்கரின் 'இவர்களுடைய வெறுப்பை எல்லாம் என் ஆற்றலாக மாற்றினேன்' என்ற பொன்மொழி கோசலையின் வாழ்க்கையை தலைகீழாக மாற்றுகிறது. அதன் பின் சவால்களை அவள் கையாள்வதே ஒரு கலை. அவளுடைய வாழ்வே சமூகமாக மாறுகிறது — அவளால் உருவான சமூகம் பெரும் கடலாக வரும் காட்சிகள் மெய்சிலிர்க்க வைக்கின்றன.

தமிழ்பிரபாவின் இரு நாவல்களையும் வாசித்த பின் சிந்தாதிரிப்பேட்டையின் தெருக்களில் சுற்றித்திரியும் சிறுவனைப் போல மனம் ஓடுகிறது. மக்களின் வாழ்வியலை மிகவும் எதார்த்தமாக நம்முள் கடத்திவிடுகிறார். கோசலையின் வாழ்க்கை நம் வாழ்விற்கு அதீத நம்பிக்கையை தருகிறது.

ஒருவராவது தன் மீது மட்டுமே முழு அன்பைக் காட்டிவிட மாட்டார்களா என ஏங்கும் கோசலையை புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. அப்பா, தம்பி, சித்தி, கணவன், மகள், தோழி — இவர்களிடம் எதிர்பார்த்த அன்பு கிடைக்காமல் போனாலும், அவளால் படித்து உயர்ந்தவர்கள் மனதில் அழியாமல் வாழ்ந்துகொண்டிருப்பாள்.

தன் உடல் மீது கோசலைக்கு ஏன் இவ்வளவு வெறுப்பு, நம்பிக்கையின்மை? சுற்றி உள்ளவர்கள் அவளிடம் உடல் நேர்மறை உணர்வை வளர்த்திருக்க வேண்டும். மாறாக அவர்களே அதை குறையாய் பார்க்கும்போது அவள் என்ன செய்வாள்?

தன் கூட்டை உடைத்து வெளிவந்த பாட்டாம்பூச்சி போல சிறகை விரித்து பறந்தபோது தான் நிம்மதி கொண்டேன். இந்தப் புத்தகம் பேசும் அரசியல், வாழ்வியல், ஏற்ற இறக்கம், மூட நம்பிக்கைகள் — இவற்றையெல்லாம் தாண்டி, ஒரு புத்தகம் என்ன செய்துவிட முடியும் என்ற கேள்விக்கு கோசலை வாசித்த 'விசாவுக்காக காத்திருக்கிறேன்' பதில் சொல்கிறது. மேகங்களைப் பார்க்கும்போதெல்லாம் கோசலையை தான் மனம் நினைக்கும்.

கோசலையைப் பற்றி ஏராளமான பதிவுகளும் கட்டுரைகளும் வந்த வண்ணம் இருக்கின்றன. தமிழ்பிரபாவின் எழுத்துத்திறன் குறித்த ஆச்சரியமே மிஞ்சுகிறது. மகத்தான படைப்பு — ஆகச்சிறந்த எழுத்தாளர்களின் பட்டியலில் இடம்பெறுவதற்கான படி இந்த நாவல்.

எழுத்து மட்டுமின்றி அதன் பின்னால் உள்ள நோக்கமும் தெளிவும் பிரம்மிக்க வைக்கின்றன. வரப்போகும் துயரத்திற்காக கோசலை போராடுவதும், உறவுகள் நீடிக்கப்போவதில்லை என்று எதிர்கொள்வதும், ஜோதியின் முடிவுகளுக்குப் பின் கட்டமைக்கப்படும் வரையறைகளும் — நம் ஆழ்மனதில் விளையாடிக்கொண்டிருக்கும் உணர்வுகள் இவை. இவற்றை வெட்ட வெளிச்சத்திற்கு கொண்டுவரும் தமிழ்பிரபாவின் திறன் அச்சமூட்டுகிறது.

சில மனிதர்கள் வாழ்க்கை முழுக்க பிற உறவுகளால் கைவிடப்பட்டவர்களாகவே வாழ்ந்து முடிக்கிறார்கள், ஆனால் கோசலை அவளை கைவிடுவதாயில்லை.

உடல் குறைபாடு கொண்ட கோசலை கழிவிரக்கமும் தாழ்வு மனப்பான்மையும் கொண்டிருந்தாலும், உறவுகளுக்கு தன்னை முற்றிலும் அளிக்கிறாள். ஆனால் நிராகரிப்பு மட்டுமே மிச்சம். ஒவ்வொருவரும் விலகும்போது அவரவர் நியாயங்களை கற்பனை செய்துகொண்டு வாழ்க்கையை தொடர்கிறார்கள்.

தாயின் மறைவிற்கு பின் வீட்டை தன் கையில் எடுத்து தம்பியையும் தந்தையையும் தாய் போல காக்கிறாள். காதலன் அமையும்போதும் கோசலை காதல் வாழ்க்கையை கேள்விகளால் பரீட்சித்துக் கொண்டே இருக்கிறாள். தன்னோடு பேசிக்கொள்ளும்போது கழிவிரக்கம் ஏற்பட்டாலும் செயலின் மூலமாக அடுத்த கட்ட வாழ்க்கையை நோக்கி செல்கிறாள்.

காதலை எதிர்க்கும் தந்தை சமுதாயத்திற்கு போராளி, ஆனால் வீட்டில் சாதி ஆணவம் கொண்ட சாதாரண மனிதர். தம்பி, கணவன், மகள் என ஒவ்வொருவரும் அவர்கள் நியாயத்துடன் விலகிவிடுகிறார்கள். அங்கிருந்து செயலின் வழியாக தன்னை மீட்டெடுப்பதே நாவலின் உச்சம்.

கோசலை தன் தம்பி கணேசனை தாக்கியவர்களை எச்சரிக்கும் அத்தியாயத்தில் துவங்கி, அலங்காரவேலன், வேண்டாமணி, கணேசன், தவமணி, உசா, அப்புனு, ஜோதி, பர்வதம்மாள், மல்லிகா, சிவக்குமார், ரேவதி, சாம்பவமூர்த்தி, குப்பு என பல கதாபாத்திரங்களுடனான பிணைப்புடன் முடிவடைகிறது.

கோசலை — உடல் வளர்ச்சி குன்றிய ஒரு பெண் — பல நிராகரிப்புகளைக் கடந்து வாழ்வில் உயர்ந்து, தன் சுற்றத்தாரின் உயர்வுக்கும் உழைத்த நல்ல உள்ளத்தின் வரலாறு இந்த நாவல்.