கோசலை ஒரு போராளி. அவள் கதையின் ஊடாக மனிதர்கள் அனைவருக்கும் எவ்வளவு போராட்டங்கள் இருக்கின்றன என உணர்ந்தேன். முடிவிலா தேடல் மட்டுமே இந்த வாழ்க்கையின் காரணியாக இருக்க முடியும் என்றும் உணர்ந்தேன்.

இருத்தலின் காரணங்களை மிகவும் அழகாக ஆய்ந்திருக்கிறார் தமிழ்பிரபா. தனிமையை விரட்ட நாம் அன்றாடம் செய்யும் முயற்சிகளை இனிமை பொங்கும் மொழியில் எழுதியுள்ளார். அனைவரும் கட்டாயம் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

அவள் மீது காட்டப்பட்ட வெறுப்பையெல்லாம் ஆற்றலாக மாற்றினாள் கோசலை!

அலங்கார நடை இல்லாமல் மிக இயல்பாக கோசலையின் வாழ்வில் உள்ள இன்பங்களை, காதலை, ஆற்றாமையை, துயரத்தை நேர்த்தியாக ஆசிரியர் கடத்துகிறார். முற்போக்கு அரசியல் பேசுபவர்களிலும் சிலர் சொந்த வாழ்க்கையில் சாதியமும் அடக்குமுறையும் கடைப்பிடிப்பதை எடுத்துக்காட்டிய விதம் அற்புதம்.

கோயிலில் உட்கார்ந்து பூர்ணிமாவிடம் கோசலை 'என்னை நினைத்துக்கொள்' என்று கூறுவது — அத்தனை வாசகர்களுக்கும் வாழ்வின் தொய்வுகளைக் கடக்க உதவும் உந்துசக்தியாக இருக்கும். தமிழின் சிறந்த நாவல்களில் கோசலைக்கு முதன்மையான இடம் இருக்கும் என உறுதியாகக் கூற முடியும்.

கோசலையைப் பிரிந்த பின் தன் மேல் பெரிதாக தவறில்லை என்று ஜோதி சமாதானம் செய்துகொள்ளும் காட்சி அற்புதமானது. ஒடுக்கப்பட்டோருடன் நேசமாக இருப்பவர்கள் அதிலிருந்து பிறழும்போது, தாங்கள் முன்னர் சமத்துவமாகப் பழகியதையே பெருந்தன்மையாக எண்ணி தற்போதைய விலகலை நியாயப்படுத்துவதுடன் ஒப்பிடத்தக்க பகுதி.

கோசலையின் பாதுகாப்பின்மை, குறிப்பாக தம்பியின் திருமணத்திற்குப் பின் அவளின் செயல்களில் கச்சிதமாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அம்பேத்கரைப் பற்றி அறிந்த பின் கோசலை மேலெழுகிறாள்.

அவசரகால நிலை, இரட்டை கோபுரத் தாக்குதல், சுனாமி என நீண்ட காலவரிசையில் கதை கடக்கிறது. சார்பட்டா போல கதாபாத்திர அறிமுகமும் பின்னணியும் சொல்லும் பாணி கவனிக்கத்தக்கது. பம்பிங் ஸ்டேஷன் தகவல்கள் சிறப்பாக இருந்தாலும் கொஞ்சம் திணிப்பாகத் தோன்றுகிறது. கம்யூனிஸ்ட்களின் சாதி முரண்பாட்டை விமர்சிப்பது காலங்காலமாக இருக்கும் விமர்சனமே.

பேட்டை நாவலுக்குப் பிறகு தமிழ்பிரபாவின் அடுத்த நாவல் மீதான எதிர்பார்ப்பு அதிகரித்திருந்தது.

முழுமை பெற்ற மனிதர் யாருமில்லாத இவ்வுலகில் குறை-நிறை என்ற இருமைகளுக்கிடையில் வெறுப்பிற்கும் அன்பிற்கும் நெடுங்கால போர் நடக்கிறது. இச்சமரில் தன் உடற்கூறால் மட்டுமே சிக்கிக்கொள்ளும் கோசலை, புறக்கணிப்பையும் துரோகத்தையும் தியாகத்தால் எதிர்கொண்டு எழுந்து நிற்கிறாள். நுண்மையிலிருந்து பெரும் ஆகிருதியாக விரியும் ஆலம் விதையின் பண்பைப் போன்றது கோசலையின் வாழ்வு.

கோசலையை கடவுள் அந்தஸ்திற்கு உயர்த்திவிடுவாரோ என்று பயந்தபோது, அவளும் சாதாரண மனிதர்தான் என்பதை உஷா மீது காட்டும் பொறாமை மூலம் விளக்குகிறார்.

கோசலை... மேகம் பார்க்கும் வானம் அவள்.

அப்பா, தம்பி, கணவன், மகள் என குறுகிய வட்டத்திற்குள் உழன்றுகொண்டிருக்கும் கோசலை — நம்பினவர்களின், நேசித்தவர்களின் ஆதரவற்று வெறுமையாய் நிற்கையில் எதற்காக இந்த வாழ்க்கை? உடல் குறைபாடு கொண்ட, சமூகத்தால் புறக்கணிக்கப்படும் பெண், சிறு வயது முதல் தன் மீதே கழிவிரக்கம் கொண்டு வளர்ந்தவள், வாழ்வில் சந்திக்கும் மாறுபாடுகளும் சமூகத்தில் அவள் கொண்டுவரும் மாற்றங்களுமே கதையின் சுருக்கம்.

கோசலையின் தாக்கம் படிப்போர் அனைவரையும் கட்டாயம் ஆட்கொள்ளும்.