Reviews for பசித்த மானிடம் [Pasittha Maanidam]

காமம், அதிகாரம் இரண்டும் மனிதனின் பெரும்பசி, தீரா போதை. கணேசன், கிட்டா இருவருக்கும் அது நிறையவே இருக்கிறது. அவை கிடைத்தால்தான் நிம்மதி என்று பள்ளி பருவ வயதில் இருந்தே ஓடுகின்றனர்.

கணேசனுக்கு ரவுத்தரிலிருந்து தொடங்கி — இது இன்றும் பேச இயலாத ஓரினச்சேர்க்கை பற்றி அந்த காலத்திலேயே பேசிய தமிழின் முதல் நாவல் — தன் ஆசிரியரின் மனைவி, பெண் டாக்டர், கோதை என பலரிடமும் காம இன்பம் கிடைக்கிறது.

கிட்டாவிற்கு தன் மனைவி, மறைந்த அண்ணனின் மனைவி, மனைவியின் சகோதரி, தொழில் கூட்டாளியின் மனைவி என பலரிடமும் கிடைக்கிறது — கூடவே அவன் ஆசைப்பட்ட அதிகாரமும், தொழிலும், பணமும், வெற்றியும் கிடைக்கிறது.

எது கிடைத்தால் நிம்மதி, மகிழ்ச்சி என்று நினைத்தார்களோ அது கிடைத்தாலும், நடுத்தர வயதை அடைந்ததும் மிஞ்சியது மன வருத்தம், பழி, நோய், பகை, நிம்மதியின்மை இவையே.

இறுதியில் நிம்மதி ஆத்ம ஞானத்தை தேடுவதிலும், பற்றற்ற வாழ்க்கை வாழ்வதிலும்தான் என்று கணேசன் உணர்கிறான். நிம்மதி என்பது அன்பான உறவுகளும், அமைதியான வாழ்வும்தான் என கிட்டா உணர்கிறான்.

இந்த நாவலை போகத்தின் வழியாக ஞானத்தைப் பற்றி பேசும் முயற்சியாகக் கொள்ளலாம். காமத்தை தவிர புரிந்துகொள்ள, சிந்திக்க நிறையவே இருக்கிறது இந்தப் புத்தகத்தில்.

இலக்கிய விமர்சனம் எழுதும் தகுதி இல்லை, எனவே இவை மனப்பதிவுகள் மட்டுமே. சிறு தயக்கத்துடனே வாசிக்கத் துவங்கினேன். ஏனோ இது பின்நவீனத்துவ பாணியில் இருக்கும் என்றொரு எண்ணம் மனதில் இருந்ததால் வந்த தயக்கமாக இருக்கலாம். ஆனால் வாசிக்க வாசிக்க மிக எளிமையான நடையாகவே பட்டது. கிட்டத்தட்ட 500 பக்கங்கள் கொண்ட நாவல் என்ற எண்ணமே தோன்றவில்லை. கதையின் கதாபாத்திரங்களும், அவர்களது சமூக நெறிகளுக்குப் புறம்பான நடத்தைகளும் கதை வெளிவந்த காலத்தில் பெரிய அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தி இருக்கக் கூடும் என்பதை ஊகிக்கலாம். மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் அன்றைய சமுதாயத்தில் இருந்த லட்சிய பிம்பங்களை உடைத்த கதை. ஆனால் அதை அடுத்த கட்டத்துக்கு எடுத்துச் செல்வது இடையிடையே வரும் கதைமாந்தர்களின் மனவோட்டத்தைப் பற்றிய வர்ணனை. அவ்வப்போது ஆசிரியருக்கு சிவப்பு தோலின் மேல் மிகுந்த ஈடுபாடு போல என்று தோன்ற வைக்கும் வண்ணம் கதாபாத்திரங்களின் தோல்நிறம் சார்ந்து வரும் வர்ணனைகள் சற்று எரிச்சல்படுத்தினாலும், தான் சார்ந்த சமுதாயத்தின் கசடுகளை, போலி பிம்பங்களை வெளிச்சமிட்டுக் காட்டியிருக்கும் ஆசிரியரின் தைரியத்தையும் மெச்சாமல் இருக்க முடியாது. குறையாகச் சொல்ல வேண்டுமென்றால் ஒரு ஒழுங்கு இல்லாமல் அங்குமிங்கும் தாவும் கதைக்களனைச் சொல்லலாம். அதனால் சில அத்தியாயங்கள் துவங்கும் போது அது தற்காலமா அல்லது பின்னோக்கு காட்சியா என்ற குழப்பம் சில சமயம் ஏற்படுகிறது. ஆனால் அது பெரிய குறையாகத் தோன்றாத அளவுக்கு மொழிநடை சிறப்பாக அமைந்துள்ளது. கதை மாந்தர்களில் மனதில் நிற்பவர் பசுபதி என்ற போலீஸ்காரர். கதையைப் படித்துப் பாருங்கள்.

நாவலின் பின் அட்டையில் கூறப்பட்டுள்ள வாக்குறுதிகளை கதை முழுமையாக நிறைவேற்றவில்லை. ஆண்மை, காமம், பாலியல் ஆகியவை சாதி மற்றும் ஒடுக்குமுறைக்குள் அடைபட்டிருப்பதாக அட்டையில் சொல்லப்பட்டிருந்தாலும், கதையில் இவை போதுமான அளவு ஆராயப்படவில்லை. சமூக ஊழலையும் மனித போலித்தனத்தையும், அவை ஒழுக்கச் சீரழிவு மற்றும் ஆணாதிக்கத்துடன் எப்படி தொடர்புபடுகின்றன என்பதையும் ஆசிரியர் நன்றாகக் காட்டுகிறார், ஆனால் அதற்கு அப்பால் செல்லவில்லை. கதையின் ஓட்டம் நோக்கமற்றதாக உணர்கிறது. பார்வைக் கோணம் சில அத்தியாயங்களுக்கு ஒருமுறை திடீரென மாறுகிறது. ஓரினச்சேர்க்கை அம்சங்கள் போதுமான ஆழமின்றி இருக்கின்றன. சாதி என்பது பெரும்பாலும் பிரச்சினையாக எடுத்துக்கொள்ளப்படவில்லை.

இந்தப் புத்தகம் திருச்சி, தஞ்சாவூர், கும்பகோணம் ஆகிய ஊர்களின் பழைய பெருமையான காலத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது. அந்த நகரங்களின் வாழ்க்கைமுறையையும் கலாச்சாரத்தையும் புரிந்துகொள்ள உதவுகிறது. மனிதர்கள் எப்படி வாழ்க்கையின் வெவ்வேறு கட்டங்களுக்கு தற்செயலாக மாறுகிறார்கள், எப்படி பலியாகிறார்கள் என்பதை விளக்குகிறது. மனித உணர்வுகளுக்கும் உறவுகளுக்கும் இடையிலான போராட்டத்தை கற்றுத்தருகிறது. வாழ்க்கை ஒரு பயணம் — அமைதியாக அமர்ந்து அந்தப் பயணத்தை அனுபவியுங்கள் என்பதே இந்நாவலின் செய்தி.

இந்தப் புத்தகத்திற்கு மதிப்பீடு அளிப்பது மிகவும் கடினமாக இருந்தது. கதையின் ஓட்டமும் வேகமும் சில இடங்களில் அருமையாகவும், வேறு சில இடங்களில் மிகவும் மெதுவாகவும் இருக்கிறது. சில பகுதிகள் அறிவுபூர்வமாகவும், சில பகுதிகள் சாதாரண உணர்வுகளால் நிரம்பியும் இருக்கின்றன. ஆனால் ஆசிரியரின் மொழிமீதான ஆளுமை அற்புதமானது — 36 ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுதப்பட்டது என்று எந்த இடத்திலும் தோன்றவில்லை. தமிழ் புனைகதை இலக்கியத்தின் முக்கியமான படைப்புகளில் ஒன்று என்பதில் சந்தேகமில்லை.

நான்கு தசாப்த நீண்ட என் தொழில் வாழ்க்கையில், தொழுநோயின் ஆரம்ப நிலையில் இருந்த ஓரிரு நோயாளிகளை மட்டுமே சந்தித்திருக்கிறேன்; இந்த நாள்பட்ட நோயைச் சிகிச்சை செய்யும் வாய்ப்பு என்றுமே கிடைக்கவில்லை.

இந்தப் புத்தகத்தில் ஒரு நல்ல கதைக்குத் தேவையான அனைத்து கூறுகளும் உள்ளன - சுகபோகம், பெருந்தீனி, துறவு, உறவினர்களுக்குள் திருமணம் செய்ததால் ஏற்படும் குறைபாடுகள், சிறுவர் துஷ்பிரயோகம், கட்டுப்பாடற்ற காமம், பலதார மணம், பிறப்புகள், நோய்கள், மரணங்கள், ஆன்மீகம். கதையில் ஏதேனும் நீதி அல்லது செய்தி இருந்தால், அது என்னைக் கடந்து சென்றுவிட்டது.

இந்த நாவல் பசி பற்றியது - மனிதர்களை வாட்டி வதைக்கும், அவர்களின் வாழ்க்கையை இயக்கும் பல்வேறு பசிகள் பற்றியது. கணேசன் மற்றும் கிட்டா என்ற இரு மையக் கதாபாத்திரங்கள் தீவிர பாலியல் மற்றும் அகங்கார ஆசைகளால் இயக்கப்படுகின்றனர்.

கணேசனின் வாழ்க்கை சோகமானது - ஒரு அனாதையாக கொடூரமாகச் சுரண்டப்படுகிறான். படிப்படியாக இந்த பாலியல் சீர்கேட்டு வாழ்க்கைக்குப் பழகிவிடுகிறான், இறுதியில் தொழுநோயால் பாதிக்கப்படுகிறான். பாலியல் ஆசையுடன் போராடும் அவனின் வாழ்க்கையையும், அதை வெல்ல வேண்டும் என்ற அவனது உண்மையான விருப்பத்தையும் பின்தொடர்கிறோம். இந்த நோய் அவனை தன் வாழ்க்கையை மறுபரிசீலனை செய்ய கட்டாயப்படுத்துகிறது. ஒரு போலீஸ்காரரின் எதிர்பாராத நட்பு அவனை மாற்றுகிறது, ஒரு துறவியாக தவறாகப் புரிந்து கொள்ளப்பட்டு இறுதியில் உண்மையிலேயே ஒரு ஞானியாக மாறுகிறான். அவனது முழு பயணமும், ஒரு பார்வையற்ற பெண்ணுடன் அவன் கட்டியெழுப்பும் உறவும் மனதைத் தொடுவதாக இருந்தன.

கிட்டாவின் வாழ்க்கை இதற்கு நேர்மாறாக வெளிப்படையாக வளர்வது போல் தோன்றினாலும், முழுமையான வீழ்ச்சியே. நாவல் கிட்டாவும் கணேசனும் கொந்தளிப்பான வாழ்க்கைக்குப் பிறகு மீண்டும் சந்திப்பதில் முடிகிறது.

இந்த நாவல் மனிதப் பசியின் - உடல் ரீதியான மற்றும் ஆன்மீக ரீதியான - முழுமையான ஆய்வு.

இதற்குமுன் எழுத்தாளரின் 'ரத்த சுவை' என்ற ஒரே சிறுகதையைத் தான் படித்திருக்கிறேன். மிகச் சிறந்த கதைகளில் ஒன்றான அந்த கதை தந்த உற்சாகத்தின் தொடர்ச்சியாக இந்த நாவலை வாசிக்கத் தொடங்கினேன். கரிச்சான்குஞ்சு எழுதிய ஒரே நாவல் என்றும் தமிழ் இலக்கியத்தில் முதன் முதலாக ஓரினச் சேர்க்கை இடம் பெற்ற நாவல் என்றும் பரவலாக அறியப்பட்ட இந்த நாவலை வாசித்து முடிக்கும் போது, கும்பகோணத்து வாழ்க்கையை படித்த அனுபவத்தை தந்தது.

தோப்பூரைச் சேர்ந்த இரண்டு மனிதர்கள் கணேசன் மற்றும் கிட்டா, அவர்களின் மொத்த வாழ்க்கையையும் பின்னலாக கொண்ட கதை அமைப்பு. பணம், அதிகாரம், உடல் இவற்றின் பால் மனிதர்கள் கொள்ளும் பசி தீராதது, பசியை போக்க வழி இல்லாத போது ஏற்படும் துன்பம், அதை போக்கும் போது திருப்தியாக மாறுகிறது, அவ்வாறு அடையும் திருப்தியும் நிரந்தரம் இல்லாதது, தொடர்ந்து ஏதோ ஒன்றின் மீது பசி ஏற்பட்ட வண்ணம் வாழ்க்கை நகர்கிறது என்ற சிந்தனை விவாதம் தான் கதை முழுக்க விரவியுள்ளது.

அக்கிரகாரத்து வாசம் அதிகமாக உள்ளது. பூணூல் அணிய விரும்பாத கணேசன் சுந்தரியின் கட்டளையின் பேரில் அணிந்து கொள்ளும்படி நேர்கிறது. சீனு அய்யங்கார் என்ற கணக்குபிள்ளையின் வட்டி கதைகள் 'ரத்த சுவை' கதையை நினைவூட்டியது. இவை அனைத்தையும் மீறி தொடர்ந்து இந்த நாவலை படிக்க இருந்த காரணங்கள் எழுத்தாளர் கையாண்ட கதை சொல்லும் உத்தி மற்றும் எழுத்தாளர் வெளிச்சமிட்டு காட்டிய முகமூடியற்ற கதாபாத்திரங்கள். மேலும் தொழுநோயைப் பற்றிய விழிப்புணர்வாக அக்காலத்தில் அமைந்திருக்க வேண்டும்.

கரிச்சான் குஞ்சு அவர்களின் படைப்புகளைப் பற்றிய சிறு பதிவு.

ரத்த சுவை (சிறுகதை) - மனித சமூகத்தின் போலி நம்பிக்கைகளுக்கும் காலாவதியான மரபுகளுக்கும், அன்றாட மனித வாழ்வின் யதார்த்தத்திற்கும் உள்ள பரந்த இடைவெளி குறித்து ஆழமாக சிந்திக்க வைக்கும் ஒரு சிறுகதை.

பசித்த மானிடம் (நாவல்) - காமப் பசி ஒரு மனிதனை ஆட்கொண்டால் அவன் மனவோட்டங்கள், செயல்பாடுகள் எவ்வாறு இருக்கும் என்பதை கிட்டா, கணேசன் என்ற இரண்டு பிரதான கதாபாத்திரங்கள் வாயிலாக சொல்லும், 1978-இல் வெளிவந்த அருமையான நாவல்.

பசித்த மானிடம் - துணிச்சலான ஆனால் சற்று நீளமான நாவல். முதலில் சொல்ல வேண்டியது: இந்த நாவல் 1977-ல் வெளிவந்தது என்பதை நினைத்துப் பாருங்கள் - குழந்தை துஷ்பிரயோகம், ஓரினச்சேர்க்கை, விசுவாசமின்மை, ஒழுக்கத்தின் தோல்வி, சுய அடையாளத் தேடல், தாழ்வு மனப்பான்மை, சுயநலம் மற்றும் கட்டுப்பாடற்ற காமம் பற்றி வெளிப்படையாகப் பேசுகிறார். மற்ற விமர்சனங்கள் சொல்வது போலவே, நாவலில் சில இடங்கள் மிகவும் சலிப்பாக இருந்தாலும், கதாபாத்திரங்களின் ஈர்ப்பு எப்படியோ கடைசி வரை படிக்க வைக்கிறது.