Reviews for உடையார் - பாகம் 6

பண்டைய தமிழ் வரலாற்றை அறிந்துகொள்ள மிகவும் நல்ல புத்தகம்.

அருமையான படைப்பு!

"திருமகள் போல பெருநில செல்வியும் தமக்கே உரிமை பூண்டுமெனக்கெழு..." என்று அவர் மெய்க்கீர்த்தி எதிரொலிக்க, ஆயிரம் ஆண்டுகள் தாண்டி ராஜராஜரின் மீது அளவு கடந்த காதல் கொள்ள செய்யும் படைப்பு.

சில தொய்வுகளும் சறுக்கல்களும் இருந்தாலும், சில விஷயங்கள் தேவைக்கு மேல் சொல்லப்படும், சில முக்கிய நிகழ்வுகள் சுருக்கமாக சொல்லப்பட்டிருப்பது உண்மையே.

ஆனால் நம் பெரிய கோவிலையும், தமிழையும், தமிழ்நாட்டின் வணிகமும் வளமும் பெருகியதையும், கணித மேன்மையும் இலக்கிய மேன்மையும் — இவை எல்லாம் வளர ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னமே ஒரு அரசன் தொலைநோக்குப் பார்வையுடன் இயங்கியிருக்கிறான் என்று தெளிவாக பதிவிட்டு சொன்னதால் எல்லா எழுத்துப் பிழையும் மன்னிப்புக்கு உரியதே.

நமக்கு நாம் யார் என்று நினைவூட்ட பெரிய கோவிலை விட அரிய நினைவுச் சின்னம் தேவையே இல்லை. ராஜராஜரையும் ராஜேந்திரரையும் அறிமுகம் காட்டி, அவர்களோடு பழக வாய்ப்பளித்த ஆசிரியர் பாலகுமாரனுக்கு என் பணிவான நன்றிகள்.

பிரம்மாண்டம் — அரசன், கோவில், கதை, கதையாசிரியர் அனைத்துமே. ராஜராஜ சோழனைப் பள்ளிக்கூடப் பாடப் புத்தகத்தில் படித்து, பின் அருண்மொழியாய் பொன்னியின் செல்வனில் கண்டதோடு முடிந்து போனது. மீண்டும் உடையாரில் ராஜராஜ சோழன் உயிர் பெற்றிருக்கிறார்.

கோவில் வடிவமைப்பதைப் பற்றிய கதை அரை பாகம். அந்த நாளில் வாழ்ந்த மக்களைப் பற்றிய கதை கால் பாகம். ராஜராஜனுக்கும் பஞ்சவன் மாதேவிக்கும் இருக்கும் காதலும், ராஜேந்திரனுக்கும் இருக்கும் பாசமும், அனிருத்த பிரம்மராயருக்கும் இருக்கும் நட்பும், அந்தணர்கள், சிற்பிகள், கருமார்களுக்குள் நடக்கும் சண்டையும் மீதி கால் பாகம்.

ராஜராஜனே மீண்டும் எழுந்து வந்து தன் கதையை கூற நினைத்தாலும் இவ்வளவு அருமையாக கூற முடியாது.

குறைகளும் உண்டு. கோவிலின் குடமுழுக்கு மிக சாதாரணமாய் சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. பல கதாபாத்திரங்கள் பாதியிலேயே விடப்பட்டிருக்கின்றன. பொன்னியின் செல்வனில் நல்லவராய் இருந்த செம்பியன் மாதேவி இதில் வேறுவிதமாக சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறார்.

நிறை இருந்தாலும் குறை இருந்தாலும், பாலகுமாரனின் புத்தகத்தைப் படித்த பின் நல்ல மனிதனாய் இருக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றும். உடையாரும் விதிவிலக்கல்ல.

ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சோழர் ஆட்சிக் காலத்தில் தமிழ்நாட்டின் ஒரு பகுதியில் வாழ்க்கை எப்படி இருந்தது என்ற பிரதிபலிப்பை ரசித்தேன். ஒட்டுமொத்த கதை, கதாபாத்திரங்களின் நிஜத்தன்மை மற்றும் சிக்கலான தன்மை, ஆசிரியரின் இடையிடையே வரும் தத்துவ சிந்தனைகள் அனைத்தும் பிடித்திருந்தன.

ஆனால் கதையில் பல முடிச்சுகள் அவிழ்க்கப்படாமல் விடப்பட்டிருக்கின்றன. பல துணைக்கதைகளுக்கு முடிவே இல்லை. விரிவாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பல கதாபாத்திரங்கள் பின்னர் மீண்டும் வருவதில்லை.

கோவில் கும்பாபிஷேகம், ராஜேந்திரன் முடிசூட்டு விழா போன்ற முக்கிய நிகழ்வுகள் ஓரிரு வரிகளில் சொல்லப்பட்டிருப்பது ஏமாற்றம். சில சிறிய நிகழ்வுகளுக்கு அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. கடைசி அத்தியாயமும் அவசரமாக முடிக்கப்பட்டது போல் தோன்றுகிறது.

ஒட்டுமொத்தமாக, எல்லா முடிச்சுகளும் சரியாக அவிழ்க்கப்பட்டிருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும். ஆனாலும் கோவில் கட்டுமானம் பற்றிய விரிவான சிந்தனை செயல்முறையும், தத்துவ உரையாடல்களும் மிகவும் ரசிக்கத்தக்கவை. நல்ல வாசிப்பு அனுபவம்!

குடந்தை, தஞ்சை, பழையறையில் வலம் வந்தது போல் இருந்தது. தஞ்சை கோவில் போக வேண்டும், சிற்பங்களை கையால் வருட தோன்றுகிறது!

அஸ்திவாரத்திலிருந்து விமானம்-கலசம் வரை நடந்தவைகளை அசை போட்டிட வேண்டும்! சோழம்! சோழம்! சோழம்!

மாமன்னர் இராஜராஜரைப் பற்றி விரிவாக தெரிந்துகொள்ள அனைவரும் பரிந்துரைத்தது உடையார் என்னும் புதினமே. எழுத்துச்சித்தர் பாலகுமாரன் என்றாலே அனைவரது நினைவுக்கும் வருவது உடையார் என்னும் சரித்திரப் புகழ் பெற்ற புதினமே.

ஊரடங்கு காலத்தில் கங்கை கொண்ட சோழனை வாங்கி வாசித்து வியந்தேன். தந்தை எட்டு அடி பாய்ந்தால், குட்டி பதினாறு அடி பாய்ந்துள்ளார் என்று உணர முடிந்தது. தந்தை பாய்ந்த 8 அடியை பற்றியதே இந்த உடையார்.

கல்கி அவிழ்க்காத முடிச்சுகளையும் பல கேள்விகளுக்கு விடையையும் பாலகுமாரன் அவிழ்த்துள்ளார். உடையார் புதினத்தை வாசிக்கும் பொழுது நம்மை சோழர் காலத்துக்கே அழைத்து செல்கிறார் ஆசிரியர். நடந்தே நம் கைப் பிடித்துக்கொண்டு அழைத்துச் செல்வதாக தோன்றுகிறது — கதை அவ்வளவு மெதுவாக நகர்கிறது.

தஞ்சை பெரிய கோவிலை எவ்வாறு கட்டி முடித்தார் என்று மிக விரிவாக நேர்த்தியாக எழுதியுள்ளார். பெண்களின் நிலை, மன்னர்களின் வாழ்வு, போர்கள், வணிகம், சமய ஈடுபாடு என பல்வேறு விடயங்களை படம்போட்டு காட்டியுள்ளார்.

கதைக்குள் கதை என்று நீண்டு கொண்டே போவதும், இடையிடையே தத்துவங்கள் கதையின் வேகத்தை குறைப்பதும் சிறு குறைகள். ஆனால் இந்தப் புத்தகத்தை வாசித்துவிட்டு தஞ்சை பெருவுடையார் கோவில் சென்றால் நாமும் இராஜராஜரை நிச்சயமாக தேடுவோம்.

இரவு பகல் பாராது மேற்கொண்ட உடையார் என்னும் தவ வாழ்வு 16 நாட்களில் மனநிறைவுடன் முற்றுபெற்றது.

இராஜராஜசோழன் மற்றும் பெரிய கோவில் இரண்டும் தமிழின் பெருமைகள். அதை எழுத்தாளர் மிக அழகாக கூறியிருக்கிறார். ஆனால் ஏதோ முதல் 3 பாகங்களில் இருந்த விறுவிறுப்பு மீதி 3 பாகங்களில் இல்லை.

ஒரு பகுதியை கூற முன்னாள் நடந்தவற்றையும் சேர்த்து கூறும்போது கொஞ்சம் அலுப்பாக உள்ளது. ஆனால் எழுத்தாளரின் பணி மிகவும் போற்றவேண்டிய ஒன்று. நன்றி திரு. பாலகுமாரன் ஐயா அவர்களே.

பொன்னியின் செல்வனை விரும்பிய அனைவருக்கும் நான் பரிந்துரைக்கக்கூடிய தொடர் உடையார். வரலாற்றுப் புனைகதையாக இவ்வளவு பெரிய தொடரை எழுதுவது எளிதான காரியம் அல்ல. ஆனால் பாலகுமாரன் அதை மிகச் சிறப்பாகச் செய்திருக்கிறார்.

ஆறு புத்தகங்கள், சுமார் 2500 பக்கங்கள் — படித்து முடித்தபோது கதை இவ்வளவு சீக்கிரம் முடிந்துவிட்டதே என்று வருத்தமாக இருந்தது. புத்தகம் என் மீது ஏற்படுத்திய தாக்கம் அவ்வளவு பெரியது. சில கதாபாத்திரங்களுக்கு சரியான முடிவு கொடுக்கப்படாமல் விடப்பட்டிருப்பது குறை.

முதல் பாகத்தில் கருஞ்சூனியம், சித்தர்களின் சக்தி போன்றவை பற்றி சில சந்தேகங்கள் எழுந்தன. ஆனால் அடுத்த பாகங்களில் ஆசிரியர் அதை சரி செய்து, முடிந்தவரை பகுத்தறிவுடன் எழுதியிருக்கிறார். ராஜராஜ சோழன் காலத்தின் சமூக வாழ்க்கையை சித்தரிப்பதில் உடையார் பொன்னியின் செல்வனை விட சிறப்பாக இருக்கிறது.

இந்தப் புத்தகத்தை படித்தவர்கள் நிச்சயம் தஞ்சை பெரிய கோவிலுக்கு உடனே செல்ல விரும்புவார்கள் என்பது உறுதி.

இந்த தொடரை வெறும் வரலாறாகவோ, பெரிய கோவில் கட்டப்பட்ட கதையாகவோ மட்டும் நான் பார்க்க மாட்டேன். இது அதையும் தாண்டியது. இந்தப் புத்தகத்தின் மையக் கருத்தாக நான் புரிந்துகொண்டது — "தான் என்று மறந்து அவன் தாள் பணிவதற்கும் அவனருள் வேண்டும்".