Reviews for வாடிவாசல்

சங்க இலக்கிய பதினெண்கீழ்க்கணக்கு நூல்களில் ஒன்றான கலித்தொகையில் ஒரு பாடல் உண்டு: "கொல்லேற்று கோடஞ்சுவானை மறுமையும் புல்லாளே ஆய மகள்" — அதாவது காளையின் கொம்பைக் கண்டு அஞ்சும் ஆடவனை ஆயர் மகள் தழுவமாட்டாள் என்பதே அதன் பொருள்.

ஏறு தழுவுதல் தமிழனின் பாரம்பரிய விளையாட்டு. அதன் முக்கியத்துவத்தைக் கொண்டு எழுதப்பட்ட குறுநாவல் தான் "வாடிவாசல்". ஜமீன்தாரின் காரி காளையை அடக்க பிச்சியும், மருதனும் செல்லாயி அம்மன் கோவில் ஜல்லிக்கட்டுக்கு வருகிறார்கள். ஏன் காரியை மட்டுமே அடக்க பிச்சி நினைக்கிறான்? காரணம் என்ன என்று விறுவிறுப்பாக நகர்கிறது.

பாட்டையா என்னும் கிழவன் சுவாரஸ்யமான கதாபாத்திரம். காளைகளின் ஒவ்வொரு நகர்வுகள் பற்றி பிச்சிக்கு எடுத்துரைக்கிறார். வெறும் 100 பக்கங்களே கொண்ட இந்த நாவல் நிச்சயம் அனைவரும் படிக்க வேண்டும்.

சுமார் 60 வருடங்களுக்கு முன்பே, சமீபத்திய சினிமாவுக்கு திரைக்கதை எழுதியது போல் இருக்கிறது இந்தக் கதை. 2 மணி நேர சினிமா போல் கதை கண்முன் நடந்து போகிறது. மொழிபெயர்ப்பாளர் வாசகனுக்கு எந்தக் கஷ்டமும் கொடுக்காமல் இதை இந்த மண்ணின் கதையாக ஆக்கிவிட்டிருக்கிறார்.

பாரம்பரிய விளையாட்டான ஏறுதழுவுதல் குறித்த ஒரு குறுங்கதை.

தன் வீரத்தைக் காட்டும் களம் என்று என்ன தான் ஓர் ஆண் சூளுறைத்தாலும், அக்களம் அம்மனிதனின்/அச்சாதியின் பெருமையை நிலை நாட்டவே முதன்மையாகச் செயல்படுகிறது. — "தலைமுறைக்கும் நிக்கிம்னு சொல்லு". இதுவே எதிர்கட்சியில், ஏறின் உரிமையாளன் தனது வெற்றியை ஓர் தகுதிநிலைக் குறியீடாக, அதிகாரத்தின் அடையாளமாகப் பார்க்கிறான்.

பெருமாள் முருகன் முன்னுரையில் சரியாகக் கூறியது போல், ஜல்லிக்கட்டை வெவ்வேறு தளங்களில் வைத்துப் பார்க்கும் பார்வையைக் கொண்டது "வாடிவாசல்". ஜல்லிக்கட்டை நேரில் காண்பது போல் மிக விறுவிறுப்பாகவும், தழுவுதலின் நெளிவு சுளிவுகளையும் சித்தரித்திருக்கிறார் ஆசிரியர்.

இது விளையாட்டு என்று கூடத் தெரியாத விலங்கின் உயிரே முடிவில் தோல்விக்கு விலையாகக் கொடுக்கப்படுகிறது என்னும் யதார்த்தம் மனதில் ஒரு தாக்கத்தை உருவாக்குகிறது.

கடந்த இரண்டு ஆண்டுகளும் சென்னை புத்தக கண்காட்சியில் என்னை வாங்கத் தூண்டிய புத்தகம் இது. தலைப்பும் திமிறி வரும் ஜல்லிக்கட்டு காளையின் படமும் என்னை தூண்டியது. ஆனால் சி.சு.செல்லப்பா என்ற எழுத்தாளரை பற்றி கேட்டிராத நான் அதை வாங்கவில்லை. இந்த வருஷம் வாங்கித்தான் பார்ப்போமே என்று பொங்கலன்று வாசிக்க ஆரம்பித்தது தான் இந்த குறுநாவல்.

ஒரு வேனல் மதியம் மதுரை பக்கம் செல்லாயி கோவில் ஜல்லிக்கட்டு நடக்கிறது. மாடு புடி வீரர்களின் சிம்மசொற்பனமான காரி என்ற ஜமீன்தாரின் காளை. தனது தந்தையின் மரணத்திற்கு காரணமான காரியை அடக்க அந்த ஜல்லிக்கட்டிற்கு வரும் பிச்சி. இவர்கள் இடையே நடக்கும் போட்டியே கதை.

ஜல்லிக்கட்டு நடக்கும் இடத்தின் அமைப்பு, மாடுகளின் வகைகள், போட்டிகளின் வகைகள், வாடிவாசல் தாண்ட நிற்கும் காளைகளின் நோட்டம் இடும் சாத்திரம் — இவை எல்லாம் இங்கு விரிவாகச் சொல்லப்படுகின்றன. ஒரு சில பாத்திரங்களே உள்ள போதிலும் ஒரு முழுமையான ஜல்லிக்கட்டு அனுபவத்தை தருவதில் செல்லப்பா அவர்கள் வெற்றி பெறுகிறார்.

வீரம், விவேகம், ஜாதி அமைப்பு பற்றி எல்லாம் பேசியிருப்பவர், காளையின் வீரத்தையும் விவேகத்தையும் அதே முக்கியத்துவத்துடன் முன்வைக்கிறார். 1959-ல் எழுதப்பட்ட இந்தப் படைப்பு காலத்தை வென்றவை என்று சொல்லப்படும் படைப்புகளில் நிச்சயம் தனி இடம் பெறும்.

இதை வாசிக்கும்போது ஹெமிங்வே நினைவுக்கு வருகிறார். அவர் காளைச் சண்டையின் அழகை வர்ணித்த விதம் நினைவுக்கு வருகிறது. ஜல்லிக்கட்டை அதன் அனைத்து சுவாரஸ்யத்துடனும் பேச்சு வழக்கில் கொண்டு வந்த மொழிபெயர்ப்பு பாராட்டுக்குரியது.

கதையில் ஆழமான உள்ளுணர்வுகள் அதிகம் இல்லை. கருப்பு-வெள்ளை பாத்திரங்கள். ஆனால் மனிதனும் மிருகமே என்பதை சாரும் கதை. பழைய கால வீர காவியங்களின் மாதிரியை பின்பற்றுகிறது.

இந்தப் புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு திரைப்படம் வரவிருக்கிறது. கிளாசிக் குறுநாவலின் காலத்தை வென்ற தன்மை மொழிபெயர்ப்பிலும் பிரதிபலிக்கிறது. சிறிய, அழகான புத்தகம்.

ஜல்லிக்கட்டு ஆசாரம் பற்றி தடை மற்றும் தடை நீக்கம் செய்திகளைத் தவிர எனக்கு எதுவும் தெரியாது. அதனால் முதலில் யூடியூப்பில் ஓரிரு வீடியோக்கள் பார்த்துவிட்டுத்தான் குறுநாவலைப் படிக்க ஆரம்பித்தேன். ஆனால் படித்து முடித்த பிறகு தோன்றியது என்னவென்றால் — வாடிவாசல் படிக்க எந்த முன்தயாரிப்பும் தேவையில்லை; மொழிபெயர்ப்பு அவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது.

கிராமிய மொழி, மனிதர்களுக்கிடையிலான சமூக இடைவெளி, ஜல்லிக்கட்டு நடக்கும்போது கண்ணுக்குக் கட்டுவது போன்ற துடிப்பான காட்சி விவரணை — எல்லாமே குறுநாவலின் சிறப்பம்சங்கள்.

"மிருகத்துக்கு ரோஷம் வந்தாலும் அவ்வளவுதான்... மனுசனுக்கு ரோஷம் வந்தாலும் அவ்வளவுதான்... கதை முடிந்தது."

நீண்ட காலத்திற்கு முன்பு படித்தேன். ஆனால் நாவலின் காட்சிகள் இன்னும் மனதில் பசுமையாக இருக்கின்றன. இது காளைக்கும் மனிதனுக்கும் இடையிலான சண்டையா, அல்லது உயர் சாதியினருக்கும் தாழ்ந்த சாதியினருக்கும் இடையிலான சண்டையா? ஒருவேளை இரண்டும் கூட. இன்னொரு முறை படிக்க வேண்டும்.

படிக்கும் போது, வர்ணனை பாணியில் காட்சிகள் மனதில் விரிகின்றன. ஜல்லிக்கட்டுக் களத்தை நேரில் பார்ப்பது போன்ற உணர்வைத் தரும் அருமையான எழுத்துநடை.

ஒரு அழகான, பரபரப்பான திரைப்படம் பார்த்தது போன்ற அனுபவத்தைத் தரும் இந்தச் சிறிய, சொக்கமான குறுநாவல் ஒரே வாசிப்பில் படிக்க வைக்கிறது. மனிதன்-மிருகம், மேல்-கீழ், ஆசாரம்-கலாசாரம் எல்லாம் இந்தப் படைப்பில் ஒப்பமாக இணைந்திருக்கின்றன. மொழிபெயர்ப்பு இலக்கியம் மீது ஈர்ப்பை உருவாக்கிய குறுநாவல் என்றால் மிகையில்லை.

மாட்டுக்கு ரோஷம் வந்தாலும் போச்சு... மனுஷனுக்கு ரோஷம் வந்தாலும் போச்சு....💥