குறிஞ்சி நில கந்தர்வன் (Tamil Edition)

love and romance இரவு மிதமான அலங்காரத்தில், வெற்றிவேலின் அறைக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்ட மதுராவை… இமைக்காமல், பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் வெற்றிவேல் செழியன்…

பழங்கள் வைக்கப்பட்டிருந்த மேஜை மீது, தன்கையில் இருந்த, பால் சொம்பை வைத்தவள்… நிமிர்ந்து, அவன் முகம் பார்த்து… நீங்க சொன்னதை செஞ்சிட்டீங்க இல்ல?… என்று தொண்டை அடைக்க கேட்க.. அந்த குரலில், அத்தனை ஆதங்கம்…. அவள் பார்வையை சளைக்காமல் தாங்கியவன்… ஆமா, நான் அன்னைக்கே, உன்கிட்ட தெளிவா சொல்லி இருந்தேன்…

மறந்தும் திரும்ப என் கண்ணுல பட்டுடாதனு…, ஆனா, என்று ஏதோ சொல்ல வந்தவள்… இனி, பேசி பயனில்லை… என்று அவள் அமைதியாகிவிட்டாலும் பெண்ணவள் கண்கள் கலங்கி நின்றது… கோபம், இயலாமை அவளை அலைக்கழிக்க.. அவளுக்கு தொண்டை வலி கொடுத்தது… வலித்த தொண்டை மெல்ல தடவி கொடுத்தவள்… தன்னை சற்று ஆசுவாசப்படுத்திக் கொண்டு… கலங்கிய விழிகளுடன்… நான் கேக்கறதுக்கு உண்மைய சொல்லுவீங்களா?.. என்று அவனை பார்த்து கேட்க..

ம்ம்… என்று வெற்றிவேல் சொல்ல… என்னோட கல்யாணம் நிக்க…. என்று அவள் பேச்சை முடிக்கும் முன்பே…… உன்னோட கல்யாணம் நிக்க காரணம், நான்தான்… நானேதான்… அதுல உனக்கு எந்த, சந்தேகமும் வேண்டாம்…

அது எப்படி?.. நா இருக்க வேண்டிய எடத்துல, அவன் இருப்பான்?.. அதுக்கு நான் எப்படி அனுமதிப்பேன்?.. அதான்.. அந்த சுரேஷ் பயலுக்கு, நம்ம காட்டுல கிடைக்குற, நல்லபோதை தர மூலிகை வேர… கூல்டிரிங்க்ல கலந்து குடுத்து, அவனை மட்டையாக வச்சிட்டேன்… அந்த பயலோட அப்பா, அம்மாவ மெரட்டி மண்டபத்தவிட்டு ஓடவிட்டு, உன்னோட அம்மா, அப்பாவ மெரட்டி, அவங்களவிட்டே, உங்கிட்ட பேசவச்சி, உன்னோட வாயாலயே… இந்த கல்யாணத்துக்கு சம்மதம் சொல்ல வச்சி… உன்ன கல்யாணம் பண்ணிகிட்டேன்…

இப்படிதான் நம்ம கல்யாணம் நடந்துச்சி… வேற என்ன தெரியணும் உனக்கு?. என்று அவன் மிக சாதாரணமாக கேட்க… மதுராவிற்கு உள்ளே பொங்கியது… நா… நான் சுரேஷ லவ் பண்றேன்…

ஒருநாள் ராத்திரி முழுக்க, உடம்புல ஒட்டுதுணி இல்லாம, எங்கூட படுத்து இருந்துட்டு.. கொஞ்சம்கூட வெக்கம் இல்லாம, அவன லவ் பண்றேன்னு எங்கிட்டயே செல்ற?.. அவ்வளவு தைரியமா?.. ம்ம்.. இருக்கட்டும்.. இப்ப நீ என்னோட பொண்டாட்டி… அதமட்டும் மனசுல வை… மத்தத எல்லாம் மறந்துடு.. “காதல்”… அதெல்லாம் வயசுல வரதுதான்… அப்படி பாத்தா, நான் கல்யாணம் பண்ணி, கையில புள்ளயே வச்சிருக்கேன்…. நீ லவ் மட்டும்தான பண்ண… விடு…. பரவாயில்ல… நான், உன்ன தப்பா நினைக்கல…

இ.. இல்ல… என்னால, எனக்கு… என்று அவள் ஏதோ சொல்ல வர… அவளை பார்த்துக் கொண்டே, எழுந்த வெற்றிவேல்… அவளை நோக்கி ஒவ்வொரு அடியாக, எடுத்து வைத்து நெருங்க… அவனின் பார்வை, பாவை அவளுக்கு எதையோ உணர்த்த, மதுராவின் பேச்சு, தானாக நின்று போனது… பயத்தில், அவள் நாக்கு “மேல் அண்ணத்தில்” ஒட்டிக் கொண்டது… பயத்தில், அவனையே பார்த்தபடி, ஆடாமல், அசையாமல்.. நின்றாள் மதுரயாழினி…. அவன் கண்களை விட்டு, அவள் பார்வையை, வேறுஎங்கும் திருப்ப முடியவில்லை… காந்தம் போல இழுத்தன...