Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

ஒரு சிறிய ஆட்டுக்குட்டியின் வாழ்வில் பசியும் அச்சமும் சுதந்திரத்துக்கான தடைகளும் மனித வாழ்வை நினைவூட்டுகின்றன. பூனாச்சியின் கட்டுப்பாடுகள் நம்மைச் சூழ்ந்திருக்கும் கண்ணுக்குத் தெரியாத கட்டுகளையும் உணரச் செய்கின்றன. இதமான தொடக்கத்திலிருந்து காம உணர்வுகளைக் கடந்து கடுமையான யதார்த்தத்துக்குச் செல்லும் கதை இது. எளிதாக ஓடும் எழுத்தும் சிந்திக்க வைக்கும் பார்வையும் வாசிப்புக்கு நிறைவு தருகின்றன.

பூனாச்சிக்கும் அவளை வளர்க்கும் கிழவிக்கும் இடையிலான பாசம் இயல்பாக வெளிப்படுகிறது. அவளது வளர்ச்சியோடு வரும் உணர்வுகள் பல இடங்களில் மனதைத் தொடுகின்றன. தங்களுக்கு நன்மை கிடைக்கும் வரை ஒன்றைக் கொண்டாடிவிட்டு, இல்லாதபோது அதையே நிந்திக்கும் மனிதர்களின் மனநிலை உறைக்கிறது. வறுமையில் வாழும் முதிய தம்பதியின் வழியாகக் கிராம வாழ்க்கையின் நெருக்கடிகளை நம்பகமாகக் காட்டுகிறது நாவல்.

விலங்குகளுக்குப் பெயரிட்டு மனிதர்களைப் பெயரின்றி வைத்திருக்கும் கதை, ஆட்டின் பார்வை வழியே மனித நடத்தையைப் பேசுகிறது. பெண் குழந்தைகளின் நிலை, இனப் பாகுபாடு, சமூகப் படிநிலைகள், அரசுக்கும் எளிய மக்களுக்குமான உறவு ஆகியவற்றைச் சிந்திக்க வைக்கிறது. பூனாச்சியின் வாழ்க்கை வாசிப்புக்குப் பின்னும் நினைவில் நிற்கிறது. ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு சொல்லுக்குச் சொல் மாற்றியதாக இல்லாமல் இயல்பாக உள்ளது. வாசித்துப் பார்க்கலாம்; தமிழ் தெரிந்தவர்கள் மூலத்திலேயே வாசிப்பது நல்லது.

பெண்ணின் வாழ்க்கையை உருவகப்படுத்தும் இந்த ஆட்டின் கதை, சமகால அரசியலையும் துல்லியமாகப் பேசுகிறது. ஆடு வளர்ப்பில் உள்ள சில நடைமுறைகளின் கொடூரம், மனிதர்களின் நடத்தையையும் திரும்பிப் பார்க்க வைக்கிறது. சமூகத்தில் நமக்குள்ள இடத்தை, குறிப்பாகப் பெண்களின் நிலையை உணர்த்துவதால் அவசியம் வாசிக்கப் பரிந்துரைக்கத்தக்க நூல்.

வட்டார வழக்கு, விவசாயம் மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பு சார்ந்த சொற்கள், தெய்வப் பெயர்கள் எனப் புதியதொரு வாழ்வுலகை அறிமுகப்படுத்துகிறது பூனாச்சி. பேச்சில் ஒலிப்பதைப் போலவே சொற்களை எழுதியிருப்பது கதைக்கு உயிரூட்டுகிறது. பூனாச்சியின் துயரமும் அவள் வாழும் சூழலின் நம்பிக்கைகளும் நெருக்கமாக உணரப்படுகின்றன. தெய்வம், தொன்ம உயிர், நிலப்பகுதி ஆகியவற்றின் பெயர்களில் வரும் அசுரர் குறிப்பு மேலும் அறிந்துகொள்ளும் ஆர்வத்தைத் தூண்டுகிறது. தமிழில் வாசிப்பதே தனி மகிழ்ச்சி.

வீட்டு விலங்குகள் குடும்பத்தில் ஒருவராக இருப்பது பழக்கமானதுதான். ஆனால் பூனாச்சியின் பார்வையில் உலகைக் காண்பது மனதைக் கனமாக்குகிறது. அவளுடனான குறுகிய பயணம் ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. அதிசயமாகத் தோன்றிய ஓர் உயிரைப் பஞ்சத்தின் எதார்த்தம் எப்படிப் பார்க்க வைக்கிறது என்பது நெகிழச் செய்கிறது. வாசித்து முடித்த பின்னும் மற்ற விலங்குகளையும் அவளோடு இணைத்துப் பார்க்க வைக்கும் கதை.

ஆட்டைப் பற்றிய கதை இவ்வளவு ரசிக்க வைக்கும் என்பது எதிர்பாராதது. சில பகுதிகள் அருவருப்பாகத் தோன்றினாலும், மொத்தத்தில் பிடித்த புத்தகம்.

ஆட்டின் பார்வையில் கதை சொல்வது புத்திசாலித்தனமான உத்தி; அதே நேரத்தில் அந்தப் பார்வை சற்றுத் தடுமாறவும் வைக்கிறது. பூனாச்சியின் பசி, ஆசை, மகிழ்ச்சி, ஏமாற்றம் ஆகியவை முழுமையாக உணர்த்தப்படுகின்றன. நீதிக்கதைபோல் விரியும் நாவல், இறைச்சி உண்பது பற்றியும் சாதிப் படிநிலைகள் பற்றியும் சிந்திக்க வைக்கிறது. வன்முறையை விவரிக்காமலேயே வேதனையை உணர்த்துகிறது. பிற உயிர்களிடம் மனிதர்களுக்குள்ள பொறுப்பை நினைக்க வைக்கும் இறுதி வரிகள் எதிர்பாராத விதத்தில் சிறப்பாக அமைந்துள்ளன.

பூனாச்சியின் வாழ்க்கையை எளிமையாகச் சொல்லும் கதை, மனிதர்களின் அன்பு, சுயநலம், பசி, இயலாமை போன்ற உணர்வுகளையும் பிரதிபலிக்கிறது. பணமில்லாத நிலையிலும் அவளைப் பராமரிக்க முயலும் கிழவியிடமும் பூனாச்சியிடமும் பரிவு ஏற்படுகிறது. இருவருக்குமிடையிலான பாசத்தோடு சில நேரங்களில் விலகிச் செல்லத் தோன்றும் மனநிலையும் புரிந்துகொள்ளக்கூடியதாக உள்ளது. ஏழை, பணக்காரர் வேறுபாட்டையும் தொட்டுச் செல்லும் நேரடியான, ஈர்ப்புள்ள கதை. பரிந்துரைக்கத்தக்கது.

ஆட்டின் பார்வையில் சொல்லப்படும் கிராமத்துக் கதை குழந்தைத்தனமாகவோ சலிப்பாகவோ இருக்கக்கூடும் என்ற எண்ணத்தைத் தகர்க்கிறது பூனாச்சி. பொருள் ஆசைக்காக அன்பையும் உறவுகளையும் மனிதர்கள் எப்படிப் புறக்கணிக்கிறார்கள் என்பதை அமைதியாகச் சொல்கிறது. பெண்களின் சுயாதீனமின்மை, சாதி, அரசின் ஒடுக்குமுறை எனப் பல வாசிப்புகளுக்கு இடமளிக்கிறது. சிரிப்பையும் மனவேதனையையும் மாறிமாறி ஏற்படுத்தும் இத்தனை அடர்த்தியான கதையைச் சிறிய நூலுக்குள் அமைத்திருப்பது எழுத்துத் திறனுக்குச் சான்று.