Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

மழையின்றித் தவிக்கும் கிராம வாழ்வையும் கண்காணிப்பையே ஆதாரமாகக் கொண்ட அதிகாரத்தையும் பூனாச்சியின் கதை இணைக்கிறது. அதன் மீது அன்பு இருந்தாலும், அதன் விருப்பங்களுக்கு இடமில்லாத வாழ்க்கையே விதிக்கப்படுகிறது. பிறரின் தேவைகளுக்கும் மனநிலைகளுக்கும் கட்டுப்பட்டு வாழும் பெண்களின் நிலையை இந்தப் பாத்திரம் அழுத்தமாக உணர்த்துகிறது. சமூகத்தின் அடித்தளத்தில் இருப்பவர்களுக்கு ஆசைப்படவும் முடிவெடுக்கவும் உரிமை மறுக்கப்படுவதைச் சொல்லும் துயரமான சமூக, அரசியல் உருவகம்.

பெண்களைக் கொண்டாடிக்கொண்டே அவர்களை ஒடுக்கவும் செய்யும் சமூகத்தின் முரண்பாட்டைப் பூனாச்சியின் வழியே வலுவாகக் காட்டுகிறார் பெருமாள்முருகன். பாதுகாப்பை விடச் சுதந்திரத்தை விரும்பும் அதன் ஏக்கம் மனதில் நிற்கிறது. ஏழைகளின் அன்றாடப் போராட்டங்களையும் குடிமக்களை அதிகாரம் நடத்தும் விதத்தையும் கூர்மையான நையாண்டியுடன் சொல்கிறது இந்தச் சிறிய நாவல். எளிய விலங்குக் கதைக்குள் சமூக அவலங்களைப் பொதிந்து, வாசித்த பின்னும் சிந்திக்க வைக்கும் படைப்பு; நிச்சயம் பரிந்துரைக்கலாம்.

பெயரைப் பார்த்துக் குழந்தைகளுக்கான கதை என்று எண்ணிவிடக் கூடாது; பெரியவர்களுக்கான நாவல் இது. பூனாச்சியைத் தங்களுக்குக் கிடைத்த வரமாக மனிதர்கள் கருதுவதற்கும், அதன் உணர்வுகளும் இழப்புகளும் சொல்லும் வாழ்க்கைக்கும் இடையிலுள்ள வேறுபாடு முக்கியமானது. கிராமத்து மக்களின் கடினமான அன்றாடத்தில் நிலவும் மகிழ்ச்சி, தோழமை, நகைச்சுவை ஆகியவை ஈர்க்கின்றன. மனிதர்களுக்கும் விலங்குகளுக்கும் உள்ள உறவை நுட்பமாகச் சிந்திக்க வைக்கும் படைப்பு.

ஓர் ஆட்டின் வாழ்க்கையை மையமாகக் கொண்டாலும், பாலினப் பாகுபாடு, ஒடுக்குமுறை, அதிகார அநீதி போன்றவற்றை வெளிப்படையாகக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது பூனாச்சி. விலங்குகளுக்கு மட்டுமே பெயர்கள் இருப்பதும், மனிதர்கள் கிழவன், கிழவி, மகள் என்று குறிப்பிடப்படுவதும் கவனிக்கத்தக்கவை. வலுவான பாத்திரச் சித்தரிப்பும் எளிய சொல்லாடலும் இறுதிவரை வாசிப்பில் பிடிப்பைத் தருகின்றன. உலகின் இருண்ட பக்கங்களை எதிர்கொள்ளத் தயங்காதவர்களுக்குப் பரிந்துரைக்கத்தக்க, சிந்திக்க வைக்கும் நாவல்.

பல அடுக்குகளும் குறியீடுகளும் கொண்ட கதையைச் சிறப்பாகக் கடத்தியிருக்கிறது ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு. அதிகாரிகளிடம் சாதாரண மக்கள் படும் அவமானமும், வளர்ப்பு விலங்குகள்மீதான அன்பை நிர்ணயிக்கும் பொருளாதாரத் தேவையும் அழுத்தமாகத் தெரிகின்றன. பூனாச்சியின் வாழ்க்கையில் பெண்களின் விருப்ப மறுப்பையும் இனப்பெருக்கத்திற்காக மட்டுமே மதிக்கப்படும் நிலையையும் காண முடிகிறது. ஆண் ஆடுகளுக்குக் கிடைக்கும் கொடூரமான நடத்தையை வாசிப்பது குறிப்பாகக் கடினம்; அந்த வேதனை நூல் முடிந்தும் நீடிக்கிறது.

வறுமையும் உயிர்வாழும் நெருக்கடியும் வந்தால் அன்பு எவ்வளவு நிலைக்கும் என்ற கேள்வியைப் பூனாச்சி எழுப்புகிறது. பயன் தரும்போது கொண்டாடப்படும் ஆடு, சுமையாகும்போது சபிக்கப்படுவதில் மனிதர்களின் முரண்பாடு தெரிகிறது. அதன் ஏக்கம், காதல், தாய்மை ஆகியவற்றில் பெண்களின் உறுதியும் வெளிப்படுகிறது. முடிவு திடீரென வந்து குழப்புகிறது; வாழும் பெண்களை மதிக்காமல் அவர்களைப் பின்னர் தெய்வமாக்கும் முரணைச் சுட்டுவதாகவும் அதைப் புரிந்துகொள்ள இடமிருக்கிறது.

பூனாச்சியின் பார்வையில் நிலத்தையும் பசியையும் உணரச் செய்யும் எழுத்து, வித்தைக்காக அமைத்த உத்தியாகத் தோன்றவில்லை. ஒதுக்கப்படுபவர்களின் ஏக்கத்தையும் பெண்களின் மறுக்கப்படும் விருப்பங்களையும் எளிமையாகச் சொல்வதில்தான் கதையின் வலிமை இருக்கிறது. அதிகாரத்தின் கண்காணிப்பையும் வறட்சியின் கொடுமையையும் பரிவோடு அணுகுகிறது. நடுவில் சில இடங்களில் ஓட்டம் தளர்கிறது; உருவகத்தின் நோக்கம் முன்னுக்கு வந்து கதையிலிருந்து சற்றே விலக்குகிறது. இந்தச் சிறு குறைகளைத் தாண்டியும் ஆழமாகப் பாதிக்கும் வாசிப்பு.

விலங்குகளுக்கு மனித உணர்வுகளையும் ஒழுக்க அளவுகோல்களையும் ஏற்றுவது சில இடங்களில் உறுத்துகிறது; பூனாச்சியும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல. ஆனாலும் அதன் ஆட்டுக்கே உரிய இயல்பை எழுத்தில் கொண்டுவந்து அந்தத் தயக்கத்தை மீறி நேசிக்க வைக்கிறார் பெருமாள்முருகன். வறட்சியில் மாறும் மனித உறவுகள், ஏழைகளின் நெருக்கடி, எளிதில் கைவிடப்படும் விலங்குகள் ஆகியவை அழுத்தமாகச் சித்தரிக்கப்படுகின்றன. முடிவின் நெகிழ்ச்சியும் சேர்ந்து, பரிந்துரைக்கத் தகுந்த கதையாகிறது.

பூனாச்சியைப் படிக்கும்போது ஓர் ஆட்டின் கதைக்குள் வறுமையாலும் பாலின ஒடுக்குமுறையாலும் அல்லலுறும் பெண்ணின் வாழ்க்கை தெரிவது சிறப்பு. மனிதர்களின் கொடுமைக்குப் பின்னுள்ள வாழ்வாதார நெருக்கடியையும் நாவல் உணர்த்துகிறது. அனிமல் ஃபார்முடன் ஒப்பிட இடமிருந்தாலும், இங்குள்ள பரிவும் உணர்ச்சியும் தனித்துவமானவை. செடிகளும் நிலமும் ஓர் ஆட்டின் பார்வையில் உயிர்பெறுகின்றன. வாசித்து முடித்த பின்னும் நீடிக்கும் கையறுநிலையால், பெருமாள்முருகனின் மிகச் சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்றாக இது தோன்றுகிறது.

கிழவியின் தாயன்புக்கும் கிழவனின் பேராசைக்கும் இடையில் வளரும் பூனாச்சியின் வழியே மனிதர்களின் முரண்பாடுகள் வெளிப்படுகின்றன. அதன் வளர்ப்பு, நட்பு, காதல், பறிக்கப்படும் சுதந்திரம் ஆகியவற்றை நெகிழ்ச்சியோடு சித்தரிக்கிறார் பெருமாள்முருகன். விலங்குகளைப் பயன்பாட்டுப் பொருளாக மட்டுமே பார்க்கும் பழக்கத்தைக் கேள்விக்குள்ளாக்கும் நாவல் இது. பலியிடும் காட்சிகளின் வெளிப்படையான வன்முறை வாசிப்பில் கலக்கத்தை ஏற்படுத்தலாம். மகிழ்ச்சியும் துயரமும் கலந்த இந்தக் கதை, பூனாச்சியின் வாழ்வில் மனித வாழ்வையும் காணச் செய்கிறது.