Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

சிறுசிறு விவரங்களைக்கூட கவனமாகப் பதிவு செய்திருப்பது வியக்க வைக்கிறது. சில பக்கங்களிலேயே பூனாச்சியின் வாழ்க்கைக்குள் இழுத்துச் செல்லும் கதை, வேகமாகவும் நகர்கிறது. படித்துப் பார்க்கப் பரிந்துரைக்கக்கூடிய நூல்.

மனிதர்களைச் சமூகமும் அரசியலும் வடிவமைக்கும் விதத்தை ஒரு வெள்ளாட்டின் பார்வையில் மறைமுகமாகக் காட்டுகிறது. இது இன்னொரு அனிமல் ஃபார்ம் அல்ல; பண்ணையிலுள்ள ஒரு விலங்கின் கதை. வாசிக்கவும் கதையைப் புரிந்துகொள்ளவும் எளிதாக இருந்தாலும், அதன் உட்பொருளை உணரக் கொஞ்சம் கூடுதலாகச் சிந்திக்க வேண்டும்.

வெள்ளாட்டை மையமாகக் கொண்டிருப்பதால் முதலில் குழந்தைகளுக்கான விலங்குக் கதைபோல் தோன்றுகிறது. ஆனால் விரைவிலேயே பெரியவர்கள் சிந்திக்க வேண்டிய, மனதை உருக்கும் சமூக விமர்சனமாக மாறுகிறது. மிகத் திறமையாக எழுதப்பட்டிருக்கும் இந்த நாவலை நிச்சயம் பரிந்துரைக்கலாம்.

ஒரு வெள்ளாட்டின் அனுபவங்களையும் துயரங்களையும் மனதைத் தொடும்படி சொல்லும் அருமையான கதை. சொல்லப்பட்ட விதத்தை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் போதாது எனத் தோன்றுகிறது. ஆட்டிறைச்சி உண்பதையே கைவிடத் தூண்டும் அளவுக்கு ஆழமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

ஒரு வெள்ளாட்டின் வாழ்க்கையைக் கதையாக்கியிருப்பதே ஆர்வமூட்டுகிறது. பல துன்பங்களைக் கடக்கும் பூனாச்சியின் வழியாக, மனிதர்களைப் போலவே விலங்குகளுக்கும் அன்பு, வலி, வெறுப்பு, பொறாமை போன்ற உணர்வுகள் உண்டு என்பதை நாவல் உணர்த்துகிறது.

மகிழ்ச்சி, நட்பு, காதல், ஏக்கம், மனமுறிவு என மனித உணர்வுகளை ஒரு சிறிய வெள்ளாட்டின் வாழ்வில் காண முடிகிறது. பூனாச்சியின் வழியே ஒரு பெண் குழந்தை எதிர்கொள்ளும் சோதனைகளைப் பிரதிபலிக்கிறார் பெருமாள் முருகன். சமத்துவமின்மை, சலுகைகள், அடக்குமுறை, வன்முறை ஆகியவற்றையும் இந்தக் கதை பேசுகிறது.

ஒரு விலங்கை மையமாக வைத்து, அதன் துயரங்களை இவ்வளவு நுட்பமாக உணர்த்துவது இந்த நாவலின் சிறப்பு. தனிமனிதர்களைச் சமூகமும் சூழலும் எப்படிப் பாதிக்கின்றன என்பதோடு, சடங்குகளால் விலங்குகள் படும் வேதனையையும் அக்கறையுடன் பேசுகிறது. விலங்குகள் வருகின்றன என்பதற்காக அனிமல் ஃபார்முடன் ஒப்பிட முடியாது; பூனாச்சியையும் அதை வளர்க்கும் தம்பதியரின் அன்றாடப் போராட்டங்களையும் சொல்லும் தனித்த படைப்பு இது. உலகின் அநீதிகளை உணர்த்தி மனதை வதைத்தாலும், அவசியம் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

மனதை உடைக்கும் அளவுக்குத் துயரம் தரும் கதை. ஆட்டிறைச்சி உண்பதையே தவிர்க்கத் தோன்றும் அளவுக்குத் தாக்கம் ஏற்படுத்துகிறது. எளிதில் உணர்ச்சிவசப்படுபவர்களைக் கண்ணீர் விட வைக்கும்.

அழகான எழுத்து; வாசிக்கவும் கதையோடு ஒன்றவும் எளிதாக இருக்கிறது. வெவ்வேறு பார்வைகளில் கதை நகர்ந்தாலும் அந்த நெருக்கம் குறைவதில்லை. மையப் பாத்திரத்தின் மீது பரிவு ஏற்படுவதோடு, கதை செல்லச் செல்ல அதில் உருவாகும் சூழல்களையும் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.

விலங்கை உருவகமாகக் கொண்டு சிறப்பாகத் தொடங்கும் நாவல், முடிவில் அந்த எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றவில்லை. பகாசுரன் அல்லது குட்டிகள் அனைத்தையும் வாங்கிச் சென்ற மனிதர் மீண்டும் வருவார் என்ற எதிர்பார்ப்பு இருந்தது. குறிப்பாக, ஆட்சிமுறை குறித்த பகுதி இன்னும் விரிவாக அமைந்திருக்கலாம்.