Reviews for பூனாச்சி அல்லது ஒரு வெள்ளாட்டின் கதை

வலியை உணர்த்தும் அழகான படைப்பு.

சிறிய பெண் ஆட்டின் எளிய வாழ்க்கைக் கதைக்குள் மனித உணர்வுகளையும் ஆசைகளையும் நுட்பமாகச் சொல்கிறார் பெருமாள் முருகன். சாதி ஏற்றத்தாழ்வுகளும் அதிகாரத்தைச் சார்ந்திருக்கும் வாழ்வும் பெண்களின் பறிக்கப்படும் சுதந்திரமும் அழுத்தமாக வெளிப்படுகின்றன. நாட்டுப்புறக் கூறுகளும் நம்பிக்கைகளும் இயல்பாகக் கலந்த, நெகிழ்ச்சியும் துயரமும் தரும் கதை. கிராமச் சூழலையும் பண்பாட்டையும் எளிய மொழியில் உணர்த்தும் என். கல்யாண் ராமனின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பும் பாராட்டத்தக்கது.

அனிமல் ஃபார்மை நினைவூட்டினாலும், பூனாச்சிக்குத் தனி அடையாளம் இருக்கிறது. ஒரு கருப்பு ஆட்டின் அனுபவங்கள் வழியே, கொடுக்கல் வாங்கலாக மாறிவிட்ட சமூக உறவுகளை நாவல் காட்டுகிறது. வாழ்வு, மரணம், சந்ததி, பற்றினால் வரும் துயரம் ஆகியவற்றை இயல்பாகப் பேசும் கதையோட்டம் கவனத்தை ஈர்க்கிறது. வர்க்கம், பாலினம், சமூக நிலை சார்ந்த பிளவுகளை உணர்ந்து கொள்ளப் பலரும் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

ஒரு கருப்பு ஆட்டின் கதையாகத் தொடங்கும் பூனாச்சி, மனிதர்களின் சுயநலத்தையும் இரக்கமின்மையையும் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. விலங்குகளுக்கும் அன்பும் உணர்வுகளும் உண்டு என்பதைச் சொல்லும் கதை, அதிகாரிகள் முதல் வறிய கிராமத்தினர் வரை பலரிடமும் உள்ள சுயநலத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. விலங்குகளின் உணர்வுகளைப் பொருட்படுத்தாத நமது நடத்தையைத் திரும்பிப் பார்க்கவும், மனிதநேயம் என்றால் என்னவென்று சிந்திக்கவும் வைக்கும் நூல்.

அனிமல் ஃபார்மும் பூனாச்சியும் ஒரே வகையைச் சேர்ந்திருக்கலாம்; ஆனால் அவை பேசும் விஷயங்கள் வேறு. வெளிப்படையான சமூக, அரசியல் விமர்சனத்துடன் பூனாச்சியின் பார்வைக்குள் வாசகரை அழைத்துச் செல்லும் சிறந்த படைப்பு இது. மனிதர்களுக்குப் பெயரிடாத உத்தியும் விலங்குகளிடம் பரிவு ஏற்பட உதவுகிறது. சாதி, மத அடையாளங்களிலிருந்து விலகியிருந்தாலும் பாலின எதிர்பார்ப்புகளிலிருந்து தப்ப முடியாத பூனாச்சியின் தனித்தன்மை ஒடுக்கப்படுவது ஆழமாகப் பாதிக்கிறது.

அனிமல் ஃபார்முடன் ஒப்பிட்டுச் சொல்லப்பட்டதால் எழுந்த எதிர்பார்ப்பைப் பூனாச்சி நிறைவேற்றவில்லை. மனதை வருத்தும் தருணங்களும் சிறப்பான அரசியல் சித்தரிப்புகளும் இருந்தாலும், பூனாச்சியுடன் நெருக்கம் ஏற்படவில்லை. அவளது வாழ்க்கையைப் பெரும்பாலும் சுற்றியுள்ள மனிதர்களின் பார்வையிலேயே காண்கிறோம்; பாலுணர்வைத் தவிர அவளது மனவுலகம் அரிதாகவே வெளிப்படுகிறது. சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகளைப் பேசும் முயற்சி இருந்தும், மிகுந்த எதிர்பார்ப்புடன் தொடங்கிய வாசிப்பு ஏமாற்றத்தையே தருகிறது.

பூனாச்சியை இந்தியப் பெண் குழந்தையின் உருவகமாக வாசிக்கலாம். நிறம் குறித்த தாழ்வுணர்வு, விருப்பங்களுக்கு இடமில்லாத உறவுகள், இனப்பெருக்கத்தைக் கொண்டே மதிப்பிடப்படும் உடல் எனப் பெண்களின் நிலையை அவளது வாழ்வு உணர்த்துகிறது. அரசைக் கிண்டல் செய்யும் இடங்களோடு, மதத்தின் வணிகத்தையும் மனிதர்களின் பணத்தாசையையும் நாவல் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. வறுமையின்போது அன்பும் கருணையும் எவ்வாறு மாறுகின்றன என்பதும் முக்கியமான கேள்வியாகிறது.

நிறத்தாலும் பாலினத்தாலும் ஒடுக்கப்படும் பூனாச்சியின் வாழ்வு, தொடர்ந்து புறக்கணிக்கப்படும் பெண்களின் நிலையை நினைக்க வைக்கிறது. அன்பும் நம்பிக்கையும் கொண்ட அவளது குரல் கேட்கப்படாமல் போவது சிந்திக்கத் தூண்டுகிறது. அவளுடைய காதலையும் சுதந்திர வேட்கையையும் புரிந்துகொள்ள வாசிக்க வேண்டிய நாவல் இது. கதைக்குள் இயல்பாகச் சொல்லப்படும் நுணுக்கமான அரசியலும் கவனத்துக்குரியது.

ஆட்டின் பார்வையில் மனித வாழ்வையும் உணர்வுகளையும் காட்டும் நாவல். பூனாச்சியின் காதல், பிரிவு, தாய்மை சார்ந்த அனுபவங்கள் உணர்ச்சிபூர்வமாகச் சித்தரிக்கப்படுவதால் சில இடங்களில் ஒரு பெண்ணைப் பற்றியே வாசிப்பதுபோல் தோன்றுகிறது. மனிதரானாலும் விலங்கானாலும் பெண்ணின் நிலை ஒன்றாக இருப்பதை உணர்த்துகிறது. மொழிபெயர்ப்பில் கதையின் சாரம் குறையவில்லை. எல்லோருக்கும் ஏற்ற நூலாக இல்லாமலிருக்கலாம்; ஆனாலும் வாசித்துப் பார்க்கத் தகுந்த சுவாரசியமான அனுபவம்.

குட்டி ஆட்டின் கதையை எதிர்பார்த்தால், வறுமையும் வறட்சியும் சூழ்ந்த இந்திய வாழ்க்கையின் கடுமையான யதார்த்தம் எதிர்கொள்கிறது. பூனாச்சியின் உணர்வுகள் ஒரு பெண்ணின் கதையை வாசிப்பதுபோல் தோன்றச் செய்கின்றன. வேறுபட்டிருப்பதால் ஒதுக்கப்படுவதும், காக்கும் அன்பே கட்டுப்படுத்துவதும், பெண்ணின் மதிப்பு இனப்பெருக்கத்தோடு சுருக்கப்படுவதும் கவனத்தை ஈர்க்கின்றன. மிகச் சிறிய மகிழ்ச்சிகளுக்கு நடுவே மனிதர்களின் அவலங்களைச் சொல்லும் கதை.