Reviews for நான் தான் ஔரங்ஸேப்

கதைக்களமே என்னை உடனே ஈர்த்துவிட்டது. தெளிவான நடையில் ஔரங்கசீப்பின் பார்வையில் கதை விரிவடைவது மிகவும் சுவாரசியமாக இருந்தது. வரலாற்றில் வில்லனாகப் பார்க்கப்பட்ட ஒரு கதாபாத்திரத்தின் மாற்றுப் பார்வையைத் தமிழ் பாப்-கலாச்சார எள்ளல்களுடன் இணைத்து எழுதியிருப்பது சமீபத்தில் நான் வாசித்த மிகச் சிறந்த படைப்புகளில் ஒன்று.

சில சிறிய வரலாற்றுப் பிழைகள் இருந்தாலும், ஒட்டுமொத்தமாக இது ஒரு சுவாரசியமான மற்றும் வித்தியாசமான வாசிப்பு அனுபவம். (மதிப்பெண்: 4.5/5)

டால்ரிம்பில் போன்ற பிரபல வரலாற்று ஆசிரியர்களின் நூல்களை வாசிக்கும் போது வரலாறு கூறுவதற்கும் நாவல் எழுதுவதற்கும் இடையே ஒரு தெளிவான வேறுபாட்டைக் காணலாம். வரலாற்று விவரிப்பிற்கும் புனைகதை கலைக்கும் இடையிலான எல்லையை மிக இயல்பாக அழித்து இப்புத்தகத்தைப் படைத்துள்ளார் சாரு நிவேதிதா.

புனைகதை வாசகர்கள் மற்றும் வரலாற்றுப் பிரியர்கள் இருவருக்குமே இது ஒரு சிறந்த இலக்கிய விருந்து. இந்திய வரலாற்றைச் சரியான கோணத்தில் புரிந்துகொள்வதில் இந்நூல் ஒரு மிகப்பெரிய வெற்றியாகும்.

புனைகதைகளின் எல்லைகளைக் கடக்கும் (Genre-bending) ஒரு அற்புதமான மெட்டாஃபிக்‌ஷன் (Metafiction) நாவல். முகலாயர் கால இந்திய வரலாற்றிற்குள் நுழைவதற்கான ஒரு சிறந்த தொடக்கமாக இப்புத்தகம் அமைந்தது. ஔரங்கசீப்பின் ஆவியை வரவழைத்து உரையாடுவதும், அவரது மனிதப் பக்கத்தைச் சித்தரித்த விதமும் மிகவும் சுவாரசியமாக இருந்தது.

வரலாற்றுக் குறிப்புகள், தற்கால அரசியல் மீதான எள்ளல்கள், சூஃபித்துவம் மற்றும் மகாபாரதத்துடன் ஒப்பிடும் ஒப்பீடுகள் எனப் பல தளங்களில் கதை நகர்கிறது. எனக்கு மிகவும் பிடித்த புத்தகங்களின் பட்டியலில் இது இணைகிறது; அனைவரும் கட்டாயம் வாசிக்க வேண்டிய ஒரு சிறந்த படைப்பு.

சில இடங்களில் வெறுப்பேற்றினாலும், கீழே வைக்க முடியாத அளவுக்குப் புத்திசாலித்தனமாக எழுதப்பட்ட மெட்டாஃபிக்ஷன் இது. எழுத்து மிகவும் கூர்மையாக இருக்கிறது; எங்கு தாக்க வேண்டுமோ அங்கு சரியாகத் தாக்குகிறது. சாருவின் ஆட்டோஃபிக்ஷன் பாணியும், நாவலின் குரல்கள் அவர் மனதுக்குள் ஒலிக்கும் குரல்களோடு கலக்கும் விதமும் ஒரே நேரத்தில் கூச்சலாகவும் ரசிக்கத்தக்கதாகவும் இருக்கின்றன.

ஔரங்ஸேப்பின் கொடுங்கோல் ஆட்சியைப் பற்றி, அவருக்கும் எழுத்தாளரின் புனைவு வடிவத்துக்கும்—அது புனைவுதான் என்று நம்புவோம்—நடக்கும் உரையாடலே இதன் அடிப்படை. ஆனால் இது வெறும் வரலாற்று உரையாடலாக நின்றுவிடவில்லை. தனக்கென ஒரு மனம் இருப்பதுபோல் வாசகரைச் சீண்டி, விளையாடி, போகப்போக முதல் பார்வையிலேயே பிடித்துப்போகும் அளவுக்கு ஈர்க்கிறது.

வாசிக்கும்போது புத்தகத்தை அறையின் மறுபக்கம் தூக்கி எறியத் தோன்றினால் அதுவே எழுத்தாளருக்கும் மொழிபெயர்ப்பாளருக்கும் மகிழ்ச்சி தரும் என்று மொழிபெயர்ப்பாளர் குறிப்பில் சொல்லப்பட்டுள்ளது. வாசகரை அப்படித் தூண்டுவதுதான் இந்தப் புத்தகத்தின் நோக்கமும். ஒரு கதைக்கு இரண்டே பக்கங்கள் இல்லை என்பதை நினைவூட்டும் இதன் கதைகள், பல்வேறு கோணங்களைத் திறந்து வைத்து வாசகரை முழுமையாக இழுத்துக்கொள்கின்றன.

தமிழ்ப் பதிப்பு வெளியானபோதே வாசித்திருந்தேன். அதன்பிறகு ஆங்கிலப் பதிப்பையும் படித்தேன். இது சாதாரண மொழிபெயர்ப்பாக இல்லாமல், மூலத்தின் தன்மையைத் தக்கவைத்த மறுஉருவாக்கமாக இருக்கிறது. புதிய அத்தியாயங்களும் பாகுபில்லி என்ற புதிய பாத்திரமும் சேர்ந்திருப்பதால், ஏற்கெனவே தெரிந்த புத்தகமே புதிய வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தருகிறது.

ஔரங்கசீப்பின் பார்வையில் முகலாய அரியணைப் போட்டிகளைப் பார்க்கும்போது, இந்தியச் சூழலில் நடக்கும் ‘கேம் ஆஃப் த்ரோன்ஸ்’ போலத் தோன்றுகிறது. ரத்தம் சிந்திய அரசியல் மோதல்களைப் பேசும் தீவிரமான கதையில் நகைச்சுவை இயல்பாகக் கலந்திருப்பது ஆச்சரியமாகவும், வாசிப்பை இலகுவாக்குவதாகவும் இருக்கிறது.

அக்பரின் வாழ்க்கை முறையை அதே காலத்து முகலாயப் பெண்களின் வாழ்க்கையுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் பகுதிகள் மிகவும் சுவாரசியமானவை. ஜஹாங்கீரும் ஷாஜகானும் அரியணையைப் பிடிக்க எந்த எல்லைக்கும் சென்றார்கள் என்பதும் விறுவிறுப்பாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

தவறை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் அதற்குக் காரணம் கற்பித்து குற்றவுணர்விலிருந்து தப்பிக்க முயலும் மனித மனத்தையும் புத்தகம் ஆராய்கிறது. ஒரே தவறை மனிதர்கள் ஏன் மீண்டும் செய்கிறார்கள், அத்தகைய முடிவுகளுக்குப் பின்னால் என்ன மனநிலை செயல்படுகிறது என்ற கேள்விகளையும் எழுப்புகிறது. முகலாய வரலாற்றின் சூழ்ச்சிகளை வேறொரு கோணத்தில் பார்க்கச் செய்யும் செறிவான, ஈர்க்கும் வாசிப்பு.

முழு ஐந்து நட்சத்திரங்களும் கொடுக்க வேண்டும் என்று உண்மையாகவே தோன்றிய அரிதான புத்தகங்களில் இதுவும் ஒன்று. வரலாற்றைப் புதிய கோணத்தில் மறுபுனைவு செய்யும் கதைகளை மீண்டும் தேடிப் படிக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தையும் இது எனக்குத் தந்தது. துரியோதனனின் பார்வையில் மகாபாரதத்தைச் சொல்வது போன்ற முயற்சிதான் இது. பாலியல் தொழிலாளர்கள் முதல் செல்போன்கள் வரை ஔரங்ஸேப் பேசும் உரையாடல் நடை மிகவும் நன்றாகப் பொருந்தியிருக்கிறது.

ஷாஜகானின் ஆவியுடன் பேச எழுத்தாளர் ஏற்பாடு செய்யும்போது, தனது தரப்பைச் சொல்லவும் தன்னைப் பற்றிய தவறான எண்ணங்களை மாற்றவும் ஔரங்ஸேப்பின் ஆவி வந்து சேர்கிறது. அவர் நானூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பிருந்த நிலையிலேயே உறைந்துபோன ஆவி அல்ல. இன்றைய உலகம், நவீன இலக்கியம், தன்னைப் பற்றி எழுதப்பட்டவையும் பேசப்பட்டவையும் என அனைத்தையும் அறிந்தவராக இருக்கிறார். வரலாற்றிலிருந்து ஒருவரை விருந்துக்கு அழைத்து நேரில் பேச முடிந்தால் எப்படி இருக்கும் என்ற கற்பனைக்கு இந்த அமைப்பு சுவாரசியமான பதிலாக அமைந்துள்ளது.

வரலாறு என்பது அதைப் பார்ப்பவரின் கோணத்தைப் பொறுத்து மாறக்கூடிய ஒரு கதை என்பதைப் புத்தகம் அழுத்தமாக முன்வைக்கிறது. தனது செயல்களுக்கு ஔரங்ஸேப் கூறும் நியாயங்கள், அவற்றைச் சூழலிலிருந்து பிரித்து இன்றைய பார்வையில் மட்டும் மதிப்பிடுவது தவறு என்ற வாதம், வரலாற்றாசிரியர்களும் அரசியல்வாதிகளும் தன்னை அநியாயமாக வில்லனாக்கிவிட்டார்கள் என்ற அவரது நிலை ஆகியவற்றைத் தெளிவாகப் பேசுகிறது. அதே நேரத்தில், அவரது கொடுமைகளால் பாதிக்கப்பட்டவர்களையும் அரசவையில் அவருக்கு நெருக்கமாக இருந்தவர்களையும் உரையாடலுக்குள் கொண்டுவந்து எதிர்தரப்புக்கும் இடம் கொடுக்கிறது. புத்தகத்தின் பார்வையை வாசகர் ஏற்கலாம் அல்லது மறுக்கலாம். ஆனால் சொல்லப்பட்ட விதத்திலும் உள்ளடக்கத்திலும் இது தனித்துவமான படைப்பு. நான் மனதாரப் பரிந்துரைக்கிறேன்.

கடந்த பத்து ஆண்டுகளில் நான் படித்தவற்றில், மிகவும் ஈர்த்துச் சிரிக்க வைத்த படைப்பு இது. நையாண்டியும் நகைச்சுவையும் இயல்பாகக் கலந்திருக்கின்றன. வழக்கமான வரலாற்று நாவலாக இல்லாமல், வரலாற்றையும் இன்றைய உலகையும் உரையாடல்களின் வழியாகச் சந்திக்க வைக்கிறது.

கேம் ஆஃப் த்ரோன்ஸ், அசோகர், இசை, காதல், சன்னி லியோன், தற்போதைய அரசு, எழுத்தாளர்களின் வாழ்க்கை என ஔரங்ஸேப் பேசும் விஷயங்கள் பல. அவர் இந்தியாவிலும் சிலியிலும் நம்முடன் நடமாடுவது போன்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது. தன்னைப் பற்றிய மறைக்கப்பட்ட வரலாற்றை வெளிப்படுத்துவதோடு, பரப்பப்பட்ட தவறான கதைகளையும் அவர் எதிர்கொள்கிறார்.

சாரு நிவேதிதாவின் எழுத்து சரளமாகவும் தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை சுவாரசியமாகவும் இருக்கிறது. அவப்பெயர் பெற்ற ஔரங்ஸேப்பை ஒற்றைப் பரிமாணத்தில் காட்டாமல், அவரை உருவாக்கிய சூழல், அவரது நகைச்சுவை உணர்வு, பேரரசராக இருந்தவர் இறுதியில் ஏழையைப் போன்ற வாழ்க்கைக்குத் தள்ளப்பட்ட விதம் ஆகியவற்றை பல கோணங்களில் காட்டுகிறார். அதிகம் பேசப்படாத தகவல்களையும் அவற்றுக்கான ஆதாரங்களையும் முன்வைக்கும் இந்தப் படைப்பு, வரலாற்றுப் புனைவுகளில் தனித்த இடம் பெறுகிறது. தென்னிந்தியாவிலிருந்து வந்துள்ள துணிச்சலான புதிய குரலாகவும் இதைப் பார்க்கிறேன்.

உண்மையைப் பேசுவதும் பொய்களை வெளிப்படுத்துவதும் அறிவுஜீவிகளின் பொறுப்பு என்பதை இந்த நாவல் நினைவூட்டுகிறது. ஆனால் அறிவுஜீவிகள், கல்வியாளர்கள், எழுத்தாளர்கள் எனப் பலரும் ஔரங்ஸேப்பைப் பற்றிப் பேசத் தயங்குவது வருத்தமாக இருக்கிறது. தனது திருமண அழைப்பிதழையே உருதுவில் அச்சிட்ட நேருவும் ஔரங்ஸேப்பை எதிர்மறையாகவே சித்தரித்தார். சர்ச்சைக்குரிய இந்த விவாதத்திலிருந்து ஒதுங்கியிருப்பதே பலருக்கு வசதியான தேர்வாகத் தெரிகிறது.

வரலாற்றில் ஆர்வமுள்ள எனக்கு, 2025-இல் வாசித்த முதல் புத்தகமாக அமைந்த இது சிரிக்கவும் சிந்திக்கவும் வைத்தது. ஔரங்ஸேப்பின் ஆவியுடன் எழுத்தாளர் நடத்தும் உரையாடல்கள் வழியாக, அவரது ஆட்சியைச் சுற்றிய சர்ச்சைகளுடன் மதச் சகிப்பின்மை, ஜனநாயகம், தமிழ் கலாசாரம் போன்ற இன்றைய பிரச்சினைகளும் நகைச்சுவை மற்றும் நையாண்டியுடன் பேசப்படுகின்றன.

வரலாற்றுடன் பல குரல்களையும் அபத்தமான தருணங்களையும் கலக்கும் இந்தப் படைப்பு, யார் நாயகனாக உயர்த்தப்படுகிறார், யார் வில்லனாக்கப்படுகிறார், யார் மறக்கப்படுகிறார் என்ற கேள்வியை எழுப்புகிறது. குறிப்பாக ஜஹானாராவின் வாழ்க்கை வழியாக, பெண்களின் உடல்கள் இன்னமும் ஆண்களின் அகந்தைப் போருக்கான களமாக்கப்படுகின்றன என்ற பார்வை மனதில் நிற்கிறது.

மொத்தத்தில், ஒரே வகைக்குள் அடங்காத, நாம் வாழும் காலத்தையும் பிரதிபலிக்கும் சுவாரசியமான, நகைச்சுவையும் நையாண்டியும் நிறைந்த வாசிப்பு.

ஆவியை அழைத்து, அதிகம் வெறுக்கப்பட்ட ஒரு முகலாய மன்னரான ஔரங்கசேப்புடன் எழுத்தாளர் உரையாடுகிறார் என்ற அடிப்படை யோசனை எனக்கு மிகவும் பிடித்தது. சாருவின் ஆட்டோஃபிக்ஷன் பாணியும், தயக்கமின்றிக் கருத்துகளைச் சொல்லும் அவரது எழுத்தும் சேர்ந்து இதை ஒரு சுவாரசியமான வாசிப்பாக மாற்றும் என்று எதிர்பார்த்தேன். ஆரம்ப அத்தியாயங்களில் எழுத்தாளருக்கும் ஔரங்கசேப்புக்கும் இடையிலான உரையாடல்களும், இன்றைய அரசியல் மற்றும் சினிமா பற்றிய ஒப்பீடுகளும் ரசிக்கும்படியாகவே இருந்தன.

ஆனால் அந்த ஆரம்ப விறுவிறுப்பு நீடிக்கவில்லை. கூர்மையான விவாதமாக வளர வேண்டிய கதை, ஒழுங்கில்லாத வரலாற்றுத் தகவல்களின் தொகுப்பாக மாறிவிடுகிறது. வலதுசாரிகள், பெண்ணியவாதிகள், தமிழ் ஈழ ஆதரவாளர்கள் எனப் பலரையும் கோபப்படுத்தக்கூடிய துணிச்சலான படைப்பு இது என்ற பிம்பம் உருவாக்கப்படுகிறது. ஆனால் அதற்கேற்ற வலுவான அறிவார்ந்த அல்லது தார்மீக நிலைப்பாடு எதுவும் வெளிப்படவில்லை. சாதாரணமான வரலாற்று மறுகூறலுக்கும் மேலோட்டமான கிளர்ச்சியூட்டும் முயற்சிகளுக்கும் நடுவே புத்தகம் தடுமாறுகிறது. மற்ற பாத்திரங்கள் மூலம் உணர்ச்சிகரமாக வரலாற்றைச் சொல்லும் பகுதிகளும் எனக்கு ஒட்டவில்லை.

கொக்கரக்கோ வந்த பிறகு ஆட்டோஃபிக்ஷன் உரையாடல்கள் மீண்டும் உயிர்ப்பெடுக்கின்றன. இது விக்கிப்பீடியா அல்லது கூகுளிலிருந்து கொட்டப்பட்ட தகவல்களா என்று அவர் கேட்கும் இடம் குறிப்பாக நன்றாக இருந்தது. ஆனால் அந்த நகைச்சுவையே புத்தகத்தின் முக்கியக் குறையையும் சொல்லிவிடுகிறது: கட்டமைப்பில்லாத வரலாற்றுத் தகவல்கள் வாசிப்பைச் சோர்வடையச் செய்கின்றன. புத்தகத்தை முடித்ததே நிம்மதியாக இருந்தது. தமிழ் மூலம் இன்னும் அதிக ஆட்டோஃபிக்ஷனுடனும் துணிச்சலுடனும் இருந்ததா, அல்லது மொழிபெயர்ப்பாளர் சலிப்பூட்டும் பகுதிகளைச் சுருக்கியதால் ஆங்கிலப் பதிப்பு இதைவிட மேம்பட்டிருக்கிறதா என்ற சந்தேகம் மட்டும் இறுதியில் மிஞ்சியது.

வரலாற்றுப் புத்தகம் என்ற எல்லையைத் தாண்டி, உளவியல், அதிகாரம், அரசியல் மற்றும் மனித இயல்பு பற்றிச் சிந்திக்க வைக்கும் படைப்பு இது. ஔரங்ஸேப்பின் குரலில் சாரு நிவேதிதாவின் பாணி தெரிவது சுவாரசியமாக இருக்கிறது. வரலாற்றையும் நிகழ்காலத்தையும் இணைக்கும் உரையாடல்கள் எளிய மொழியில் இருந்தாலும் ஆழமான கருத்துகளை முன்வைக்கின்றன.

ஔரங்ஸேப்பை வெறும் நாயகனாகவோ வில்லனாகவோ காட்டாமல், தெளிவும் தந்திரமும் குறைகளும் கொண்ட சிக்கலான மனிதராக எழுத்தாளர் சித்தரித்திருப்பது எனக்கு மிகவும் பிடித்தது. அவரது வாதங்கள் நம்மை ஈர்க்கத் தொடங்கும் தருணங்களில், அவருடைய குறைகளையும் நினைவூட்டி கண்மூடித்தனமான வழிபாட்டை எழுத்தாளர் உடைத்துவிடுகிறார். உடன்கட்டை ஏற்றப்படும் பெண்ணைப் பற்றிய பகுதி போன்ற சில இடங்கள் மிக எளிய சொற்களிலேயே கடுமையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகின்றன.

செபுன்னிசாவின் கவிதைகள் முதல் மாக்கியவெல்லிய சிந்தனை, பயன்வழிக் கொள்கை போன்ற கருத்துகள் வரை பல விஷயங்களைச் சுவாரசியமாக இணைத்துள்ளது. புத்தகத்தை இன்னும் முழுமையாக முடிக்காத நிலையிலேயே இதைப் பற்றி எழுதத் தூண்டும் அளவுக்கு அது என்னைக் கவர்ந்துவிட்டது. வரலாற்றுடன் மனித மனதையும் அதிகாரத்தின் இயல்பையும் புரிந்துகொள்ள விரும்புவோர் கண்டிப்பாக வாசிக்க வேண்டிய புத்தகம்.