Reviews for மாதொருபாகன்

சுவாரசியமாகத்தான் இருந்தது…

அருமையான கரு; இந்தியச் சூழலில் நிலவும் மூடநம்பிக்கைகளை அழகாகச் சித்தரிக்கிறது. ஆனால் மொழிநடை கடைசி வரை சலிப்பூட்டுகிறது. மொழிபெயர்ப்பில் வாசித்ததும் இதற்குக் காரணமாக இருக்கலாம்.

பெருமாள் முருகனின் எழுத்து ஈர்க்கிறது. அவரது கூளமாதாரி, அர்த்தநாரி, கங்கணம் போன்ற பிற நாவல்களையும் வாசிக்கத் தூண்டுகிறது.

இந்த வாசிப்பு என்ன உணர்வைத் தந்தது என்று சொல்லத் தெரியவில்லை.

முடிந்துவிடக் கூடாதென்று மெதுவாக வாசிக்கத் தோன்றும் நாவல். பண்பாட்டுக் குறிப்புகளும் தீவிரமான மத நம்பிக்கைகளும் வாசிப்பில் ஆர்வமூட்டுகின்றன. நல்லதும் கெட்டதும், கனவுகளும் ஆசைகளும், பலமும் பலவீனமும் கொண்ட பாத்திரங்கள் நிஜ மனிதர்களாகத் தெரிகிறார்கள். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, கடைசிச் சொல் வரை கவனத்தை விடாமல் பிடித்திருக்கும் உச்சக்கட்டம் சிறப்பாக அமைந்துள்ளது.

வாழ்நாள் முழுவதும் நினைவில் நிற்கக்கூடிய வாசிப்பு.

தமிழ் நூலை இனி ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் வாசிக்கவே வேண்டாம் என்று தோன்றச் செய்யும் வாசிப்பு.

குழந்தையில்லாத தம்பதியரின் வலியையும் அவர்கள் எதிர்கொள்ளும் அவமானங்களையும் இயல்பாகச் சொல்லும் நாவல். தாயாகவில்லை என்பதற்காகப் பொன்னாவைக் குத்திக்காட்டும் சில காட்சிகள் மனதைத் தொடுகின்றன. காளிக்கும் பொன்னாவுக்கும் இடையிலான ஆழமான அன்பு நெகிழ வைத்தாலும், இறுதிப்பகுதியை ஏற்றுக்கொள்வது கடினமாக உள்ளது. மனதைக் கனக்க வைக்கும் வாசிப்பு.

மிகச் சிறப்பான வாசிப்பு. இருந்தாலும் நாவலாக அல்லாமல் சிறுகதையாகச் சொல்லியிருந்தால் இன்னும் கச்சிதமாக அமைந்திருக்கும் என்ற எண்ணம் எழுகிறது.

அன்பு, நம்பிக்கை, திருமணம், சாதி ஆகியவற்றைப் பேசும் வலிமையான, மனதை வதைக்கும் கதை. சாதியப் பாகுபாடுகளும் தனிப்பட்ட வாழ்வில் சமூகத்தின் தலையீடும் மூடநம்பிக்கைகளும் சேர்ந்து உறுதியான உறவுகளைக்கூட எப்படிச் சிதைக்கின்றன என்பதை ஆசிரியர் காட்டுகிறார்.