Reviews for மாதொருபாகன்

ஒரு தம்பதியின் வாழ்க்கையில் சமூகமும் அதன் பழமைவாத எண்ணங்களும் செலுத்தும் ஆதிக்கத்தை நாவல் காட்டுகிறது. வாரிசு வேண்டும் என்ற அழுத்தத்தோடு பழைய சடங்குகளும் மரபுகளும் விவரிக்கப்படுகின்றன. காலம் மாறி பல மாற்றங்கள் வந்திருந்தாலும், குழந்தையின்மையைச் சுற்றியுள்ள இந்த நுட்பமான சிக்கல் இன்றும் தொடர்கிறது.

திருச்செங்கோட்டின் வயல்கள், சேற்றுத் தெருக்கள், காளியின் தொண்டுப்பட்டி எனக் கதையின் இடங்களுக்குள் நம்மை அழைத்துச் செல்கிறது பெருமாள் முருகனின் எழுத்து. அந்த எழுத்தின் வசீகரம் நூலை முடித்த பிறகே இன்னும் ஆழமாக உணரப்படுகிறது.

இந்த நூல் எதைச் சொல்ல வருகிறது என்பது புரியவில்லை; தெளிவான நோக்கம் எதுவும் புலப்படவில்லை.

மிகையற்ற உணர்ச்சிகளும் அழகிய வட்டார வழக்கும் கவித்துவமான உரைநடையும் நாவலின் உலகத்துக்குள் இழுக்கின்றன. பொன்னா, காளியின் வாழ்க்கை வழியாக வெளிப்படும் சமூகத்தின் இரட்டை நிலைப்பாடுகளும் ஒழுக்கக் கற்பிதங்களும் முக்கியமாகத் தோன்றுகின்றன. மனிதர்களின் குறைகளையே பெரிதாக்கி அவர்களை நெருக்கடிக்குள்ளாக்கும் சமூகத்தின் மீது கேள்விகள் எழுகின்றன. வாசிப்பின் முடிவில் மனம் கனக்கிறது. திருத்தப்பட்ட பதிப்பின் முன்னுரையில் தெரியும் எழுத்தாளரின் சமரச வலியை நாவலை முடித்தபின் மேலும் உணர முடிகிறது; திருத்தப்படாத பதிப்பையும் வாசிக்கத் தூண்டுகிறது.

காளியுடனும் பொன்னாவுடனும் சேர்ந்து பயணிக்கும் உணர்வைத் தருகிறது. வாசித்து முடித்த பின்னும் பிரமிப்பு நீடிக்கிறது.

சிறப்பான எழுத்து; நன்கு உருவாக்கப்பட்ட கதாபாத்திரங்கள். சில இடங்களில் சற்று ஆபாசமாக இருந்தாலும், அது பாத்திரங்களை இயல்பானவர்களாகக் காட்ட உதவுகிறது.

பூனாச்சியே அதிகம் பிடித்திருந்தாலும், முருகனின் விருப்பமான கருப்பொருள்கள் இந்த நாவலிலும் இடம்பெறுகின்றன. வழக்கம்போல முடிவு மனதைப் பெரிதும் பாதிக்கிறது.

பெருமாள் முருகன் மிகச் சிறந்த எழுத்தாளர்.

ஆழமான பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் புத்தகம்.

முடிவை இவ்வளவு அவசரமாக முடித்திருக்க வேண்டியதில்லை. மொழிபெயர்ப்பும் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கலாம்.