Reviews for கருக்கு

மதம் மாறினாலும் விடாமல் தொடரும் சாதிப் பாகுபாட்டை இயல்பாகப் பதிவு செய்கிறது. அதோடு, எளிய மக்களின் கொண்டாட்டங்களும் அழகாக இடம் பெற்றுள்ளன.

பாமாவின் வாழ்க்கையையும் அவர் நம்பும் விழுமியங்களையும் சொல்லும் தலித் சுயசரிதை. அவரது சமரசமற்ற நேர்மை வாசிப்பில் தனித்து நிற்கிறது.

ஏழை தலித் பெண்ணின் அன்றாட வாழ்வில் சாதி எப்படியெல்லாம் குறுக்கிடுகிறது என்பதை பாமாவின் கருக்கு நேரடியாக உணர்த்துகிறது. கடுமையான உழைப்புக்குக் கிடைக்காத ஊதியம், கல்வியிலும் வேலையிலும் மறுக்கப்படும் வாய்ப்புகள், கிறித்தவ மடத்துக்குள்ளும் தொடரும் பாகுபாடு ஆகிய பதிவுகள் உலுக்குகின்றன. ஒடுக்குமுறைக்கு நடுவிலும் விளையாட்டுகள், பாடல்கள், கொண்டாட்டங்கள் வழியே வெளிப்படும் மகிழ்ச்சி இந்த வாழ்வின் வலியை இன்னும் ஆழமாக உணர்த்துகிறது. மதத்தின் இரட்டை நிலைப்பாட்டையும் சாதியக் கொடுமையையும் எதிர்கொள்ளச் செய்யும், அவசியம் வாசிக்க வேண்டிய நூல்.

மிகவும் அந்தரங்கமான வலிகள் வெளிப்படும் இந்நூலை மதிப்பிட்டு விமர்சிப்பதே தயக்கத்தைத் தருகிறது; அந்த அனுபவங்களை வாசிக்கக் கிடைப்பதே முக்கியமாகத் தோன்றுகிறது. பூச்சில்லாமல் வாழ்வின் உண்மையை அறிந்துகொள்ள இதை நிச்சயம் வாசிக்கலாம். தமிழ் மூலத்திலேயே வாசித்திருக்க வேண்டும் என்ற விருப்பத்தையும் ஏற்படுத்துகிறது.

சிறுவயதின் சாதிய அவமானங்களோடு சிறுசிறு மகிழ்ச்சிகளையும் பதிவு செய்யும் பாமா, சுயபச்சாதாபமின்றி அநீதியின் மீதான கோபத்தை வெளிப்படுத்துகிறார். ஒடுக்கப்பட்டோரை உயர்த்துவதாகச் சொல்லிக்கொண்டே சாதிய ஒழுங்கைத் தொடரும் திருச்சபை மீதான விமர்சனம் குறிப்பாகக் கூர்மையானது. வட்டார வழக்கு பழக்கமில்லாத வாசகருக்குச் சற்றுச் சிரமமாக இருக்கலாம். ஆனாலும், சாதி, மதம், பாலினம் ஒருவரின் வாழ்வில் இணைந்து செயல்படுவதைப் புரிந்துகொள்ள அவசியமான வாசிப்பு.

போதிய கவனம் பெறாத தலித் வாழ்வனுபவங்களை வலுவாக முன்வைக்கிறது கருக்கு. பிறந்த சாதியால் வாய்ப்புகள் மறுக்கப்படுவதையும் தலைமுறைகளாகத் தொடரும் ஒடுக்குமுறையையும் பதிவு செய்வது, சாதிச் சலுகைகளை உணரச் செய்கிறது. எழுத்தை இன்னும் ஒழுங்காக அமைத்திருக்கலாம்; மொழிபெயர்ப்பிலும் சில அம்சங்கள் விடுபட்டிருக்கக்கூடும். இந்தக் குறைகளைத் தாண்டி, உள்ளடக்கத்தின் வலிமை ஆழமாகப் பாதிக்கிறது; அதுவே நூலை உயர்வாக மதிக்க வைக்கிறது.

பாமாவின் வாழ்க்கைப் பின்னணி ஆர்வமூட்டினாலும், நூல் எதிர்பார்த்த அளவு ஈர்க்கவில்லை. சமூக அநீதிகள் பற்றிய புலம்பலே மேலோங்க, எதிர்பார்த்த எதிர்ப்புச் செயல்கள் அதிகம் தென்படவில்லை. சாதியைக் கண்டிக்கும் குரலிலேயே மேலும் ஒதுக்கப்பட்ட சமூகங்கள் குறித்த பாகுபாடும் இருப்பதாகத் தோன்றுகிறது. சிதறலான விவரிப்பும் மீளுரைகளும் சோர்வூட்டுகின்றன; மொழிபெயர்ப்புக்கும் இதில் பங்கிருக்கலாம். எனினும், திருச்சபைக்குள் நிலவும் அநீதிகள் புதிய புரிதலைத் தருகின்றன; பாமா தன் விருப்பப்படி வாழ எடுத்த துணிச்சல் பாராட்டுக்குரியது.

நகர வாழ்க்கையில் கண்ணில்படாமல் போகும், அனுபவிக்க நேராத வாழ்வின் உண்மைகளைப் பாமா எழுதுகிறார். அவை இல்லாமல் இல்லை; அவற்றைப் பற்றிய நம் அறியாமையைத்தான் இந்தப் பதிவு உணர்த்துகிறது.

கொஞ்சம் மெதுவாக நகர்கிறது; சொன்னவற்றையே மீண்டும் சொல்வதும் உண்டு. மொழிபெயர்ப்பில் சில சிறப்புகள் விடுபட்டிருக்கலாம்; தமிழ் மூலத்தில் இன்னும் ஈர்ப்புடன் இருக்கக்கூடும். இருந்தாலும் நல்ல வாசிப்பு.

அலங்காரமில்லாத நெருக்கமான பகிர்வாக அமைந்திருப்பதே கருக்கின் சிறப்பு. ஒடுக்கப்பட்ட சமூகத்தில் வளர்ந்த ஒரு சிறுமியின் பார்வையில், அந்த மக்களின் மொழியிலேயே அவமானங்களும் இன்னல்களும் பதிவாகின்றன. பாமாவின் நேரடியான குரல் சாதிக் கொடுமையின் வலியை ஆழமாக உணர்த்துகிறது. கடுமையான உழைப்புக்கிடையிலும் நிலைக்கும் உற்சாகமும், போலித்தனமின்றி வாழும் விருப்பமும் மனதில் நிற்கின்றன. இத்தனை வலிகளுக்குப் பின்னும் அவரை முன்னகர்த்தும் நம்பிக்கை குறித்த கேள்விகளை எழுப்பும் படைப்பு.