Reviews for கருக்கு

தலித் கிறிஸ்தவப் பெண்ணின் அனுபவங்கள் வழியே சமூகத்தினர் சந்திக்கும் சாதிப் பாகுபாட்டை ஒளிவுமறைவின்றி, கோபத்துடன் பதிவு செய்கிறது இந்நூல். குறிப்பாகத் திருச்சபைக்குள் நிலவும் சாதியத்தைப் பற்றிய பகுதிகள் விழிப்புணர்வைத் தருகின்றன. சில இடங்களில் காலவரிசை தெளிவாக இல்லை; தமிழ் மூலத்திலிருந்து ஆங்கிலத்துக்கு மொழிபெயர்த்ததில் ஏற்பட்டிருக்கக்கூடிய சிக்கலாகவும் தோன்றுகிறது. இந்தக் குறையையும் மீறி முக்கியமான வாசிப்பு.

பாமாவின் சங்கதி அளவுக்குப் பிடிக்காவிட்டாலும், கருக்கு ஒரு முக்கியமான தலித் இலக்கியப் பங்களிப்பு. கன்னியாஸ்திரியாகவும் ஆசிரியராகவும் ஆக விரும்பியதன் பின்னணியை விளக்குவதுடன், திருச்சபையின் இரட்டை நிலைப்பாட்டையும் வெளிப்படுத்துகிறது. திறமையான தலித் மாணவர்களின் சுயமதிப்பைக்கூட அநீதியான கல்விமுறை எப்படிச் சிதைக்கிறது என்பதைக் காட்டும் பகுதிகள் கவனத்துக்குரியவை.

தமிழ்ச் சமூகத்தில் தலித் கிறிஸ்தவப் பெண்ணாக வாழ்வதில் உள்ள, அதிகம் பேசப்படாத அனுபவங்களை இந்நூல் வெளிப்படுத்துகிறது. பல அடுக்கிலான ஒடுக்குமுறையோடு கடும் வறுமையும் சேர்ந்த வாழ்க்கையைப் பதிவு செய்கிறது. வாசகரிடம் நேரடியாகப் பேசும் பகுதிகள் பாமாவையும் அவரது குடும்பத்தையும் உணர்வுடன் அணுக வைக்கின்றன. ஓரளவு நம்பிக்கையுடன் நிறைவடையும் இந்நூல், இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் வாழ்க்கையை மேலும் அறிய விரும்புவோர் வாசிக்க வேண்டியது.

பாமா நேரில் அமர்ந்து பேசுவதுபோல் அமைந்திருக்கிறது இந்த நூல். வாழ்க்கைச் சம்பவங்களைப் பகிரும் உரையாடலில் இருப்பதுபோல, நினைவுகள் தொடர்ச்சியின்றி வருவதும் சொன்னவற்றை மீண்டும் சொல்வதும் தொடக்கத்தில் சிறிது அயர்ச்சியை ஏற்படுத்துகின்றன. அதே பேச்சுத்தன்மையும் மீளுரைகளுமே நூலின் தனித்துவமாகவும் இருக்கின்றன.

கத்தோலிக்கத் திருச்சபைக்குள் நிலவும் சாதிப் படிநிலைகளை இன்னும் விரிவாகப் பேசியிருக்கலாம். கதை ஒழுங்கின்றி முன்னும் பின்னும் நகர்வதும் பல விஷயங்கள் திரும்பத் திரும்ப வருவதும் குறைகள். அதே நேரத்தில், சமூகத்தினர் மீது காவல்துறை நிகழ்த்தும் கொடுமைகள் தெளிவாகப் பதிவாகின்றன. திருவிழாக்கள், ஒலிபெருக்கிப் பாடல்கள், குழந்தைகளின் விளையாட்டுகள் எனக் கிராம வாழ்க்கையைச் சித்தரிக்கும் பகுதிகள் அழகாக அமைந்துள்ளன.

பணம், பாலினம், மதம், சாதி சார்ந்த ஆதிக்கம் மனிதர்களின் பேச்சிலும் செயலிலும் எவ்வாறு வெளிப்படுகிறது என்பதை இந்நூல் உணர்த்துகிறது. அன்பைப் போதிக்கும் மதப் பொறுப்பாளர்களும் இதற்கு விதிவிலக்கல்ல. இந்த ஒடுக்குமுறைகளுக்கும் தனக்கும் தொடர்பில்லை என்று நினைக்கும் வாசகரையும் தன்னைத் திரும்பிப் பார்க்கச் செய்கிறது கருக்கு.

குழந்தைப் பருவம் தொடங்கி மடத்திலிருந்து வெளியேறும் காலம் வரையிலான பாமாவின் வாழ்க்கையைச் சொல்லும் நல்ல சுயசரிதை. சாதியாலும் வறுமையாலும் நேரும் துயரங்கள், ஏமாற்றங்கள், ஒதுக்குதல், தீண்டாமை ஆகியவற்றைக் கூர்மையாகப் பதிவு செய்கிறது. குறிப்பாக மடங்களில் தலித் மற்றும் ஏழைக் கன்னியாஸ்திரிகள் எதிர்கொள்ளும் இன்னல்களை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டுவருகிறது. வாசிப்பில் ஈர்ப்பைத் தரும் எழுத்து.

பாசாங்கற்ற எழுத்தால் மனதை அசைக்கும் நூல். ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பிலும் தமிழின் இயல்பும் ஓசையும் தெரிகின்றன; தமிழறியாத வாசகர்களுக்கு இது எவ்வாறு சென்றுசேரும் என்ற கேள்வியும் எழுகிறது. நமக்குள்ள சலுகைகள் பிறருடைய வாழ்வை உணரவிடாமல் செய்வதைப் புரியவைக்கிறது. பாமாவின் நேர்மையையும் வெளிப்படையான குரலையும் தக்கவைத்திருக்கும் ஹோம்ஸ்ட்ரோமின் மொழிபெயர்ப்பு பாராட்டுக்குரியது.

தலித் குழந்தைப் பருவத்தையும் உழைக்கும் மக்களின் கிராம வாழ்க்கையையும் பாமா பதிவு செய்திருக்கும் விதம் வியப்பளிக்கிறது. சில பகுதிகளில் நினைவோட்டமாக விரியும் எழுத்து, மறைந்துபோன வாழ்க்கையை நினைவூட்டுகிறது. முற்போக்கானவை எனக் கருதப்படும் மடங்களுக்குள்ளும் நிலவும் சாதிய ஒடுக்குமுறையையும், மதம் மற்றும் ஒழுக்கத்தின் பெயரிலான கட்டுப்பாடுகளையும் கடுமையாக விமர்சிக்கிறது. அழகியல் மதிப்புள்ள இந்த ஆவணம் பேசும் விஷயங்களில் மேலும் ஆராய வேண்டியது நிறைய இருக்கிறது.

சிறுவயது நினைவுகள் வழியே தலித் மக்களின் வாழ்வையும் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் பிரச்சினைகளையும் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. இருந்தாலும் நூல் அதிகம் ஈர்க்கவில்லை; அதை உள்வாங்கும் பக்குவம் போதவில்லையோ என்ற தயக்கமும் எழுகிறது. ஒரே விஷயங்களைத் திரும்பத் திரும்பப் பேசுவது விரைவிலேயே சலிப்பூட்டுகிறது. மக்களின் வாழ்வு புரிந்தாலும், நூல் எதை நோக்கி நகர்கிறது என்பது இறுதிவரை தெளிவாகவில்லை.