Reviews for ஃபயர் பேர்ட்

பாகப்பிரிவினையைத் தொடர்ந்து உறவுகளுக்குள் ஏற்படும் விரிசல்களும் ஏமாற்றங்களும் மனப்போராட்டங்களும் மிக இயல்பாகப் பதிவாகியுள்ளன. உரையாடல்களும் முத்துவின் எதிர்காலக் கனவுகளும் அவன் கண்டடைந்த புதிய இடத்தை நமக்கும் காட்டுகின்றன. ஆனால் கதை எதிர்பாராத நேரத்தில் முடிந்துவிடுவது பெரும் ஏமாற்றம். ஆசிரியர் நினைத்த முடிவை இன்னும் எழுதவில்லையோ என்று தோன்றும் அளவுக்கு நிறைவற்ற உணர்வு ஏற்படுகிறது.

உறவுகளின் பேராசையாலும் ஏமாற்றத்தாலும் வேரறுந்துபோகும் மனிதன், தன் குடும்பத்துக்குப் புதிய அடையாளம் தேடும் பயணம் மனதில் நிற்கிறது. கதையின் நிகழ்வுகளைவிட அதன் அனுபவங்களே முக்கியமாகின்றன; சாதாரண வாழ்வின் சிறப்பைக் கவனிக்க வைக்கும் அருமையான நாவல். குடும்பக் கடமைகளைப் பற்றின்றிச் செய்வது என்ற கீதையின் கருத்தையும் நினைவூட்டுகிறது. ஆனால் இவ்வளவு ஆழமான உறவுகளிலிருந்து மனதை விலக்கிக்கொள்வது அவ்வளவு எளிதா என்ற கேள்வி எஞ்சுகிறது.

பாகப்பிரிவினையாலும் மனைவிக்கு நேர்ந்த அவமானத்தாலும் ஊரை விட்டு வெளியேறிப் புது வாழ்க்கையைத் தேடும் மனிதனின் கதை இது. தனிமனித வாழ்க்கையைத் தாண்டி, இடம்பெயர்வு ஏற்படுத்தும் சவால்களும் புதிய மனிதர்களுடனான பழக்கமும் ஒருவரை எப்படி மாற்றுகின்றன என்பதை அழகாகச் சொல்கிறது. நெருக்கடியான நேரத்தில் துணை நிற்பவர்களே உண்மையான உறவுகள் என்பதை உணர்த்தும் பகுதிகள் நெகிழ வைக்கின்றன.

முத்து தன் குடும்பத்துக்காகப் புதிய நிலம் தேடும் கதையில், கிராம வாழ்வின் அழகையும் அச்சமூட்டும் பக்கத்தையும் பெருமாள் முருகன் காட்டுகிறார். ஆனால் சிறுசிறு விவரங்களைக்கூட அளவுக்கு அதிகமாக விளக்குவதால் கதை இழுத்துக்கொண்டே செல்கிறது. கதைக்குள் நுழையவே நேரமாகிறது; ஆர்வம் ஏற்பட்ட பிறகும் மிக மெதுவான நகர்வு அதைத் தக்கவைக்கவில்லை. இந்த நாவலைப் பரிந்துரைக்கத் தோன்றவில்லை. அவரது எழுத்தை அறிய பூக்குழி, பூனாச்சி அல்லது கழிமுகத்தில் தொடங்கலாம்.

முத்துவின் குடும்பத்துக்காகக் கவலைப்பட வைக்கும் அளவுக்குக் கதாபாத்திரங்கள் நம்பகமாக அமைந்துள்ளன. உறவுகளின் துரோகத்தை மீறி முன்னேறும் அவனது விடாமுயற்சி ஊக்கமளிக்கிறது; கிராமத்து அன்றாட வாழ்வும் சாதிய உறவுகளும் இயற்கையுடனான பிணைப்பும் எளிய எழுத்தில் உயிர்பெறுகின்றன. ஆனால் ஜனனி கண்ணனின் மொழிபெயர்ப்பு பல இடங்களில் தட்டையாகத் தோன்றுகிறது. தலைப்புக்கும் பெருமாவுக்கும் உள்ள தொடர்பு போதிய செறிவுடன் வெளிப்படவில்லை; பெருமாள் முருகனின் எழுத்துக்கு அனிருத்தன் வாசுதேவனின் மொழிபெயர்ப்பே பொருத்தமாகத் தெரிகிறது.

வேளாண்மை பற்றிய சுவாரசியமான விவரங்களும் உயிர்ப்பான இயற்கைச் சித்திரிப்பும் வாசிப்பில் சலிப்பு ஏற்படாமல் பார்த்துக்கொள்கின்றன. குப்பண்ணாவின் துணையோடு வாழ்க்கையின் சவால்களை எதிர்கொள்ளும் முத்துவின் எண்ணங்களையும் செயல்களையும் பின்தொடர்வது ஈர்க்கிறது. அதே நேரம், குடும்பத்துக்குள்ளேயே நிகழும் மனரீதியான கொடுமைகளும் அவற்றை இயல்பாகக் கொண்டிருக்கும் சமூகமும் அதிர்ச்சியளிக்கின்றன. பெருமாள் முருகனின் எழுத்து சிறப்பாக இருக்கிறது.

சகோதரர்களின் துரோகத்திலிருந்து தொடங்கும் சாதனைப் பயணம்.

குடும்பத்தினரால் இழைக்கப்படும் அநீதியின் வலியையும் முத்துவின் பதற்றத்தையும் பெருமாள் முருகன் நம்பும்படி எழுதியிருக்கிறார். நிலம், இயற்கை, விலங்குகள் மீதான அவரது அக்கறையும் வெளிப்படுகிறது. ஆனால் நிலம் தேடும் பயணம் ஒரே மாதிரியாக நீள்வதும் விறுவிறுப்பற்ற நகர்வும் சலிப்பூட்டுகின்றன. முத்துவின் மனநிலையோடு சில இடங்களில் நெருங்க முடிந்தாலும், இவ்வளவு போராட்டத்துக்குப் பின் வரும் முடிவு நிறைவைத் தரவில்லை. எளிதில் பரிந்துரைக்க முடியாத, அதே சமயம் மறந்துவிடவும் முடியாத நாவல்.

குடும்பத்திடமிருந்து எதிர்பார்த்த பாதுகாப்பு சிதையும்போது, புதிய நிலத்தையும் வாழ்வையும் தேடும் முத்துவின் கதை உருக்கமாக இருக்கிறது. அவனை நகர்த்தும் பெருமாவின் துணிவும், நிலத்தை மதிப்பிடுவதிலும் மனிதர்களை அணுகுவதிலும் வெளிப்படும் அவனது திறனும் கவனிக்க வைக்கின்றன. ஆணாதிக்கம், சாதி, நிலவுடைமை ஆதிக்கம் ஆகியவற்றையும் நாவல் வெளிச்சமிடுகிறது. வட்டார மொழியின் தன்மையை ஜனனி கண்ணனின் மொழிபெயர்ப்பு நேர்த்தியாகக் கையாள்கிறது; அஹ்லாவத் குஞ்சனின் அட்டைப்படமும் அழகு.

செல்லமாக வளர்ந்து, பாகப்பிரிவினைக்குப் பிறகு குடும்பப் பொறுப்பைத் தனியே ஏற்கும் முத்து படிப்படியாகத் தன்னம்பிக்கை பெறுவது ஈர்க்கிறது. குறைவான இடங்களிலேயே வந்தாலும், துணிவும் தெளிவும் கொண்ட பெருமா அவனது முடிவுகளுக்குப் பெருந்துணையாக நிற்கிறாள். கிராமியத் தன்மையும் பண்பாட்டு நுட்பங்களும் கெடாத மொழிபெயர்ப்பு சிறப்பு. சாதிய ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் சமூகக் கட்டுப்பாடுகளையும் நுட்பமாகச் சொல்லும் நாவல், பழைய நிலப் பங்கீட்டு முறைக்கான காரணங்களையும் விளக்குகிறது.