Reviews for எங் கதெ

இமையத்தின் பாத்திரங்கள் மீது பரிவு வருவதற்குப் பதிலாக, ஏன் இப்படியெல்லாம் நடந்துகொள்கிறார்கள் என்ற எரிச்சலே எழுகிறது. இந்த நாவலின் நாயகனும் தனது செயலற்ற தன்மையால் சலிப்பையும் கோபத்தையும் உண்டாக்குகிறான். இருந்தாலும், அவனைப் பற்றித் தொடர்ந்து வாசிக்க வைப்பதில் இமையத்தின் எழுத்துக்கு ஒரு ஈர்ப்பு இருக்கிறது; அதுவே இறுதிவரை விடாமல் பிடித்துக்கொள்கிறது.

பேச்சுவழக்கு நடையும் நல்ல எழுத்தும் வாசிப்பை எளிதாக்கினாலும், நாயகனின் ஆணாதிக்கமும் இடைவிடாத புலம்பலும் கடும் எரிச்சலூட்டுகின்றன. அவனைச் சுற்றியவர்கள் விட்டுக்கொடுத்துக்கொண்டே இருக்க, அவனோ சிறிய உதவியைக்கூடப் பெரிதாக்குகிறான். கமலாவிடமே பரிவு செல்கிறது. அவனது மனநிலையைப் புரிந்துகொள்ளும் முயற்சியாக நாவல் வெற்றி பெற்றிருக்கலாம்; ஆனால் அவனையே மையப்படுத்துவது அவனுக்கு ஆதரவாக வாசிக்கப்படும் அபாயத்தை உருவாக்குகிறது. இத்தகைய நாவலின் தேவையே கேள்விக்குரியது.

கமலா–விநாயகம் உறவின் வழியாக, ஆண் பெண்ணின் தேவைகளையும் அவர்களைச் சமூகம் பார்க்கும் விதத்தையும் ஆராய்கிறது இந்நாவல். கிராமப்புற வாழ்வும் உறவுகளின் குழப்பங்களும் இயல்பான, உணர்வுள்ள நடையில் வெளிப்படுகின்றன. எல்லோருக்கும் பிடிக்கக்கூடிய கதை அல்ல; ஆனால் ஒவ்வொரு பாத்திரத்திற்குமான உண்மையையும் நியாயத்தையும் மறைக்காமல் காட்டுவதுதான் இதன் ஈர்ப்பு. வாசிப்புக்குப் பிறகும் உறவுகள் குறித்த கேள்விகள் தொடர்கின்றன.

பெண்ணை உடலாகவும் உடைமையாகவும் அணுகும் ஆணின் பார்வை, அன்பின் பெயரில் உரிமை கொண்டாடுதல், உறவைச் சிக்கலாக்கும் சமூகச் சூழல் ஆகியவற்றைக் கதை இடைவிடாமல் எடுத்துச் செல்கிறது. பொருளாதாரச் சுதந்திரம் பெற்றுத் தனது முடிவுகளில் சமூகத்தின் தலையீட்டை அனுமதிக்காத பெண்ணை எதிர்கொள்வதில் ஆணுக்கு ஏற்படும் சிக்கலை இமையம் மிகத் துல்லியமாக எழுதியிருக்கிறார்.

கமலா மீது வெறித்தனமான பற்றுள்ள ஆணின் இடைவிடாத புலம்பலாக நாவல் சோர்வூட்டுகிறது. அவளது பெயரும் அவள் மீதான குறைகளும் திரும்பத் திரும்ப வருகின்றன. பத்தாண்டுகளுக்கு நெருக்கமாக நீளும் உறவில் அவளது மனநிலை, அவன் மீதான உணர்வுகள், உறவைத் தொடர்வதற்கான காரணம் எதுவும் தெளிவாகவில்லை. இருவரும் சேர்ந்து என்ன செய்கிறார்கள் என்பதற்கும் போதிய விவரமில்லை. அவளது அழகும் அதிகாரமும் தன்னை ஆட்டுவிப்பதாக அவன் முறையிடுவதைக் கேட்டுக்கொண்டிருப்பதே களைப்பாகிறது.

அருமையான வாசிப்பு.

விநாயகம் அருகில் அமர்ந்து அவன் பேசுவதைக் கேட்பதுபோன்ற நெருக்கத்தைப் பேச்சுவழக்கு நடை உருவாக்குகிறது. கமலாவுடனான நீண்ட உறவில் அவன் படும் அலைக்கழிப்பு வாசகரையும் இழுத்துச் செல்கிறது. அவனது பிடிவாதமும் குடும்பத்தை வருத்துவதும் எரிச்சலூட்டுகின்றன. கமலாவை அவன் வழியாக மட்டுமே அறிகிறோம் என்பதால் அவள் குறித்த முடிவுகளுக்கும் அந்த வரம்பு உண்டு. பரஸ்பரத் தேவைகளால் நீடிக்கும் உறவையும் அதிலிருந்து விலக முடியாத அவனது நிலையையும் உணரச் செய்யும் கதை.

பெண் வெறுப்பை யதார்த்தமாகச் சித்தரிக்கிறதா, அதையே கொண்டாடுகிறதா என்ற தயக்கத்தை இந்த நாவல் ஏற்படுத்துகிறது. முடிவு ஓரளவு நம்பிக்கை அளித்தாலும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படும் ஆபத்து உள்ளது; ஆசிரியரின் நோக்கத்தை விளக்கும் முன்னுரை உதவியிருக்கும். ஆணின் மனவோட்டம் வலுவாகப் பதிவாகிறது. ஆனால் சுவாரசியமான கமலாவின் மனம் திறக்கப்படவில்லை. அவனது சுயபரிதாபமும் அவள் மீதான குற்றச்சாட்டுகளுமே மேலோங்குகின்றன; திருமணத் தடைகளும் சமூகத்தின் பங்கும் போதிய அளவு ஆராயப்படவில்லை. நல்ல நாவலென்று தயக்கமின்றிச் சொல்ல முடியவில்லை.

பெண்ணை உடைமையாகக் கருதும் மனப்போக்கும் அதனால் உறவில் எழும் சிக்கல்களும் விநாயகத்தின் குரலில் வெளிப்படுகின்றன. கமலா யதார்த்தமான பாத்திரம் என்றாலும் அவளது உணர்வுகளும் பார்வையும் தெளிவாகப் பதிவாகவில்லை. பெண்ணுக்கும் தேவைகள் உண்டு என்று பேசுவது சிறப்பு. ஆனால் விநாயகத்தின் மீது பரிதாபத்தை உருவாக்கி அவனை நியாயப்படுத்துவதும், கமலாவின் தேவைகளின் நியாயத்தை மறைமுகமாகக் கேள்விக்குள்ளாக்குவதும் அந்தச் சிறப்பைக் குறைக்கின்றன.