Reviews for விட்டுவிடு கருப்பா

சிறு வயதில் பார்த்த ஒரு தொடரின் நினைவோடு அதே கதையைப் புத்தகமாகப் படிக்கும்போது, எதிர்பார்ப்பு அளவுக்கு அதிகமாகிவிடுகிறதா? விடாது கருப்பு தொடரின் வழியாகவே இந்நூலை அணுகியதால் இருக்கலாம் — எதிர்பார்த்த சிறப்பு எதுவும் இல்லாமல், மிக மிகச் சாதாரணமாக முடிந்தது.

இந்தப் புத்தகத்தைப் படிப்பதைவிட விடாது கருப்பு தொடரைப் பார்ப்பதே சிறந்தது. இலக்கின்றிப் பயணிக்கும் இதுபோன்ற ஒரு சாதாரணக் கதையைத் தமிழின் சிறந்த தொலைக்காட்சித் தொடராக மாற்றியது மட்டும் நிச்சயமாக ஒரு மாபெரும் சாதனை.

திகில் கதைகளை விரும்பிப் படிப்பவர்களுக்கு இந்த நாவல் ஏமாற்றம் தராது என்பதை முதலிலேயே சொல்லிவிடலாம். தொடக்கத்தில் ஒரே நேரத்தில் நடக்கும் ஒரு திருட்டும் ஒரு கொலையும் நம்மைக் கதைக்குள் இழுத்துவிடுகின்றன. அதன் பிறகு 'அடுத்து என்ன' என்ற பரபரப்பான மனநிலையிலிருந்து இறுதிப் பக்கம் வரை நம்மை வெளியே விடுவதில்லை எழுத்து.

தோட்டகாரமங்களம் ஒரு அழகான, கட்டுப்பாடுள்ள கிராமம். பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை அனைத்துக்கும் காவல் தெய்வமான 'கருப்பு'தான் பொறுப்பு என்று நம்பி வாழ்கிற மக்கள் அங்கே. அந்த ஊருக்குத் தன் தோழியுடன் வருகிறாள் கதையின் நாயகி ரீனா. நடக்கும் மர்மங்களுக்கெல்லாம் காரணம் சாமிதான் என்று ஊரே ஒப்புக்கொள்ள, இல்லை, இது ஒரு ஆசாமியின் வேலை என்று மறுக்கிறாள் ரீனா. இறுதியில் வென்றது தெய்வ நம்பிக்கையா, பகுத்தறிவா என்பதுதான் மீதிக் கதை.

பேராசை பிடித்த பேச்சி, முற்போக்குச் சிந்தனை கொண்ட ரீனா என்று திடமான பெண் கதாபாத்திரங்களை ஆசிரியர் வடிவமைத்திருப்பது கதைக்குப் பெரிய பலம். காசுத் தோப்பு வீட்டுக்குள் சென்று நொட்டம் விடும் அத்தியாயம் படிக்கும்போது உண்மையிலேயே மிரள வைக்கிறது.

வழி தவறிய சிறுவனை வீடு சேர்க்கிறது, காயம்பட்ட வாலிபனுக்கு மருந்திடுகிறது கருப்பசாமி. நம் தவறுகளைத் தட்டிக் கேட்க இப்படி ஒரு தெய்வம் இருக்க வேண்டும் என்று நாமும் விரும்புவோம். ஆனால் ராசாத்தி கற்பழிக்கப்படும்போதும், அவள் தற்கொலை செய்துகொள்ளும்போதும் அந்தக் கருப்பன் ஏன் தடுக்க வரவில்லை என்ற வருத்தம் மட்டும் மனதில் தங்கிவிடுகிறது.

மிக அருமையான படைப்பு. மர்மமும் திகிலும் பிடித்தவர்கள் தவறவிடக் கூடாத நாவல்.

ரீனா — கதைகளிலும் காவியங்களிலும் நாம் பழகிப்போன பெண் அல்ல இவள். அதற்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டவள். ஒரு ஊரே கண்மூடி நம்பும் சக்தியை நோக்கி, ஏன், எதற்கு என்று கேள்வி கேட்டபடியே கதை முழுக்க நெருப்பாய்த் தோன்றுகிறாள். அவளின் கேள்விகளும் செயல்களும்தான் இந்த நாவலை முன்னகர்த்திச் செல்கின்றன.

மதுரைக்கு அருகில் தோட்டக்கார மங்கலம் என்னும் குக்கிராமத்தில் நடக்கும் கதை இது. மனிதர்கள் செய்யும் தவறுகளுக்கு நீதி அரசனாய் முன்னின்று, பயத்தையும் கட்டுப்பாட்டையும் விதித்து ஊரை வழிநடத்தும் கருப்புசாமியை மையமாக வைத்து விரிகிறது. கருப்பு அந்த ஊரில் சில நியாய தர்மங்களை நிலைநாட்டினாலும், அதே கருப்புசாமி என்ற அடையாளத்தின் பெயரால் பல மூடநம்பிக்கைகளும் முட்டாள்தனமான செயல்களும் அந்த மக்களை விட்டுவைப்பதில்லை.

யார் இந்தக் கருப்பு? கருப்பு என்று ஒன்று உண்மையில் உள்ளதா? அறிவியல் வளர்ந்துவரும் காலத்தில் அந்த ஊரில் நடக்கும் மர்மமான, அதிசயமான நிகழ்வுகள் எப்படி நடக்கின்றன? இதற்குப் பின்னால் நின்று நடத்துவது யார்? இந்தக் கேள்விகளைத் துரத்திச் சென்று உண்மையைக் கண்டுபிடிக்கும் பயணமே கதை.

கொஞ்சம்கூடச் சலிக்காமல், அடுத்து என்ன என்ற ஆவலோடு தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை வாசகர்களை வைத்திருக்கிறது ஆசிரியரின் எழுத்துநடை. ஒரு நிகழ்வை வெளிப்படுத்தும் விதமும், அதற்கு அவர் தரும் விவரிப்பும் மெச்சாமல் இருக்க முடியாது. அதிலும் பேச்சி கிழவியின் கதாபாத்திரமும் அவளின் கம்பீரமும் தனி. அவள் நினைவே நடுக்கத்தை ஏற்படுத்தும் அளவுக்கு வலுவானவள்.

காலம் காலமாய் மதத்தின் பெயரால் பல மூடநம்பிக்கைகள் நம் மண்ணில் தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கின்றன. இதற்குக் காரணம் அறியாமை. கல்வி அறிவு இல்லாததாலும், ஏன் எதற்கு என்று கேட்காத கண்மூடித்தனமான நம்பிக்கையாலும் வருகிறது அது. யாரோ சொன்னார்கள், யாரோ எழுதி வைத்துப் போனார்கள் என்ற அசட்டுத்தனத்தால் நடக்கும் போலித்தனங்களை நாம் தினமும் பார்க்கிறோம். இன்று இத்தனை அறிவியல் வளர்ச்சிக்கு நடுவிலும் இது தொடர்கிறது. ஆனால் இந்த நாவல் வெளிவந்தது 1997ல். அந்தச் சூழலில் இப்படி ஒரு படைப்பை எழுதியிருப்பது ஆசிரியரின் காலம் கடந்த சிந்தனையையும் முற்போக்குத் தன்மையையும் காட்டுகிறது.

தொலைக்காட்சித் தொடராகப் பார்த்தவர்களுக்கும்கூட இது புதிது — நாவலின் முடிவும், பல நிகழ்வுகளும், அவற்றுக்கான காரணங்களும் திரையில் வந்ததிலிருந்து மாறுபடுகின்றன. வாசிக்காதவர்கள் நேரம் கிடைக்கும்போது கண்டிப்பாக வாசித்துவிடுங்கள். தொடரைப் பார்க்காதவர்களுக்கு இது ஒரு சிறந்த பரபரப்பான த்ரில்லர்.

பின்னோக்கிச் செல்லும் காட்சிகளை அடுக்கிக்கொண்டே போகும் கதைகளில் ஒரு ஆபத்து உண்டு — வாசகர் இடையில் ஆர்வத்தை இழந்துவிடுவார். இந்த நாவலில் ஆசிரியர் அந்த ஆபத்தைத் திறமையாகக் கடந்திருக்கிறார். எத்தனை முறை கதை பின்னோக்கிச் சென்றாலும், பிடிமானம் தளராமல் நகர்கிறது.

சொல்லும் விதத்தில் இருக்கும் சுவாரஸ்யமே இந்தத் திகில் கதையின் பலம். ஒவ்வொரு திருப்பமும் நம்மைப் பிடித்து இழுத்துச் செல்கிறது.

இறுதியில் ஓரிரு இடங்களுக்குச் சரியான விளக்கம் கிடைக்கவில்லை என்று தோன்றுகிறது. ஆனால் கதை தரும் அனுபவத்தின் முன் அந்தச் சிறு குறைகளை ஏற்றுக்கொள்ளலாம்.

பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை ஊரின் ஒவ்வொரு அசைவுக்கும் காவல் தெய்வமே பொறுப்பு என்று நம்பும் ஒரு கிராமம். அந்த நம்பிக்கையை அசைத்துப் பார்க்கும் மர்மங்கள். இந்தக் களத்திலிருந்து மர்மம், தைரியம், கடவுள் நம்பிக்கை என எல்லாவற்றையும் ஒரே நூலில் சேர்த்துத் தந்திருக்கிறார் ஆசிரியர்.

நல்ல நூல் ஒன்றைப் படித்த சந்தோஷம் பல நாட்களுக்குப் பிறகு இதனால் கிடைத்தது. மக்களுக்குக் கடவுள் நம்பிக்கை என்றுமே இன்றியமையாதது என்பதையும், அதே நம்பிக்கை மூடநம்பிக்கையாக மாறும்போது ஏற்படும் சிக்கல்களையும் ஒருசேரப் பேசுகிறது இந்த நாவல். நமக்கு மேலே ஒரு சக்தி இருக்கிறது; அது கடவுளா இல்லையா என்று தெரியாது, ஆனால் இருக்கிறது என்பது மட்டும் உண்மை — கர்மா போல.

ஒவ்வொரு கதாபாத்திரத்துக்கும் தனித்துவம் உண்டு. ரசித்து வாசிக்கக்கூடிய கதை.

கோயிலுக்குச் சென்று வழிபடும் பழக்கம் இல்லாதவனாக இருந்தும், பல வருடங்களுக்குப் பிறகு என்னைக் கருப்பசாமி கோயிலுக்குப் போகத் தூண்டியது இந்தப் புத்தகம். எதற்காக என்று கேட்டால் விடை தெரியவில்லை; படித்து முடித்ததும் முதலில் தோன்றியது அதுதான். மன்னிக்கும் கடவுள்களைவிடத் தண்டிக்கும் கடவுள்கள் மீது ஒரு ஈர்ப்பு வந்துவிடுகிறது.

வெளிச்சம் – இருள், நல்லது – கெட்டது என நமக்குத் தெரியாத விஷயங்கள் இன்னும் பல உண்டு. எனவே நடுநிலையில் இருப்பதே நல்லது. நம்பிக்கை வையுங்கள்; ஆனால் அது மூடநம்பிக்கையாக மாறிவிடாமல் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள். அந்த எல்லைக்கோட்டைப் பற்றி யோசிக்க வைக்கிறது என்பதே இந்த நூலின் வெற்றி. அனைவரும் தவறாமல் வாசித்துப் பாருங்கள்.

வாலில் தீப்பற்றிக்கொண்டு ஓடிவரும் வெள்ளைக் குதிரை, பீதியைக் கிளப்பும் பின்னணி இசை, ஓங்கி அரிவாள் வீசும் ஒரு உருவம், சுருட்டுப் பிடித்துக் கரகரத்த குரலில் பேசும் கிழவி — சிறு வயதில் பயந்து பயந்து பார்த்த அந்தத் தொலைக்காட்சித் தொடரின் நினைவுகள் இந்த நாவலைப் படிக்கும்போது மீண்டும் எழுந்து வந்தன. படித்து முடித்ததும், மறந்துபோன அந்தத் தொடரை மீண்டும் ஒருமுறை பார்க்க வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது.

கருப்பன், காத்தவராயன் என்று காவல் தெய்வங்களின் ஆட்சி இல்லாத கிராமங்கள் இருக்காது. அப்படி ஒரு ஊர்தான் கருப்பனை மனமாரத் தொழும் தோட்டக்காரமங்கலம். தப்பு செய்தால் கருப்பு தண்டிக்கும், மனதாற வேண்டிக்கொண்டால் நல்லது செய்யும் என்று அதீத நம்பிக்கை கொண்ட மக்கள். அந்த நம்பிக்கையையே அசைத்துப் பார்க்கும் ஒரு சம்பவத்தில் கதை தொடங்குகிறது. எனினும் கருப்பு தூரத்து நிழலாகவும், வெள்ளைக் குதிரையாகவும், வீச்சரிவாளாகவும் அரசாட்சி செய்து மக்களின் நம்பிக்கையைக் காப்பாற்றி வருகிறது.

ஆனால் தன்னை எதிர்த்துக் கேள்வி கேட்கும் மனிதர்களையும் ஒரு குடும்பத்தையும் அது அதிகமாகவே தண்டிப்பதுபோல் தோன்றும்போது, நிஜமாகவே கருப்பு சாமியா, இல்லை ஆசாமிகளின் கண்துடைப்பா என்ற எண்ணம் உருவாகிறது. நம்மைப் போலவே கதைக்குள்ளும் இந்தக் கேள்விக்குப் பதில் தேடும் தேடல் நடக்கிறது. நம்பிக்கைக்கும் பகுத்தறிவுக்கும் இடையிலான போராட்டமாக, சில எதிர்பார்த்த, பல எதிர்பாராத திருப்பங்களோடு விறுவிறுப்பாக மர்ம முடிச்சுகள் அவிழ்க்கப்பட்டு முடிகிறது.

அனைத்துக் கதாபாத்திரங்களும் கதைக்கு இயல்பாக உயிரூட்டுகின்றன. இயற்கையின் அழகும் நிகழ்வுகளின் வர்ணனைகளும் ஆசிரியரின் வார்த்தைகளில் கண்முன் விரிகின்றன. எதார்த்தமான பேச்சுவழக்கில் எழுதப்பட்டிருப்பதால் எளிமையாக வாசிக்க முடிகிறது. ஒவ்வொரு அத்தியாயத்தின் தொடக்கத்திலும் வரும் கோடாங்கிப் பாட்டு, அதில் நிகழப்போகும் சம்பவங்களைச் சூசகமாக முன்னரே சொல்லிவிடுவது ஒரு அழகு.

வாசகர்களுக்கு இது ஒரு விருந்து — அதைத் தயங்காமல் சொல்லிவிடலாம்.

தொலைக்காட்சித் தொடராகப் பார்த்துவிட்டு நாவலுக்கு வருபவர்களுக்கு ஒரு ஆச்சரியம் காத்திருக்கிறது. கதை முடியும் விதம் புத்தகத்திலும் தொடரிலும் வெவ்வேறாக இருக்கிறது. அதனால் தொடரைப் பார்த்தவர்களுக்கும்கூட இது வெறும் மறுவாசிப்பு அல்ல; திரைக்கும் எழுத்துக்கும் இடையிலான வேறுபாடுகளைக் கவனித்துச் செல்லும் ஒரு சுவாரஸ்யமான பயணமாகவும் அமைந்துவிடுகிறது.

எங்கேயாவது ஒரு குதிரையைப் பார்த்தால் போதும், மர்மதேசம் நினைவுக்கு வந்துவிடும். கடந்த வருடம் கும்பகோணம் பக்கம் ஒரு கோயிலில் பாழடைந்த மண்டபத்தைப் பார்த்தபோதுகூட அதே நினைவுதான். அத்தனை ஆழமாகப் பதிந்துவிட்ட அந்தத் தொடருக்கு மூலமான நாவல்தான் இது.

இன்று வரும் சின்னத்திரைத் தொடர்களைப் பார்க்கும்போது, தொண்ணூறுகளில் வளர்ந்தவர்கள் எவ்வளவு பாக்கியசாலிகள் என்று புரிகிறது. புத்தகங்களைத் தழுவி எடுக்கப்படும் தொடர்களில் வெகு சிலவே வெற்றி பெறும்; அதில் ஒன்று மர்மதேசம்.

கிராமங்கள் எப்படி இருந்தாலும் சிறுதெய்வ வழிபாடு அங்கே முதன்மையானது. கன்னித் தெய்வங்கள், தாய் தெய்வங்கள், கருப்பசாமி, மாடசாமி, முத்தையா, சுடலைமாடன் என்று நீளும் பட்டியல். அப்படி ஒரு ஊர்தான் தோட்டகார மங்கலம் — ஊரே கட்டுப்படும் கருப்பசாமி கோயில் அங்கே. ஊரின் பெரிய குடும்பமான ஆனைமுடியார் வீட்டில்கூட எந்தவொரு முடிவும் கருப்பின் உத்தரவுப்படிதான் நடக்கும்.

எந்தத் தவறு நடந்தாலும் தட்டிக் கேட்கும் கருப்பு, அவனது வெள்ளைக் குதிரை — இதை நம்ப மறுக்கும் ரீனாவும் இன்ஸ்பெக்டரும். கருப்பு உண்மையான சக்தியா, இல்லை ஒரு ஆசாமியா என்பதுதான் கதை.