இக்கதை முழுவதும் கமலாவே நிறைந்திருக்கிறாள், ஆனால் இக்கதையை அவள் சொல்லவில்லை. அவள் சொல்லியிருந்தால் வேறு மாதிரி இருந்திருக்கும்.

ஆசிரியராய் இருந்த கணவன் இறந்துவிட்டதால் கிடைக்கும் வேலையில் சேர தனது இரு மகள்களுடன் ஒரு கிராமத்தில் குடியேறுகிறாள் கமலா. அந்த ஊரில் படித்துவிட்டு வேலைக்குப் போகாமல் சுற்றிக் கொண்டிருக்கும் ஒருவனுக்கும் கமலாவுக்கும் உறவாகிவிடுகிறது.

ஒன்றாக இருக்கும் போது மட்டுமே கணவன்-மனைவி, மற்ற நேரங்களில் ரோட்டில் போகும் ஆயிரம் பேரில் நீயும் ஒருவன் என்று சொல்லும் கமலா கடைசிவரை அப்படியே இருக்கிறாள். ஆனால் அவனால் அப்படி இருக்க முடியவில்லை.

ஒரு கிராமத்தையும் அங்குள்ள மக்களையும் அவர்களின் பழக்கவழக்கங்களையும் மிக எதார்த்தமாகப் பதிவு செய்துள்ளார் எழுத்தாளர்.

இமையம் தற்கால எழுத்தாளர்களில் மிகச்சிறந்தவர். 43 வயது ஆண்மகன் தன் பத்து வருடக் கதையை சொல்வதே எங் கதே. கடலூர் பேச்சு வழக்கு நடையில் முழு நாவலையும் எழுதியுள்ளார்.

திருமண உறவில் இல்லாத ஒரு ஆணுக்கும் பெண்ணுக்குமான காதல் வாழ்க்கையின் ஆசை, வலி, கோபம், எதிர்பார்ப்புகள், ஏமாற்றங்கள் — அனைத்து உணர்ச்சிகளையும் ஒரு ஆணின் பார்வையிலிருந்து சொல்லியிருப்பது அருமை. உரிமையில்லா உறவின் போராட்டத்தையும், சமூகம் அங்கீகரிக்கத் தயங்கும் வாழ்க்கை முறையையும் மிக அழகாகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறார்.

இந்தக் கதையைப் படித்தேன் என்று சொல்வதை விட கதையில் பயணித்தேன் என்றே சொல்ல வேண்டும். உணர்வுபூர்ணமான இந்தக் கதையை நிச்சயமாக வாசியுங்கள்.

"கண்ணீருல பொம்பள கண்ணீரு, ஆம்பள கண்ணீருன்னு இருக்கா? வலியில பொம்பள வலி, ஆம்பள வலின்னு இருக்கா?" — இமையம் எழுதிய எங்கதெ நாவலின் வரிகள் இவை.

விநாயகம் என்ற இளைஞன் தன் பத்து வருடக் கதையை சொல்கிறான். வேலைக்குப் போகாமல் சித்தப்பா மகன் STD கடையில் குந்தியிருந்தவன், கிளார்க் வேலைக்கு வந்த விதவைப் பெண் கமலாவின் காதல் வலையில் சிக்குகிறான்.

ஒரு ஆண் எப்படி காதல் வலையில் சிக்கிப் பைத்தியமடைகிறான் என்பதை சொல்கிறது கதை. எழுத்தாளர் ஒரு திரில்லர் கதை போல எழுதியிருக்கிறார். இது போன்ற ஆட்களை நிஜ வாழ்க்கையிலும் பார்த்திருக்கிறேன்.

எழுத்தாளர் ஒரே பார்வையில் எழுதியிருக்கிறார். பல பார்வைகளில் எழுதியிருந்தால் இன்னும் சுவாரசியமாக இருந்திருக்கும். இந்த மாதிரி ஒரு பார்வையில் நான் படித்ததில்லை. இந்தக் கதை எல்லோருக்கும் பிடிக்காது.

முதல் பக்கத்திலிருந்து கடைசி பக்கம் வரை கதாநாயகனே கதையைச் சொல்கிறான். உரையாடல் வடிவம் போல நகரவில்லை. வேலைக்குப் போகாத கதாநாயகனும், கணவனை இழந்து இரண்டு பெண் குழந்தைகளுடன் தனியாக வாழும் கமலாவும், அவர்களுக்கிடையேயான காதல், இரகசிய சந்திப்புகள், கல்யாணம் செய்யாமல் சேர்ந்து வாழ்வதும் — இவையே கதைக்களம்.

கமலாவை திமிர் பிடித்தவளாகக் காட்ட முயற்சிப்பதும், கதாநாயகன் எவ்வளவு மனஸ்தாபம் வந்தாலும் மீண்டும் கமலாவிடம் சேர்வதும் கதை முழுவதும் நிரம்பியிருந்தன. ஒரே மாதிரியான வரிகள் திரும்பத் திரும்ப வந்து சலிப்பை ஏற்படுத்தின.

விதவை வாழ்க்கை, இரண்டாம் கல்யாணம், சமூகத்தின் பார்வை — இவற்றை அழகாக எடுத்துக் கூறியிருக்கலாம். ஆனால் அப்படி ஒரு நேர்மறையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தத் தவறியுள்ளது என்பதே என் எண்ணம்.

எச்சரிக்கை: இந்தப் புத்தகம் உங்கள் இரத்தத்தைக் கொதிக்க வைக்கும், இதயத்தைத் துடிக்க வைக்கும்.

எங் கதெ ஒரு பெண்ணின் மீதான பைத்தியக்காரத்தனத்தைப் பற்றியது. எதன் மீதாவது வெறி கொள்வது ஒரு நபரை எவ்வாறு ஒன்றுமில்லாதவராக மாற்றுகிறது என்பதை இது காட்டுகிறது. கமலா விதவை, இரண்டு மகள்களுக்குத் தாய், பஞ்சாயத்துப் பள்ளியில் நிர்வாகி. விநாயகம் திருமண வயது கடந்தும் திருமணம் ஆகாதவன், வேலையில்லாதவன், பெற்றோருக்கு வயலில் கூட உதவாதவன்.

காதல் ஒவ்வொருவரின் கண்ணோட்டத்தைப் பொறுத்து மாறுபடும். அன்பு என்றால் சொந்தமாக்குவது என்று நினைப்பதால் எப்போதும் உரிமையாளராகவே செயல்படுகிறோம். இது விநாயகத்தின் கதை — காதல், காமம் பற்றிய அவன் பார்வையும், கமலா மீதான வெறி அவனை மிருகமாக மாற்றுவதும்.

கமலாவின் வலி, சிரமங்கள், உணர்ச்சிகள் பற்றி அரிதாகவே பேசுவது இந்தப் புத்தகம் பிடிக்காததற்கு முக்கியக் காரணம்.